Πιάνοντας το σπαθί που είχε κρεμαστεί στον ξύλινο τοίχο έκανε μια απότομη στροφή γύρο της,το χαμόγελο της έγινε ακόμη ποίο πλατύ...
Το κορμί της είχε σκεπαστεί από μια μακριά λευκή φούστα που έπεφτε μέχρι της σκούρες πατούσες των ποδιών της,ενώ τα Μαλλιά της είχαν μπλέξει σε μια μακριά έως την μέση της μπλεξουδα....
Το στήθος της έκρυβε με ένα μικρό κάλυμμα το οποίο άφηνε γυμνή την κοιλιά της..όλα σε μίαν άσπρη απόχρωση... θαρρείς και ήταν άγγελος,μα δεν μπορούσε να γνωρίζει τον λόγο στον οποίο πάλευε, γύρο της το κενό,μα μέσα της η φωτιά, η φωτιά έκανε το κορμί της να ζωντανεύει δίχως όρια, γεμάτη αντοχές...
Με απότομες παράτολμες στροφές γύριζε το σπαθί γύρο απτό κορμί της λυγίζοντας το σκούρο της πόδι,
Θαρρείς και χόρευε
Θαρρείς και χανόταν..
Χανόταν,
Και αυτό την έκανε ευτυχισμένη...
Τότε δίχως να μπορέσει να το καταλάβει, πίσω της στην ανοιγμένη εδώ και ώρα πόρτα στεκόταν εκείνος, εκείνος που το βλέμμα! του είχε γεννηθεί πάνω απτό κορμί της....
Την πλησίασε αθόρυβα και στάθηκε πίσω της,το σπαθί στα χέρια της γύριζε ανεξέλεγκτο μα αντί αυτό να τον φοβίζει,τον μαγευε...όταν η κοφτερή λεπίδα έφτανε τον λαιμό του ,σαν σωστός πολεμιστής έσκυψε και όταν η λεπίδα γύρισε μπροστά απτό κορμί της ,πέρασε το χέρι του γύρο απτήν κοιλιά της , τραβώντας την πάνω απτο στέρνο του.... ευθείς το σπαθί έμεινε στάσιμο στον αέρα και τα μάτια της χαμήλωσαν....
Τα χείλη του πλησίασαν το αυτί της στολίζοντας την με τις λέξεις του...
<< Έλα ,ας παλέψουμε μαζί....
Την έκανε μια απότομη στροφή φέρνοντας την απέναντι του...
<< Φοβάμαι μην σε χτυπήσω Τζέιμς..
Το ξαφνικό του γέλιο την έκανε να χαθεί!!!!
<< Δεν έχω μάθει να χάνω μικρή αδέξια γυναίκα μου..πάλεψε μαζί μου ,μα αλίμονο αν καταφέρω να σε πλησιάσω,θα έχεις καεί...
Κόντεψε να πέσει απο μια έντονη ζάλη,μα αντί αυτού, κατάφερε να σταθεί τολμηρά μπροστά του...
Σήκωσε το σπαθί της με τα χρυσά γράμματα που του ανήκε και το έτεινε μπρος του...
Το χαμόγελο του την μάγεψε μα προσπάθησε να μην κοιτάζει τόσο έντονα τα μάτια του...
<< Δεν θα χρειαστείς σπαθί?
Τον ρώτησε γεμάτη απο ξαφνική περιέργεια
<< Αυτό που θα χρειαστώ σύντομα θα το μάθεις...
Κάνοντας μια στροφή πήγε να επιτεθεί όταν σκύβοντας αιφνιδιαστικά μπρος της , κατέβασε με τα δυνατά του χέρια, την άσπρη μεταξωτή της φούστα.....τα μάτια της άνοιξαν διάπλατα...με γρήγορες κινήσεις έκανε πίσω το κορμί του ανοίγοντας το φερμουάρ του στενού μαύρου του παντελονιού..
Κατεβάζοντας το αργά μπροστά της, τότε πρόσεξε τα μάτια της να χάνουν την κυριαρχία τους...
<< Όχι!!!μην λυγίζεις, συνέχισε να παλεύεις γυναίκα, συνέχισε...
Με ένα της βήμα, προσπέρασε την φούστα των ποδιών της ,και ετοιμάστηκε να του επιτεθεί,οταν σφίγγοντας της το χέρι το ακινητοποίησε,τα χείλη της ξαφνιασμενα άνοιξαν,άνοιξαν έτοιμα να δεχτούν τα δικά ρου,ο Τζέιμς όμως την γύρισε με γρήγορες κινήσεις, κολλώντας ,την πλάτη της στο στέρνο του...
Το χέρι του έπεσε στην κοιλιά της και άρχισε αργά και βασανιστικά να ανεβαίνει , ώσπου έφτασε στο κάλυμμα του στήθους της..έμπλεξε το χέρι του στην άκρη του καλύμματος, σπρώχνοντας την απότομα μακριά του με αφορμή το κορμί της να κάνει στροφές,και Χάρης στις στροφές της ,το κάλυμμα λυνόταν,
Πριν καν το καταλάβει βρέθηκε γυμνή απέναντι του με το κάλυμμα της στο χέρι του,το χαμόγελο του πλέον είχε σκοτεινιάσει ακριβώς όπως και τα μάτια του...
Πέταξε το κάλυμμα απτό χέρι του βγάζοντας την μακριά του πουκαμίσα!!!!
Ενώ τα δικά της χέρια έκρυβαν πλέον το στήθος της...
<< Πάλεψε...
Της είπε με βραχνή ανάσα....
<< Δεν !!!!δεν μπορώ..
<< Πάλεψε αλλιώς όταν σε πιάσω...
<< Τι?τι θα κα.. κάνεις?
<< Αν σε πιάσω καηκες...
Κρατούσε σφιχτά το κορμί της βλέποντας τον να πλησιάζει επικίνδυνα...
<< Κάνε πίσω!!!!
Του φώναξε ,μα εκείνος θαρρείς δεν άκουγε...
Στάθηκε απέναντι της ,μια ανάσα από το πανέμορφο κορμί της , κατεβάζοντας αργά το βλέμμα του πάνω της...
<< Ο έρωτας είναι η μεγαλύτερη μάχη, γι'αυτό απόψε θα σου μάθω απο αυτή..
Την τράβηξε πάνω του κατεβάζοντας με τα χέρια του τα δικά της πάνω απτό στήθος της ..
<< Μην καλύψεις ποτέ ξανά την ομορφιά σου,αν ντρέπεσαι, κόλλα πάνω μου...
Είπε τραβώντας την πάνω στο γυμνό του στέρνο....
Ύστερα της άνοιξε τα χέρια ελέγχοντας το δεξί της με το σπαθί....την βοήθησε να το κάνει μια στροφή γύρο τους τραβώντας το πόδι της πάνω του,το μέσα της κόντευε να σπάσει από την ένταση..
Την σήκωσε ολοκληρωτικά πάνω από το κορμί του κολλώντας την στον ξύλινο τοίχο πίσω τους....το σπαθί με το χέρι της υψώθηκε μέσα από το δικό του και καθώς ένωνε το κορμί του στο δικό της , έπεφτε στο έδαφος σαν σταγόνα από βροχή δίχως να κάνει ήχο...
Τα δάχτυλα των χεριών του έπεσαν στα μαλλιά της όπου άρχισε να λύνει αφήνοντας τα ελεύθερα ενώ δίχως δεύτερη σκέψη της έδωσε ένα ατελείωτο φιλί,ένα φιλί που της έκοψε χίλιες φορές την ανάσα...
Τα μάτια της έκλεισαν σφιχτά καθώς η κοιλιά του σφιγμένου του κορμιού κολλούσε στην δική της πιέζοντας την στον τοίχο...
Η ανάσα τους στόλιζε τα θολά παράθυρα,ενώ τα χείλη ταξίδευαν από το ένα κορμί στο άλλο.. διψασμένα χείλη έπιναν το νέκταρ του έρωτα,και της αιωνιότητας...
Λίγα λεπτά αργότερα την ξάπλωσε πάνω Άπτον ζεστό καναπέ κολλώντας απαλα τα χείλη του στο στέρνο της παίρνοντας βαθιές ανάσες ,δυνατές ανάσες..
Ενώ εκείνη έκανε σημάδια με τα μακριά της νύχια στο δέρμα της μέσης του , κρατιόταν από εκείνον...
Γινόταν ένα του....
