Уушгиа дүүргэж үнэрлэлээ ч үл ханах заарын үнэр өрөөг дүүргэж нүд гялбам гоо нэгний тарчлах төрх сэтгэл баясгана. Буцлам халуун цус судсаар оргилон урсаж цаг хугацаа энэхэн агшиндаа гацаж орхисон мэт тархинд нь зөвхөн тэр л бодогдоно.
Жонгүг тэсэхийг хичээв. Хичээсэн ч энэ зүү сүлбэх замаар хөлөө зоон алхахаас бэрх байв. Галт уулын ирмэгээр алхаж шатам чулууг гишгэлхээс ч хүнд байв. Ган төмрийг галд халааж зүрхэнд нь наан тамгалсан мэт Жимины төрх түүний сэтгэлд ч , бодолд ч лав шигджээ.
Жимин үгээр хэлэмгүй өвдөлтийг мэдрэв. Дотор нь ямар нэг зүйл бугалаад гадагш гарах гэж тэмүүлж буй мэт тэвдүүлнэ. Хэзээ ч өвдөхдөө үүний дайтай тарчилж байсангүй. Хэзээ ч үхэхийг хүсмээр өвдөж байсангүй. Энэ түүний өдийг хүртэл хүртэж байсан өвдөлтүүдээс хамгийн аймшигтай нь байлаа. Ханиад хүрч дэмийртлээ халуурхаас, харшил нь хөдөлж хамар шархирхаас, зүрх нь дэлсэж цээж нь хүнд оргихоос илүү аймшигтай байв.
Нэг л зүйл болохгүй байна, нэг л зүйл дутаад байна. Гэхдээ юу?
Жимин ойлгож өгөхгүй байлаа. Тэр 16 нас хүрэхэд хэдхэн сар дутуу байгаа 15 настан. Бие махбод нь нас биед хүрч даавар нь ялгарч эхэлсэнийг ойлгох ч ухаангүй балчираараа байгаа. Тиймээс энэ бүхэн түүнд яг л үхэх юм шиг, эсвэл үхээд ч болтугай эдгэрмээр мэдрэмжийг өгч байсан юм.
Жонгүг алхам алхмаар түүнд дөхөв. Дөхөхдөө шүдээ зуун тэвчих хүсэл нь амнаас нь гадагшилж өөрийн араатныг зоргоор нь гаргачих мэт санагдаж эрүүл ухаанаа алдалгүй зуурхыг хичээж байлаа.
" Жимин "
Хүсэл тачаалаас болж түүний хоолой сөөнгөтөж бүдүүрчээ. Өөрийг нь ирсэнийг ч анзаарахгүй газар самардан уйлах хүү хамаг аргаа барж гүйцсэн байв.
" Жимин! "
Дахин нэг удаа нэрийг нь дуудахдаа өмнөхөөсөө арай чанга байсанд Жимин нулимс мэлтэлзэх нүдээрээ түүн рүү харав. Гэвч энэ буруу байсан юм. Арай гэж зуурч байсан эрүүл ухаан нь түүнээс зугтаж хамгаа шавхан тогтоож байсан араатан нь гинжээ тасар татаж Жонгүг тэнцвэр алдан хойш хоёр алхлаа.
Жимин саяхан л айн зугтаж байсан нэгнээ хараад авралын элч ирсэн мэт баярлан шууд л түүнд зүүгдэж орхисон юм. Хүзүүгээр нь тас тэвэрч хоёр хөлөө бэлхүүсээр нь ороон яг л монш шиг түүнд зүүгджээ.
Жонгүг хатсан уруулаа долоон бүсэлхийнээс доош хэсэгтээ нойтон бөгөөд зөөлөн зүйлийг мэдрэхдээ хүзүүгээ гилжийлгэн багахан архирав. Жимины даавар ихээр ялгарсанаас болж түүний өмд норчихсон юм. Энэ мэдээж Жонгүгыг цусгүй алахад хангалттай зэвсэг аж.
YOU ARE READING
Lusso Perle
FanficНар мандаагүй бүрхэг тэнгэр бүхнийг гэгээ татуулахын төлөө өөрөө хиртье ...
