Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
🕊
"O zaman öl Behiye! Çünkü bu saatten sonra benim gözüm ondan başkasını görmeyecek!" Aksu yengenin söyledikleri annem ve babamı ürkütmüştü. Babam güçlükle annemi tutsa da karşındaki kadın olmasa o bile saldıracak gibi duruyordu.
Derin bir nefes alıp verdim. Ellerimi yumruk yaptım. Sabahtan beri aklım karmakarışıkken bir düşünce gelip hepsini kenara itmişti ve yerine kurulmuştu.
Saçma şeyler düşünüyordum, kesinlikle saçma!
Belki de sessiz kalmamalıydım. Onları ayırıp annemle tartışmasına müsaade etmemeliydim; ama adımlarım ilerleyeceğine geri geri gitmek istiyordu. Birbirlerine öldürecek gibi bakıyordu ikisi. Tek dertleri bir candı.
Can.
Dayanamadım. Varlığımı belli edip annemi onların yanından çekmek istedim ve bu düşünceyle içeriye doğru bir adım attım. Sırtım, az önce yaslanan bedenden uzaklaştığında ikinci adımımı atıp anneme seslenmek için dudaklarımı araladım.
"Zeynep, senin değil!" İkinci ismim, Aksu yengenin dudaklarından döküldü. Konuşmak için araladığım dudaklarım öylece açık kaldı ve bir sonraki cümlesi ile birlikte atacağım diğer adımım kilitlenip kaldı. "Benim kızım! Benim! Ben doğurdum onu!"
Zaman durdu sandım. Zaman durdu, beni de yarılan yerin dibine soktu.
Saniyeler sonra zamanın aktığını gördüm. Kulaklarım uğuldadı. Göğsüme bir ağırlık çöktü, nefes alamadığımı sandım bu kez. Ellerim, benden kontrolsüz titriyor; ama irice açılmış göz bebeklerimle odanın içindeki o yorgun, feryat eden kadına bakıyordum.
Annemin karşısına geçmiş, 'Benim kızım.' diye haykırıyordu.
"Zorla koparıp almadım Meva'yı senden! Terk edecektiniz onu! Kız çocuğu diye yapacaktınız bunu!" Annemin art arda dilinden dökülenler beni sendeletmişti. Ayakta duracak gücü bulamadığımda arkamdan hızla sarılıp bana destek oldu biri. "Siz onu başka birine bırakacaktınız; ama ben sahip çıktım ona! Şimdi yıllar sonra karşıma geçip benim kızım diyemezsin! Ben büyüttüm onu! Ben gözüm gibi baktım ona!"
Annem, kendini paralaya paralaya karşısındaki kadına geçip, onun kızı olduğumu anlatırken o kadın bunu umursamıyordu bile.
Derin bir nefes alıp verdim en sonunda. Öleceğim sandım. Arkadan kollarıma sarılan ellerin baskısı da beni kendime getirmeye yetmişti.
