Dead Heart (#RoseAwardsJune2019)

Chapter 8 Proposal

Reya's POV

It is just six in the morning but my eyes are already wide-open. I have lots to do today but first I have to clean myself. Dali-dali akong pumasok sa loob ng aking bathroom at tumambad ang malaking bathtub na nakaprepare na para sa akin. May mga petals pa ng rosas at mabangong oil ang tubig nito. Puro kaartehan. Tinanggal ko ang aking mga saplot at lumusong dito.

Naaah... of course its just a joke. Bakit masama?

Nakaupo lang ako sa couch at katatapos lang maligo using the shower not a bathtub. Nakatira ako sa isang condominium. Wala akong katulong kaya anong aasahan sa buong bahay? Everything in this tiny room is as chaotic as my life. In short MA-GU-LO. Kahit isang kitchen utensils wala rin ako, fastfood chains and restaurants must thank me dahil pinayayaman ko sila masyado.

Inabot ko ang gwantis na nasa table at sinuot ito sa aking mga kamay. Naka-tube dress ako at boots. Type kong isuot eh, so walang paki ang kahit sino kung maganda ba sa paningin o hindi. Now I'm done and ready to leave.

***
"Hi, long time no see." Sabi ko sa lalaking kaharap ko. As if totoo, nakita ko lang siya kagabi at the underground battle. Kahit nakatakip ang mukha niya ng sumbrero, I am certain to what I saw nang makabangga ko siya at makita ang mukha niya ng ilang segundo. The wealthy and mighty Lorenzo Andrews went to that place? Wow ha, may plano rin ba siyang sumapi sa mga patapon ng lipunan? Posible yun, dahil halos lahat naman ng mga nalilinya sa kanya ay konektado sa organisasyon, either as a member or valued clients ng mga hitad.

"Why are you here?" Renzo asked. Nagtataka ito sa pag-approach ko sa kanya. Napangisi ako. Alam ba niyang pinagod niya ko? Nagpunta ako sa Nisia mall pero wala siya doon, at ngayon nandito ako sa main company niya para lang magpakita sa kanya. Swerte ko yata at saktong pagpasok ko ay siya namang papalabas siya kaya't hinarang ko na lang ang paimportanteng ito.

Tinignan ako ni Renzo mula ulo hanggang paa dahilan para mas lalong mag-init ang ulo ko. Tinaasan ko siya ng kilay. "What are you staring at? Enjoying the view?"

"In your dreams Miss Clemente." I gritted my teeth. Relax Reya, pilit kong pinakakalma ang sarili ko. He seems a different person now.

"Oh talaga? Ba't titig na titig ka?" I teased him. I should be angry now dahil sa pagtitig niya sa katawan ko.

"Natural dahil napaka-eskandalosa ng suot mo. Halos ipakita mo na lahat at alam mong nasa teritoryo kita. Nakikita mo ba ang mga tao dito? Lahat sila mga disenteng tao." He said meaningfully. Hindi ako tanga para hindi maintindihan ang sinabi niya.

"So you think I don't fit in this place? Paano naman ang mga taong kung makatingin ay malagkit pa sa tikoy at halos hubaran na ako? Are they decent? Mas marami diyang kung manamit at kumilos akala mo santa, pero sa likod nito ay masahol pa sa umaalingasaw na patay na daga ang ugali. Tandaan mo yan Lorenzo Andrews." Halos makalimutan ko na ang pakay ko dahil sa pang-iinsulto sa akin ng lalaking ito. Hindi ako padadaig sa kahit kanino. I clenched my fist to calm myself. Gusto kong manuntok pero hindi maaari. I need this guy.

"Oh, I see. Pero ang tinutukoy ko lang ay ang tungkol sa tamang pananamit na naaayon sa lugar na kinaroroonan mo Miss Clemente. Pumunta ka lang ba rito para makipag-away? Sorry pero masyado akong busy para harapin ka." Balewala niya sa akin. Ibang-iba na nga siya kumpara sa mga nakaraan naming pagkikita.

"I want to talk to you. Its about business." Sagot ko na lamang.

"Ha?" Nagulat siya sa sinabi ko, as if expecting a different answer from me. Huh! Anong akala niya? Puro away lang ang kaya kong gawin? Well, maaari.

Nangunot ang noo niya at tila nag-iisip ng malalim. Napadako ang mga mata niya sa nakakuyom kong palad. At dahil doon, nakaramdam ako ng hapdi sa aking kamay. I almost forgot my wound, ang sugat na natamo ko nang makipagbasag-ulo ako sa underground kagabi. Medyo malalim pa naman ito. Naramdaman ko ang pagtagas ng dugo mula sa palad ko. Hindi niya dapat makita ito. Kahit naka-gwantis pa ako, mahahalata pa rin ang mantsa ng dugo. I need to do something.