Dead Heart (#RoseAwardsJune2019)

Chapter 2 Dead and Alive

Third Person's POV

Naglalakad si Reya papasok sa isang high class mall. She's wearing a corporal attire that is perfectly fits her body. Nakalugay ang lagpas balikat nitong straight na buhok. Napapalingon ang mga nakakakita sa kaniya but nobody dares to approach her, lalo na ang mga nakakakilala sa kanya. Taas-noo siyang humakbang sa escalator. Palagi niyang pinipiling dumaan sa escalator kaysa sa elevator ng naturang mall.

Lingid sa kanyang kaalaman ay isang lalaki ang kanina pa siya pinagmamasdan.

Namataan na niya ang dalaga nang papasok pa lamang ito ng entrance. Halos makalimutan ng lalaki ang pakay niya sa mall nang makita si Reya.

"Miss Jean, gusto kong makita ang profile ng mga empleyado at occupants ng Nisia Mall." Utos nito sa kasama.

"Sige po sir" agad na sagot ng babae.

Sigurado siya na hindi lang basta napadaan lang ang dalaga sa mall na ito dahil hindi pa nagbubukas ang mall. Its just around 8 in the morning kaya mga authorized persons pa lang ang nakakapasok. Maaaring empleyado siya rito.

Samantala, pagkapasok na pagkapasok ni Reya sa isang Mobile and Gadget Shop ay nataranta kaagad ang mga empleyado sa loob.

Hindi nila inexpect na makikita ang dalaga. Bihira lang siya bumisita.

"What?" Taas-kilay nitong tanong sa mga empleyadong natigil sa ginagawa.

"Para kayong nakakita ng multo. Is this how you greet the owner? Tssk. I guess I have to replace all of you."

"Ah. Good morning po Miss Clemente."

"Good morning Ma'am"...

Natatarantang bati ng mga ito.

"Pasalamat kayo, wala ako sa mood tumanggap ng bagong empleyado kung hindi sisanti kayong lahat." Aniya saka dumeretso sa loob ng kanyang private office.

Nakakapanibago sa mga empleyado nito dahil ilang linggo nang naka-lock ang opisina niya.

"Bakit nandito ang bruha?"

"Malamang siya ang owner dito."

"Shocks! Nakakatakot siya. Pwede kayang huwag na lang siyang magpapakita? Wala naman siyang ginagawa rito. Kawawa nga si Sir John, siya lahat ang nag-aasikaso."

"Akala mo naman kung naghihirap mag-hire ng applicants, ni hindi niya nga yata kilala ang mga tao niya eh."

"Huh, maganda lang ang mukha. Ang pangit naman ng ugali. Siguradong walang lovelife 'yan."

Panay ang bulungan ng mga ito tungkol sa kanilang amo.

REYA'S POV

I'm bored. Wala naman akong ginawa buong umaga. I just went here to check this small business of mine. Wala akong planong magtayo ng sariling company or mag-invest sa iba kahit pa may pera naman ako para gawin iyon. This shop is enough. Here, hindi ko na kailangang kumilos. What's the use of employees then? All I have to do is watch out if they're loyalty is on me at di nila ako pinagnanakawan.

Ilang araw na matapos ang huli kong laban. Wala pa 'kong schedule ng susunod. My wounds and bruises are not yet fully healed. Thanks to make-ups, naitatago ko ang mga ito.

Isang tunog ng pagbagsak ng bagay ang umistorbo sa pag-iisip ko kung ano ba ang kakainin ko sa tanghalian.

Inis akong lumabas.

"Sorry po Ma'am. Sorry po. Dumulas po kasi sa kamay ko." Paumanhin ng stupidang babae.

"Paano ko bibilhin ngayon 'yan? Look! Basag na ang screen nito." A customer said.