Καθώς τα μάτια της παρέμειναν απαλά κλειστά,τα δικά του κοίταζαν την ομορφιά που ανάβλυζε από το πρόσωπο της. Μια φανερή θλίψη κυμάτιζε στο βλέμμα του, κάνοντας τα χείλη του να στεγνώνουν από ζωή.. Την προσοχή του απέσπασε η πόρτα η οποία αργά άνοιγε. Και πίσω της φανέρωνε,την μορφή του Λεονάρντο. Τα μάτια του Τζέιμς υψώθηκαν στο κουρασμένο πρόσωπο του γιατρού. << Πως νιώθεις νεαρέ μου. << Δεν είναι όμορφη; Τα μάτια του Τζέιμς δακρυσαν σαν αυτά ενός παιδιού που κοίταζε κάτι το οποίο λάτρευε με όλη του την ψυχή. << Γιε μου; Πονάς; << Είναι η ποιο όμορφη έτσι; Η καρδιά του Λεονάρντο σπαραζε,καθώς τα χονδρά δάχτυλα του Τζέιμς, παραμέριζαν τούφες απτά κατάμαυρα μαλλιά της. << Είναι η καλύτερη επιλογή σου γιε μου. << Η μοναδική, επιλογή μου. Τον διόρθωσε ο Τζέιμς,με έναν αυθάδης τόνο στη φωνή. Τα μάτια του Λεονάρντο έκλεισαν σφιχτά,δεν άξιζε ο πόνος σε αυτόν τον άντρα,τον γνώριζε χρόνια τώρα,και μόνο αγάπη μπορούσε να διακρίνει στην καρδιά του,αυτό το οποίο δεν γνώριζε,ήταν ,ότι όλη αυτή η αγάπη,ήταν δική της. << Θα πρέπει να την στείλεις στο σπιτικό της Τζέιμς,δεν κάνει να βρίσκεται εδώ μέσα. Τα φρύδια του έσμιξαν, περνώντας ξαφνου τα χέρια του γύρο της, σφίγγοντας την στο κορμί του. << Είναι δικό μου το ιατρείο,δική μου η ζωή,την θέλω απόψε κοντά μου,μην τολμήσεις να την ξυπνήσεις,δεν θα μπορεί να κοιμηθεί ελεύθερη ύστερα,θα φοβάται. Ένα δάκρυ έπεσε από τα μάτια του γιατρού, σκουπίζοντας το , πρώτου πρέπει και το δεύτερο. Και δίχως να θελήσει να πει οτιδήποτε άλλο,βγήκε κλείνοντας την πόρτα πίσω του. Παραμένοντας όμως σε αυτήν, κλαίγοντας κρυφά από εκείνον τον νεαρό,που κάτι πρωτόγνωρο είχε ξυπνήσει στην καρδιά του..
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
Νωρίς το πρωινό,μια αχτίδα ηλίου ξεπρόβαλλε απτό παράθυρο μπροστά τους, κάνοντας τα μάτια της να ανοίξουν,και τα δικά του να κλείσουν. << Τζέιμς μου;είσαι; << Μμμ.. << Θα ήθελες να σου δώσω λίγο νερό; Τα φρύδια του έσμιξαν καθώς απότομα σήκωνε το κορμί απτό κρεβάτι. Τα μάτια της άνοιξαν διάπλατα, γεμάτα από ένα ξαφνικό σοκ. << ΜΗΝ ΣΗΚΏΝΕΣΑΙ ΔΕΝ ΠΡΈΠΕΙ.. Πατώντας στα δύο του πόδια, κράτησε σφιχτά την κοιλιά του,μα πριν προλάβει να τον σταματήσει,τα χέρια του έπιασαν μια κανάτα με νερό, τοποθετώντας το μέσα σε ένα ξύλινο ποτήρι. << Δεν είσαι δούλα μου,είσαι η γυναίκα μου,μην μου συμπεριφέρεσαι σαν να μην μπορώ. Πίνοντας μια γερή γουλια απτό ποτήρι του,την πλησίασε, τοποθετώντας το στα χείλη της. Δίνοντας της να πιεί. << Εαν εγώ πονούσα,θα με άφηνες να << Όχι!! γι'αυτό είμαι και εγωιστής. Καθιζοντας απαλά δίπλα της πήρε μια βαθιά ανάσα μέσα του. << Εάν πονούσα,θα ήταν τόσο κακό να σου ζητήσω ένα ποτήρι νερό; Τα μάτια του στράφηκαν στα δακρυσμένα δικά της,που καθώς έμοιαζαν παρεξηγημένα,είχαν μονάχα συγκινηθεί από τον τρόπο του να την προσέχει. << Εάν πονουσες,εγώ. <≤ εσύ;τι τζειμς;τι; << Δεν θα το άντεχα. Το κεφάλι του κατέβηκε μπροστά της.οχι από ντροπή,αλλά από θλίψη στην σκέψη. Η φωνή της έσπασε καθώς τον κοιτούσε ενώ τα χέρια της άνοιξαν ικετευτικά. << Πραγματικά το λες αυτό;έσπασες όλα σου τα κόκκαλα,και είσαι η αγάπη της ζωής μου, παραλίγο να σε χάσω,και το μόνο που σε θλίβει είναι η σκέψη να πονάω; Τζέιμς διαλύθηκες, πώς καταφέρνεις να στέκεσαι; Κοιτάζοντας την στα μάτια, κατάλαβε πως αν εκείνη ήταν στην θέση του,μόνος θα πέθαινε από όλο αυτό. Έτσι αγκαλιάζοντας την σφιχτά το μόνο που μπορούσε να της πει ήταν. << Συγνωμη,σε αγαπώ. Τα μάτια της έκλεισαν αφήνοντας τα δάκρυα της να πέσουν στο ρούχο του. << Να σου φέρω κάτι παρακαλώ; Ακούγοντας την,ένας ξαφνικός σπασμός, κατέκλυσε το πρόσωπο του. << Το παιδί μου.. Τραβώντας το κορμί της μακριά του,άγγιξε το απαλό του μάγουλο. << Μπορώ να; Τα φρύδια του έσμιξαν προσπαθώντας να καταλάβει τι εννοούσε. Παρατηρώντας τα μάτια της να κατεβαίνουν στα χείλη του,με έναν αποτομα ξαφνικό τρόπο,κόλλησε τα χείλη του στα δικά της , τραβώντας με τον ίδιο ξαφνικό τρόπο το σώμα του πίσω. << Μου έλειψες γυναίκα. Προσπαθώντας να μην συνεχίσει να δακρύζει μπροστά του, πάτησε στα πόδια της ,έτοιμη να φέρει το παιδί της μέσα,όταν η φωνή του,την σταμάτησε στα μισά της διαδρομής της. << Δεν έχω φάει τρεις ημέρες γυναίκα,θα μπορούσες να.. Η καρδιά της πονούσε ακούγοντας τον. << Φυσικά,εγώ θα,θα σου φτιάξω ότι μου ζητήσεις. << Λίγο ψωμί,λίγες ελιές ίσως. Δαγκώνοντας τα χείλη της κράτησε με δύναμη την αναπνοή της, φοβόταν μην την κουράσει και το μόνο που ζητούσε ήταν ψωμί, λίγο ψωμί. Ανοίγοντας βιαστικά την πόρτα,άρχισε να τρέχει στον μακρύ εκείνο διάδρομο, σπάζοντας σε ικευτικα κλάματα.
