Νωρίς το πρωινό γύρισαν σπίτι πέφτοντας χαμένοι στον ιδρώτα,στο απαλό τους κρεβάτι,το κορμί του έπεσε γεμάτο κούραση πάνω στο παραδομένο δικό της,ενώ τα χέρια τους έσμιξαν όπως η θάλασσα στο κύμα........
Πέρασαν λίγες ώρες που τα κορμιά τα κατέκλυσε ο ύπνος και ευθείς το κλάμα της έκανε τα μάτια του να ανοίξουν ξαφνιασμενα....
Έσφιξε με μανία το σεντόνι έτοιμη να το σκίσει,ενώ τα χείλη της ετρεμαν..
<< Γυναίκα; εφιάλτης;
<< Είδα πως......
<< Πως;
<< Ο πατέρας μου,όταν έχασε την μοναδική γυναίκα που άφησε έγκυο,την μητέρα μου ,το θυμάσαι;
Τα μάτια του Τζέιμς τραβήχτηκαν..
Η μητέρα της είχε καταφέρει να ζήσει μέχρι τα τέσσερα χρόνια ζωής της Ασίας,
<<Θυμάμαι....
<< Την αγαπούσα το θυμάσαι;τα μαλλιά της ,τα μάτια της όλα τα έχω πάρει από εκείνη,όταν πέθανε έκλαψα πολύ, ήμουν μωρό,ποια μάνα θα με κοιμίσει σκέφτηκα,ποια μάνα θα μου δώσει αγάπη, αναρωτήθηκα,αν δεν ήσουν εσύ δεν θα ήξερα τι εστί οικογένεια,ο πατέρας έπινε μεθούσε,ενώ εσύ παραμονευες πίσω από την πόρτα του δωματίου μου θέλοντας να σιγουρευτείς πως δεν θα με χτυπήσει...
Την μητέρα που έχασα κατάφερες να την αναπληρώσεις μα την αγαπάω ακόμη,και μου λείπει,ο πατέρας δεν την έθαψε ποτέ,την έκαψε και ως στάχτη την έβαλε σε ένα γυάλινο δοχείο,το οποίο κρύβω στην καλύβα μου,κάθε νύχτα προσεύχομαι σε αυτό σαν να μιλάω σε εκείνη,και στο όνειρο μου σήμερα,είδα τον άντρα που άφησα εκεί πίσω,να αδειάζει τις στάχτες της μητέρας μου στο κενό,πονάω στην σκέψη πως ώστε να με εκδικηθεί θα το έπραττε...
Της φίλησε τρυφερά το μέτωπο βάζοντας το χέρι του στην καρδιά της , έχοντας ένα θλιμμένο βλέμμα...
<< Κανείς δεν θα τολμήσει να πειράξει την στάχτη των κοκάλων της,έχεις τον όρκο της αιώνιας μου αγάπης...
Του χαμογέλασε αγκαλιάζοντας τον σφιχτά απτους ώμους...
Έτσι ο ύπνος νίκησε κλέβοντας την.....
Όταν πλέον τα μάτια της είχαν ανοίξει αυτό που αντίκρισε την ξάφνιασε και ταυτόχρονα την προβλημάτισε.
Ο άντρας που αγαπούσε είχε φύγει απτό πλευρό της αφήνοντας πίσω του ένα γράμμα... σμίγοντας τα φρύδια της κράτησε τον φάκελο στα χέρια της και πρωτού τον ανοίξει τον μύρισε, τραβώντας το άρωμα του άντρα που αγαπούσε στα ρουθούνια της...
Και ύστερα τον άνοιξε καθώς την κατέκλυσε η αγωνία....
Τα μάτια σου μόλις άνοιξαν και αισθάνομαι πως το νιώθω σαν να είμαι ακριβως δίπλα σου..
Συγχώρεσε μου την τόσο ξαφνική μου απουσία..
Δεν κατάφερα να σου πω αντίο,, φοβόμουν πώς θα μου ζητήσεις να μείνω,και αυτό θα έκανε ποιο δύσκολη την θέση μου στον πόνο...
Προέκυψε κάτι το οποίο δεν μπορώ να ελέγξω από τον Λονδίνο,μην με μισήσεις για τούτη την παράτολμη πράξη, αγάπησε με περισσότερο,
Το πόσο θα λείψω φοβάμαι να στο πω,διότι είναι αρκετός καιρός,περίμενε με και μην τρομάζεις, σύντομα θα σου εξηγήσω........
