Strangers(Wattys Winner 2016)

Chapter 13

Μπήκα μέσα στο δωμάτιο μου να κάνω ένα γρήγορο μπάνιο προτού βρεθούμε με τον Άλεξ ξανά.Αχχ.Ήταν η καλύτερη βραδυά της ζωής μου.Δεν έχω αρχίσει να θυμάμαι τίποτα άλλο απο χθές αλλά είμαι χαρούμενη αυτό μου αρκεί.

Έκανα μπάνιο,ντύθηκα και ξάπλωσα στο κρεβάτι.Την στιγμή που σκεφτόμουν την χθεσινή νύχτα άκουσα χτυπήματα στην πόρτα.Ήμουν αναψοκοκκινισμένη σκεπτόμενη τον Άλεξ και ανυπομονούσα να τον δώ.
Άνοιξα την πόρτα και βλέποντας τον Άντριαν στεναχωρήθηκα λιγάκι.
"Γεία σου Άντριαν."είπα και τον παρότρυνα να περάσει μέσα.
"Πρέπει να σου μιλήσω."είπε με ένα τόνο σοβαρότητας στην φωνή του και κάθισα πάνω στο γραφείο.
"Κριστίνα.Το ξέρω πως γνωριζόμαστε μονάχα λίγες μέρες αλλά....Κοίτα.Δεν μπορώ να σε ξεχάσω και να συνεχίσω.Το ξέρω πως αγαπάς τον Άλεξ αλλά δεν μπορώ να συνεχίσω αν δεν ξέρω."έσκυψε μπροστά και με φίλησε στα χείλη.Προσπάθησα να απομακρυνθώ αλλά με εγκλώβισε με το ένα του χέρι.Συνέχισε να με φιλά και εγώ άρχισα να κλαίω με αναφιλητά.Με το άλλο του χέρι προσπάθησε να εισχωρήσει μέσα στο εσώρουχο μου όταν ο Άλεξ μπήκε μέσα.

Έτρεξε προς το μέρος μου,άρπαξε τον Άντριαν απο τον λαιμό και άρχισε να του χώνει μπουνιές στο πρόσωπο και στην κοιλιά.
Έπεσα στο πάτωμα και ένιωθα τα χέρια μου να τρέμουν.Ένιωθα αηδία σε ολόκληρο μου το σώμα.

"Μπάσταρδε,μαλάκα.Είναι δικιά μου μην την αγγίξεις ποτέ ξανά."ούρλιαζε πάνω απο το κεφάλι του Άντριαν.
Ένιωθα εκτεθειμένη και προσπαθούσα να καθαρίσω τα βρόμικα μου χείλη απο το αηδιαστικό φιλί του Άντριαν.Έπεσα στο πάτωμα και συνέχισα να κλαίω πιο ήσυχα.
Άκουσα την πόρτα να κλείνει και ο Άλεξ είχε φύγει.Δεν μπορούσα να του μιλήσω εκείνη τη στιγμή ένιωθα ντροπή και πόνο σε όλο μου το σώμα.

Καθόμουν ξαπλωμένη στο πάτωμα όταν άκουσα την πόρτα να χτυπά.Δεν είχα την δύναμη να σηκωθώ.Άκουσα την φωνή της Μόλυ πίσω απο την πόρτα αλλά ένιωθα κενή.
Η πόρτα άνοιξε και μέσα μπήκε η Μόλυ,η Άλι και ο Ίαν.Η Άλι έτρεξε κοντά μου και με σήκωσε στην αγκαλιά της.
"Κριστίνα.Τι συνέβη;"είπε με ήρεμο τόνο στην φωνή της.
Ο Ίαν προσπαθούσε να τηλεφωνήσει στον Άλεξ αλλά απο όσα άκουσα το κινητό του ήταν κλειστό.
"Άλεξ."είπα και άρχισα να κλάιω ξανα.
"Θέλω τον Άλεξ."είπα ξανά και άρχισα να φωνάζω.
Η Μόλυ με έπιασε απο τους ώμους και με ανέβασε στην καρέκλα.Μου έφεραν ένα ποτήρι νερό και εγώ το έχυσα πάνω μου.Άρχισα να τρίβω τα χέρια μου και τα χείλη μου,όπου με είχε αγγίξει ο Άντριαν.
"Άλεξ."φώναζα ξανά και ξανά.Τα δάκρυα μου έπεφταν βροχή και χρειαζόμουν κοντά μου τον Άλεξ.

.............................................................................

Μισώ τον Άντριαν!Αυτό έχω να πώ...😡

Kisses αγαπούλια😘😘😘