Assassin's Faith 2 (Untold Story) (Completed) (Unedited)

Chapter 36

Pamela's POV

Pagka uwi ko, na abutan ko sila Marcus at Charlotte na nanunuod sa sala.

"Hi Pamela."

Naka ngiting bati ni Charlotte sa akin at lumapit.

Hindi dahil sa masaya siyang naka uwi na ako. Masaya at mabait lang siya dahil sa pasalubong na dala ko.

"Thank you Charlotte."

Sarcastic kong sabi ng kunin lang niya yung pasalubong na dala ko at hindi nagpasalamat.

"You're welcome Pamela."

Mapang asar niyang sagot.

Tss.

"Do you want kuya?"

"No, thank you."

Natatawang sabi ni Marcus at tumayo.

Lumapit naman siya sa akin.

"Nag dinner ka na?"

Tanong niya.

"Hindi pa, hindi nga rin ako nakapag break dahil--"

"Halika na nagluto kami ni Charlotte."

Natigil ako dahil bigla niyang hinawakan ang kamay ko at hinila ako papunta sa kusina.

"Sit down."

Inalalayan niya akong umupo.

At ng makita kong maghahain siya para sa akin ay tumayo ako.

"M-marcus, ako na."

Kinukuha ko ang plato na hawak niya pero inilalayo niya iyon sa akin.

"Just sit down."

Naka ngiting sabi niya.

Tumango na lang ako at muling umupo at pinanuod siyang maghain ng pagkain sa harapan ko.

Ng matapos siya ay umupo siya sa katapat kong upuan.

"Ikaw?"

Tanong ko.

"I'm done. Just eat."

Alanganin akong tumango at nag simula ng kumain.

Naiilang ako dahil naka tingin siya sa akin.

"Wait."

O|||||O

Shemay!!!

Nahinto ang pagsubo ko ng punasan niya ang gilid ng bibig ko at ipakita sa akin yung kanin na nakuha niya.

Napa yuko ako dahil naramdam kong biglang namula ang mukha ko.

"O-oo nga pala, b-bukas niyo na gagawin yung plano niyo hindi ba?"

Naiilang na tanong ko.

"Yeah."

Tumango ako ng sunod sunod.

"G-goodluck."

Anong goodluck?! Ano ba Pamela!!

Narinig ko ang pag tawa niya ng mahina kaya natawa na lang din ako.

"Thank you."

Ay teka pala.

"Marcus, anong dahilan bakit pumayag kang tulungan si Sophia?"

Muli siyang tumawa ng mahina.

"She asked me the same question."

Hindi rin pala alam ni Sophia. Akala ko may hiningi siyang kapalit.