γιατρός φτιαγμένος για πληγές

617 53 14
                                        

Η Ασία Ένιωθε τον κόσμο της να γκρεμίζεται όπως τα θεμέλια ενός παλαιού σπιτιού, ήταν κτισμένη από έρωτα μα ο φόβος της ,την γκρέμιζε, καθώς το κορμί εκείνης της γυναίκας κολλούσε σε αυτό του αγνού της έρωτα, ένιωθε πως έπαυσε να είναι αγνός, πιάνοντας την στα χέρια του την πέταξε στον καναπέ, πρόσεξε τα μάτια του να λάμπουν από ευτυχία,η καρδιά της δεν έπαυε να γκρεμίζεται.....

Τοτε η Φρέγια σηκώθηκε από τον απαλό καναπέ στήνοντας το αδύναμο και κουρασμένο κορμί της απέναντι απτό τζάκι..τα μάτια της ελαμψαν.. δάκρυα άρχισαν να τρέχουν στα μάγουλα της,
<< Αναθεμα Φρέγια ποιος ο λόγος να κρύψεις από την Ασία την συγγένεια αίματος μας?
Εκείνος έσπασε την σιωπή καθώς μερικά λεπτά πριν αναγκάστηκε να μπει σε βαθιές σκέψεις εξαιτίας της συμπεριφοράς της εξαδέλφης του....
Προσπάθησε να την συστήσει μα η Φρέγια τον σταμάτησε λέγοντας πως ήταν μονάχα φίλοι, αυτό δεν του άρεσε, ποτέ δεν θα επέτρεπε στον εαυτό του την οποιαδήποτε φιλία με μια γυναίκα,δεν θα επέτρεπε ποτέ να πονέσει η πρώτη του αγάπη από ζήλεια...
<< Τζέιμς ,όλα φαίνονται τόσο εύκολα μα και εγώ όπως εσύ κρύβω εχθρούς,δεν μπορώ να μείνω σε ένα σημείο στάσιμη διότι ξέρω πως θα με βρει....
Τα μάτια του Τζέιμς χαμήλωσαν.....

Μερικά χρόνια πίσω....

Τα μακριά ίσια μαλλιά της φρεγια ακουμπούσαν το νερό της κρύας θάλασσας κάνοντας το παιδικό της γέλιο να ακουστεί εγκάρδιο...
Τα γυμνά της πόδια μπήκαν στην απαλή μαύρη φουρτούνα τινάζοντας τα βρεγμένα της μαλλιά... οταν μια πάμπλουτη μαύρη άμαξα άραξε μερικά μέτρα μακριά της , δίνοντας την δυνατότητα στον άντρα μέσα της να κοιτάζει την ομορφιά της κοπέλας...
Τα βαθυπράσινα μάτια του έπεσαν στα πλούσια μαλλιά της και όχι στο βρεγμένο της κορμί,μια λαχτάρα να συναντήσει το πρόσωπο της τον έπνιγε ,μα δεν υπήρχε χρόνος για αργοπορία,έπρεπε να φύγει σύντομα από τον Λονδίνο,
Τότε το κορμί της όμορφης κοπέλας γύρισε απότομα στο μέρος της αμαξας και το χαμόγελο της έσβησε..
<< Γιατί με κοιτάζεις;
Είπε σιωπηλά στον εαυτό της προσέχοντας τον όμορφο άντρα απτό μικρό παραθυράκι της αμαξας.
** << Εντουάρντο ξεκίνα, έχουμε μεγάλο ταξίδι...
Φώναξε ο άντρας θέλοντας να απομακρυνθεί πριν εκείνη πλησιάσει,
Τότε ένα χλομό χέρι άγγιξε το παράθυρο του μένοντας σε στάση χαιρετισμού μα τελείως ακίνητο...
Η καρδιά του άρχισε να τρέμει μπροστά της, δίχως δεύτερη σκέψη σήκωσε το δικό του μελαμψό χέρι ακουμπώντας το στην ίδια ευθεία με το δικό της κοιτάζοντας την διαλυμένα....
* Γιος δολοφόνου..
* Κόρη εργάτη...
* Σκοτεινός άντρας.
* Παιδί...

Η ΝΥΦΗ ΤΟΥ ΒΆΡΒΑΡΟΥWhere stories live. Discover now