UHRA

9. Bölüm

Bölüm şarkıları;
Görkem Sağlam - Hayatımın nakaratı
Düş Sokağı Sakinleri - Sevdan bir ateş
Nazan Öncel - Seni görmem lazım
Sezen Aksu - Hasret

"Ne acılar dinecek, elin elime değse."
                           Adnan Yücel

9.Bölüm

Elimin altında çaresizce bir atış bekledim. Benim en çaresiz hissettiğim bir bu an. Kalp masajına devam ettim ama kalp atmadı. Hiç atmadı. Hiçbir dönüş alamadım. Ellerim durmaksızın masaj yaparken çaresizce geri çekilmek zorunda kaldım. Başaramamıştım. Kalp atmadı. Nefes almıyor. Vücudu her saniye soğurken titreyerek geri çekildim.

"Ölüm saati?" Dudaklarım titredi. Hıçkırıklarımı göğsümün ardına saklayıp derin nefesler aldım. Çok zor. Bu an beni yıkıyor. Alışamıyorum.

"17:40." Dudaklarım nefes almamak için kapandı. Boğuluyorum. Boğazımdaki yumrunun düğümleri artarken kendimi acilden bahçeye attım. Parmaklarım hemen sağ elimin yüzük parmağını buldu. Nefes almak istedim. Ona her anımda ihtiyaç duyacağımı biliyorum. Elimi kalbime bastırsam yine yanımda olacak. Gözlerim yaşlardan dolayı sızlarken dudağımı ısırdım. Alışmam gerekiyor ama yine içim burkuluyor. Duygusal bir insanım ben.

Önlüğümün cebinde, titremeye başlayan telefonumun varlığıyla kendime geldim. Elimi cebime atıp telefonumu çıkardım. Arayan Baran. Sahi kaç gün geçti? Çok gün geçti. Çok sabah oldu. Telefon susunca yüzüm asıldı. Ben daha telefon şifremi girmeden telefon bir kez daha titredi ve daha fazla bekletmeden cevapladım.

"Baran." dedim neşeli tutmaya çalıştığım bir sesle. Ama gözyaşlarım hızla süzülmeye başladı. Onu özlemiştim. Özlemi kalbimde her gün için bir mum yakıp yasını tutuyor. Telefonun diğer ucunda olduğunu bilmek beni yaşatıyor.

"Uhra, iyi misin? Sen ağlıyorsun?" Telaşlanması biraz yüzümü güldürdü. Seni özlediğim için ağlıyorum. Gözlerimi usulca kapatıp derin nefesler aldım.

"İyiyim. Bir hastamı kaybettim. Üzüldüm." Rahat bir nefes aldı. Korkmuştu. Yanımda yok ama burada işte. Elimi kalbimin üzerine koyduğumda varlığını hissediyorum. Elim yüzük parmağıma dokununca yine yanımdaydı. Adı adımla anılınca daha mutluyum. Günler çabuk geçiyor. Baran gideli beş hafta oldu. Bu beş hafta içinde vakit buldukça beni arıyordu. İyiyim diyor ama endişelenmeden duramıyorum. Merak ediyorum hep. Acaba aç mı ya da yaralandı mı? Acaba bugün neler yaptı? Aklımda milyon tane soru dönüp duruyor.

"Uhra." Baran'ın sesiyle iç çektim. Bana hep iç çektiren bir adam. Seviyorum. Bunu dile getirmek bir başka hissettirir.

"Neler yapıyorsun Baran?" Sesim biraz kısık çıktı. Mesela ben, her anımda seni düşünüyorum. Aklım seninle dolup taşmış ve nefesimi adını sayıklayarak alıyorum. Peki ya sen sevgilim? Sen benim sesimle nefes alıyor musun?

"Bugün nöbetim var." Bir kez daha iç çektim. Sabaha kadar uyanık kalacağını biliyorum. Ve benimde bugün nöbetim var.

"Benim de bugün nöbetim var." Kalp kalbe karşı sevgilim. Benim kalbim senin kalbine kördüğüm olmuş. Bu düğüm hiç çözülmesin. Ben o düğüme birkaç düğüm daha ekleyeyim.

"Yüzüğünü takıyor musun?" Sorusuyla bakışlarım parmağıma kaydı. Beş hafta olmuştu yüzüklerimizi takalı. Hiç parmağımdan çıkaramadım. Geceleri neredeyse yüzüğüme sarılıp uyuyorum.