"Senden öncesi veya senden sonrası diye bir şey yok. Hep sen vardın. Attığım her adımda veyahut yürüdüğüm her yolun sonunda. Baran adım atıyorsa karşısında Uhra vardır."
Başlangıç: 24/05/2020
Final: 18/11/2020
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
"Geleceğim... Senden gidişlerim sana gelişlerim ile son bulacak."
Her zamanki gibi herkesten önce uyanmıştım. Baran'ın yanağına minik bir buse bırakıp odadan çıktım. Çocuklarımın odasına geçtiğimde keyifli bir halde gülümsedim. Uraz her zaman uyuduğu gibi uyuyordu Emre ise Baran gibiydi; uyuduğu gibi uyanır. Yüzümdeki gülümsemeyle Uraz'ı düzeltip yanağından öptüm. Emre'nin üzerini örtüp onunda yanağına öpücük bıraktım.
Yatak odasına döndüğümde giyinme odasına girdim. Havalar epey serinlemişti. Sıcak tutacak kıyafetler çıkardıktan sonra banyoya ilerledim. Sıcak bir duşun ardından üzerimi giyinip saçlarımı kuruttum. Odaya geri dönüp makyaj masama oturdum. Hafif bir makyajın ardından çantamı hazırlayıp kenara bıraktım. Baran hâlâ uyuyordu onu uyandırmadan odadan çıkıp alt kata indim. Emre'nin okulu başlamıştı Uraz'ı ise anneme bırakıyorum malum Baran'ın da işleri var.
Kahvaltıyı hazırlayıp üst kata çıktım. Çocukları uyandırıp banyoya gönderdikten sonra yatak odasına geçtim. Baran'ın dün nöbeti olduğu için sabah gelmişti ve hiç uyandırmak istemiyorum ama Emre'yi okula bırakması gerekiyor. Uraz'ı anneme bıraktığım için Emre'nin okulu bana bayağı ters düşüyor.
Yatağın kenarına oturup Baran'ın saçlarını karıştırdım. "Hayatım." Sesimdeki özlem çok fazlaydı. Günlerdir geç geliyor bir de bugün nöbeti olunca daha çok yorgun ve uykusuz. Yeni bir operasyonun ardından sınıra gitmek için epey çalışıyor. Yanağından öpüp "Baran," dedim. Gözlerini aralayıp bana kısa bir bakış attı. Gözleri uyumak istediğini belli ediyordu. Üzülerek yüzüne baktım.
"Sorun değil güzelim." dedi doğrularak. Dudaklarına minik bir öpücük bırakıp ayağa kalktım. Onu uyandırdığım için içim sızlıyor.
"Kahvaltı hazır hayatım."
Kapıya doğru ilerlerken dönüp Baran'a baktım. Bana gülümseyip yataktan kalkınca bende odadan çıktım. Alt kata indiğimde Emre ile Uraz sessizce masada duruyordu daha doğrusu Emre kahvaltı yapmaya başlamış, Uraz ise başını masaya yaslayıp uyukluyordu.
"Uraz," dediğimde gözlerini açıp dudaklarını büzdü. 2 yaşında olan minik oğlum yüzünü asarak bana baktığında gülmemeye çalıştım. Çok uykucu bebeğim, çok.
"Kahvaltını bitir üzerini değişelim bir tanem."
Beni onaylayan Emre'nin yanağına kocaman öpücük bırakıp Uraz'ı kucağıma aldım. Zorda olsa onunla beraber kahvaltı yapmaya çalıştım. Baran da gelince hızlıca kahvaltı yapıp Emre ile üst kata çıktım. Oğlumun üzerini değiştirip çantasını alarak alt kata indim. Baran mutfakta yoktu Uraz ise masada uyumaya çalışıyordu. Uraz'ı masadan kaldırıp hızlıca masayı topladım. Baran mutfak kapısında belirdi.
