55.Bölüm
"O bir kez gülüyor, ben bin kez dağılıyorum."
Hamile olduğumu öğrendiğim günden sonra her sabah mide bulantısı ile gözlerimi aralıyordum. Yine gözlerimi mide bulantısı ile açıp banyoya koştum. Elimi yüzümü yıkayıp derin derin nefes aldım. Bebeğim hareket edene kadar bu böyle sürüp gidecek.
Birkaç kez daha yüzümü yıkayıp kuruladıktan sonra banyodan çıktım. Baran gözlerini aralayıp bana baktığında hafifçe gülümsedim. Ağzımı açınca bile midem bulanıyor. Yataktan kalkıp birkaç adımda yanıma ulaşıp beni kolları arasına aldı. Başımı göğsüne yaslayıp gözlerimi kapattım. Çok yorgun hissediyorum bir de halsizliğim iyice uykumu getiriyor.
"Biraz uyumak ister misin?" Başımı olumlu anlamda salladım. Beni kucağına alıp yatağa yatırdı. "Sen uyu, ben kahvaltı hazırlar seni uyandırırım güzelim." Saçlarımı okşayıp alnımdan öptü. Her sabah bunlar bizim için rutinleşmişti. O odadan çıkınca bende gözlerimi kapatıp uyumaya çalıştım.
Saçlarımdaki dokunuşlarla gözlerimi araladım. Baran gülümseyerek bana bakıyordu. Alnıma uzun bir buse bırakıp doğrulmama yardımcı oldu.
"Gel güzelim, kahvaltı hazır bir şeyler atıştır." Baran'ın yardımı ile ayağa kalktım. Banyoda elimi yüzümü yıkadıktan sonra Baran ile alt kata indik.
"Bence bugün gitme güzelim. Hiç iyi görünmüyorsun." İki kelime edecek halim bile yok. Fazlasıyla yorgun hissediyorum.
"Gerçekten çok halsiz hissediyorum. 1 haftadır yoğun çalışıyordum. Ameliyat falan derken bir de bebek olunca beni fazlasıyla yordu."
Baran yerinden kalkıp yanı başıma geldi. "Özür dilerim güzelim. Keşke sen biraz toparlandıktan sonra düşünseydik."
Kaşlarımı çatarak Baran'a baktım. "Ben halimden memnunum Baran. Hem belki minik bir kızımız olacak." Dudakları iki yana kıvrıldığında dudağının kenarını öptüm.
"Teşekkür öpücüğü." diye fısıldadı bana daha fazla yaklaşarak. Kıkırdayarak geriye çekildim. Bence fazla yaklaşmaya hiç gerek yok.
"Fazla yaklaşma." Keyifli bir halde gülmeye devam ettim. Saçlarımdan öpüp geri çekildi. Baran sevgisini göstermekten hiçbir zaman geri kalmadı. Bu kadar sevilmek tarifsiz. Bazen onun beni daha çok sevdiğini düşünüyorum.
"Hadi kahvaltı yap sonra film izleyelim. Çocuklar uyanana kadar uyandırmayalım." Baran'ı onaylayıp kahvaltı yaptım. Keyifli geçen kahvaltının ardından Baran'a yardım edip masayı topladım. Bulaşıkları hallettikten sonra oturma odasına geçip film izlemeye başladık. Baran'ın sırnaşması yüzünden bir türlü filme odaklanamıyorum.
"Ya bir dursana, izlediğimden hiçbir şey anlamadım." Beni kucağına çekip yanağımdan öptü. Bu adam yaş aldıkça çok edepsiz oldu. Ya da benimle geçen her zamanı değerlendirmeye çalışıyor... "Sırnaşmadan duramıyor musun?" Saçlarımı sağ omzumda toplayıp boynumu öptü.
"Söz konusu sensen, evet duramıyorum. Sen böyle yanımda oldukça her an seni öpüp, sarılasım geliyor." Kıkırdayarak başımı göğsüne yasladım. Elleri usulca saçlarımı okşarken gözlerimi kapadım. Seninle geçen her saniye o kadar kıymetli o kadar eşsiz ki anlatamam.
Baran'ın kucağında uyuya kalmıştım. Gözlerimi açtığımda onunla beraber koltukta uyuduğumu fark ettim. Hafif kıpırdandığımda benden önce Baran gözlerini açtı. Gözlerimi açar açmaz aklıma çocuklar geldi. Gözlerim duvar saatine kayınca şaşkınlıkla bakakaldım. Saat on bir ve çocuklardan ses seda yok.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
UHRA
Fiksi Umum"Senden öncesi veya senden sonrası diye bir şey yok. Hep sen vardın. Attığım her adımda veyahut yürüdüğüm her yolun sonunda. Baran adım atıyorsa karşısında Uhra vardır." Başlangıç: 24/05/2020 Final: 18/11/2020
