Τα μεγάλα απαλά γλυκά του χείλη σύρθηκαν πάνω απτά ανοιγμένα δικά της , κάνοντας το κορμί της να τρέμει, Της παραμέρισε τα μαλλιά κατεβάζοντας το χέρι του στο φερμουάρ του παντελονιού του,όταν οι μαύρες κόρες τών ματιών του θαρρείς και μεγάλωναν κοιτάζοντας την, θαρρείς και άνοιγαν αποκαλύπτοντας ένα ελαφρά καφετί χρώμα,το οποίο έκρυβε συχνά στο σκοτάδι του, Πέρασε το χέρι του ανάμεσα από τα κορμιά τους ώστε να ανοίξει το φερμουάρ όταν συνέχισε να την κοιτάζει στα μάτια, Τα βλέφαρα της έπεφταν όπως η βροχή στα μάγουλα της,και εκείνος συνέχισε να τα κοιτάζει,ώσπου το χέρι άφησε το φερμουάρ και ανέβηκε κρατώντας το κάτω χείλος της με τον αντίχειρα του.. << Ασία; Τον κοίταζε γεμάτη από ανάμικτα συναισθήματα...όταν τον ένιωσε να πέφτει πάνω της ακουμπώντας το κεφάλι του στον λαιμό της και την κοιλιά του στη κοιλιά της, Τα δυνατά σφιχτά του μπράτσα έκλεισαν γύρο απτό κορμί της παραδίδοντας της μια ξαφνική δόση ζεστασιάς << Απόψε δεν σε κάνω δική μου,θα σε αγκαλιάσω όπως δεν σε αγκάλιασε κανείς,και θα σου αποδείξω πως το μόνο που θέλω να πάρω από εσένα είναι αγάπη, ξέρω πως νιώθεις αμήχανα καθώς σε αγγίζω, σου αρέσει, μα ντρέπεσαι, ξέρω πως έχεις ανάγκη από ασφάλεια και ζεστασιά,απόψε το μόνο που θα πάρω από εσένα είναι μια αγκαλιά στην οποία θα κοιμηθώ ευτυχισμένος,δεν θα σου ζητήσω τίποτε άλλο.. Συγκινημένη από τα λόγια του τον αγκάλιασε σφιχτά γεμάτη από ξαφνική ευτυχία...τον ένιωσε να χαλαρώνει στα χέρια της μα συνέχιζε να την σφίγγει στα δικά του.. << Τζέιμς σαγαπαω.. Η Μυτουλα του σύρθηκε στο μάγουλο της ενώ το χέρι του κάλυψε το σημείο της καρδιάς της με προσοχή.. << Την κρατάω,την αγγίζω,μα ποτέ δεν θα στην σπάσω,μονάχα να την νιώσω θέλω... Οι χτύποι της μεγάλωναν σε κάθε λέξη του,σε κάθε άγγιγμα του, πέθαινε για εκείνον......
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
Η Φρέγια προχωρούσε μέσα από την μαύρη νύχτα φτάνοντας επιτέλους έξω απτό πλοίο που σύντομα θα την έπαιρνε μακριά όταν... <<Για πόσο θα φεύγεις; Δίχως να ξαφνιαστεί παρέμεινε στάσιμη στην θέση της κοιτάζοντας το πλοίο μπροστά της.. << Έμαθα πως σύντομα θα γίνεις πατέρας Ρος... Η σιωπή του την έκανε να γυρίσει απότομα στο μέρος του με τα μάτια της διαλυμένα στο κλάμα.. <≤ σωστά έμαθες...της είπε με την σταθερή του φωνή << Όσο το δικό μου το παιδί πέθαινε εσύ έκανες ένα δικό σου, γιατί μπήκες στην μικρή ζωή μου εφόσον είχες σκοπό να την καταστρέψεις?τι είχα εγώ να σου δώσω Ρος?ένα κορίτσι που έκρυβε αγάπη ήμουν, Τα μάτια του κοίταζαν με προσοχή τα δικά της.. << Απο τι το σκας Φρέγια; Το γέλιο της τον ξαφνιασε.. << Ο δικός σου πατέρας,το δικό σου αίμα πυροβόλησε την κοιλιά μου με ένα άκαρδο τουφέκι,και ακόμη μπορείς να με ρωτάς από τι το σκάω?δεν φοβάμαι τον θάνατο, πλέον φοβάμαι μονάχα την αγαπη,που με έφερε ως εδώ.. Τα μάτια του γέμισαν δάκρυα μα δεν έδειξε να εκπλήσσεται στο άκουσμα του φόνου.. << Ο πατέρας μου πέθανε λέγοντας μου το τι έπραξε, σκότωσε Το παιδί μου,τον καρπό του αληθινού μου έρωτα, δεν ήρθα ως εδώ να δικαιολογήσω τις πράξεις μου,κάποια μέρα σου είχα πει δεν είμαι όσα φαίνομαι και θα τρομάξεις από τα όσα είμαι, αυτό είμαι Φρέγια, δολοφόνος,μόνος κατεστραμμένος, σε αγάπησα μα μοιάζει σαν αστείο μετά τα όσα έπαθες εξαιτίας μου, αντίο Φρέγια,και αν κάποτε μπορέσεις να συγχωρήσεις τις αμαρτίες μου,να θυμάσαι πως σε αγαπάω,πάντα θα σε αγαπάω... τον πλησίασε κάνοντας κάτι που έκανε τον Λυγμο του να ακουστεί σπασμένος,τον αγκάλιασε, << Δεν ήμουν εκεί να σε σώσω Φρέγια...δεν ήμουν... << Σε αγαπάω.. << Όχι!! Όχι!!! Την έδιωξε μακριά απτό κορμί του κάνοντας ένα βήμα πίσω.. << Ρος; << Δεν ήρθα ως εδώ για να σε καταστρέψω δεύτερη φορά,είμαι φονιάς,και παντρεμένος με κάποια που δεν αντέχω, πνιγομαι στα χρήματα,και κυκλοφορώ κρατώντας ένα οπλο, δεύτερη φορά δεν σε σκοτώνω,φύγε όσο είναι νωρίς Φρέγια,ζήσε άνοιξε τα φτερά σου όπως τότε που ελαμπες,και αγάπησε ξανα,όσο και να με πονάει αγάπησε διότι δεν έχω πλέον το δικαίωμα να αγαπάς εμένα, πιστεύω στα θαύματα ξέρω πως θα κάνεις παιδί,ξέρω πως θα γίνεις μάνα,μπες μέσα σε αυτό το πλοίο και ζήσε,σε ικετεύω ζήσε... Τα μάτια της έσταζαν δάκρυα μα δίχως δεύτερη σκέψη μπήκε μέσα στο πλοίο χαιρετώντας τον από μακριά,μη μπορώντας να δει το δάκρυ πόνου που έπεφτε απτά μάτια του.. << Αν με αγαπούσες δεν θα με άφηνες ποτέ Ρος.. Ψιθύρισε στον εαυτό της... << Σε αγάπησα τόσο που έπρεπε να φύγω πριν σε ρίξω στο αίμα της δουλειάς μου....έπρεπε να σε διώξω από εμένα.... Παντρεύτηκε ψέματα θέλοντας να τον μισήσει εκείνη, προσπαθούσε να την προστατέψει μα δεν τα κατάφερε,ο πατέρας του την βρήκε και τους χώρισε αιώνια..πλέον εκείνη έφευγε ,και εκείνος την άφηνε να ζήσει,
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
Ο Τζέιμς καθόταν ακίνητος πάνω στην ασια σκεπτόμενος το παρελθόν του με την Φρέγια,η μοναδική εξαδέλφη που του απέμεινε...
Μερικά χρόνια πίσω.....
Ήρθε αντιμέτωπος με την πρώτη του επέμβαση ,σε ένα σώμα που του θύμιζε πως σύντομα θα έχανε για δεύτερη φορά την μητέρα του,η Φρέγια ήταν αίμα και οικογένεια του,πλέον όμως μπροστά του βρισκόταν ξαπλωμένη στο έδαφος με μια κρύα σφαίρα μέσα στα σωθικά της,ήταν αναγκασμένος να ακολουθήσει τα όσα είχε μάθει,ήταν αναγκασμένος να βγάλει το σκοτωμένο παιδί από την κοιλιά μιας μάνας ,και κρατώντας το στα μουδιασμενα χέρια του,να το κοιτάζει δακρυσμένος.. << Μακάρι να μπορούσες να πάρεις την ανάσα μου για να ζήσεις,μακάρι να μπορούσα να σου χαρίσω την καρδιά που σου έσπασαν....,το τύλιξε σε ένα απαλό σεντόνι και το έθαψε κάτω από την γη δίνοντας του το όνομα του ήλιου......
Βγήκε από την ανάμνηση του πόνου κοιτάζοντας την γυναίκα που αγαπούσε να κοιμάται απαλά,ήταν στ αλήθεια δύσκολο να κρατάει στα χέρια του ένα νεκρό παιδί, ήταν δύσκολη η δουλειά και ο δρόμος που εχε διαλέξει να πάρει,μα ήταν συνάμα και το σωστό μονοπάτι, πήρε αρκετές ζωες ,πλέον προσπαθούσε να δώσει δίχως να πάρει....
Τα μάτια της απρόσμενα άνοιξαν κάνοντας τον να νιώσει μια ανακούφιση βαθιά μέσα του, χρειαζόταν την παρέα της ,την είχε ανάγκη.... Της φίλησε σιγανα τα χείλη κάνοντας την να χαμογελάσει χαρούμενη από το απαλό ξύπνημα,όταν ξεστόμισε αυτό που ώρες ήθελε να της πει.. << Καθημερινά είμαι αναγκασμένος να σε αφήνω ώστε να εργάζομαι,είναι απαραίτητο να στέκομαι εκεί μέσα διότι αναπασα στιγμή μπορεί μια ζωή να χρειαστεί την βοήθεια μου,δεν αντέχω να σε αφήνω μοναχή μέσα σε αυτό το σπίτι,δίχως να έχω νέα σου τόσες ώρες, δούλεψε για εμένα ,έλα στο ιατρείο πλάι μου ,θα σου μάθω μερικά πράγματα,θα σε διδάξω,έλα κοντά μου.. Γεμάτη από έκπληξη και συνάμα χαρά άνοιξε τα μάτια διάπλατα αγκαλιάζοντας τον όσο ποιο σφιχτά μπορούσε.. << Με κάνεις τόσο ευτυχισμένη.......
