Δέκα χρόνια μετά......
<< Γιατρέ; Φοβόμαστε πως το σημάδι στο δέρμα του παιδιού είναι κακός οιωνός,πολύ μιλάνε για πανούκλα....
Τα σκοτεινά του ματιά κοίταξαν ένα νεαρό αφελή αγόρι,το οποίο ήταν το δεξί του χέρι...
<< Και φοβάσαι πως αγγίζοντας το θα έχεις πεθάνει?δεν σκέφτηκες πως ο φόβος γίνεται πεπρωμένο?
Το χαμόγελο του γιατρού έκανε το νεαρό αγόρι να παγώσει,δεν είχαν μεγάλη διαφορά ηλικίας μα ο γιατρός παρέμενε ποιο σοφός και ποιο δυνατός...
<< Φέρε το παιδί μέσα Τζέικομπ...
<< Μάλιστα γιατρέ.....
Δέκα χρόνια πίσω....
Ανέβηκε στο δικό του πειρατικό καράβι δίχως πλήρωμα,δίχως αρκετή ποσότητα τροφής, φεύγοντας από ένα χωριό που πάντα θα του θύμιζε τα λόγια της, τον μισούσε,τον κοίταζε όπως θα κοιταζε έναν ξένο άντρα,και όλα αυτά γιατί την έριξε στην ίδια μοίρα με εκείνον,δεν την άξιζε,έβαλε πλώρη για κάπου μακριά κάπου που κανείς δεν θα ήξερε το όνομα του η την άθλια καταγωγή του,έπαψε να είναι βάρβαρος όταν αντίκρισε το ουρλιαχτό της μητέρας του από κάτι τόσο βίαιο,πλέον ήταν ένα παιδί μόνο κάπου στα βάθη του Λονδίνου,δίχως εκείνη που άφησε πίσω του,δίχως εκείνη που σε κάθε του βήμα σκεπτόταν,
Πάτησε σε ξένα εδάφη μα ήξερε πως να φερθεί σε άλλης καταγωγής ανθρώπους,και όλα αυτά διότι μεγάλωσε με μια μάνα που δεν ήταν Βίκινγκς αλλά Αγγλίδα...
Σε αυτό το χρονικό του διάστημα στον Λονδίνο κοιμόταν στον δρόμο δίχως χρήματα για τροφή ή σκέπη,το σώμα του βρεχοταν και κρύωνε,ήταν μόνος με την θύμηση μιας γυναίκας την οποία είχε λατρέψει,την οποία δεν άντεχε να αποχωριστεί,
<< Ασία!!!
Το όνομα της ξεφυγε από τα χείλη του καθώς έτρεμε από τον πυρετό του, σωτηρία σε αυτόν τον κόσμο δεν μπορούσε να υπάρξει, άξιοι σε μια μοίρα που μόνη χαράζουμε ,αυτό ήμασταν....
Δύο γέρικα χέρια ακούμπησαν το μουδιασμενο του σώμα,ένας μεγάλης ηλικίας γιατρός,ο οποίος δεν είχε παιδιά η γυναίκα,μαζί του έζησε τα τελευταία έξι χρόνια, μαθαίνοντας από έναν μεγάλο άντρα πως η ζωή είναι μονάχα ένα καταραμένο παιχνίδι,ένας αγώνας δρόμου στον οποίο στοιχηματιζες στο δικό σου άλογο..
Ο γιατρός Εντουάρντο έσωζε καθημερινά ζωές αποδεικνύοντας στον Τζέιμς πώς με ένα σπαθί δεν μπορούσες να σώσεις κανέναν γι'αυτό και έχασε την μητέρα του,ήταν αδύναμος να την σώσει...
Ο γιατρός του έμαθε τα δικά του μαγικά κόλπα ,τα οποία έβγαιναν με αγάπη στους ανθρώπους.ετσι όταν τα εφτά χρόνια πέρασαν γρήγορα και ανελέητα,ο Τζέιμς αντίκρισε και τον βαρύ από γεράματα θάνατο του Εντουάρντο,πλέον έμεινε τελείως μονος, καταραμένος να ζει πάντα στην μοναξιά του.. μόνος σε έναν τόσο σκοτεινό δρόμο αποφάσισε να γίνει όπως εκείνος ο άντρας ο οποίος χαριζε ζωές δίχως να χρειαστεί να παλέψει σώμα με σώμα,η μητέρα του ήθελε για εκείνον μια καλύτερη ζωή εκεί που θα ήταν διαφορετικός,
