ενα λιμάνι ακομα

1.2K 128 1
                                        

<<περάστε κύριε...
Τα μάτια του τζειμς αντίκρισαν μια μελαχρινή κουρασμένη γυναίκα, αφημένη στην αγκαλιά ενός ζεστού κρεβατιού...
<< Είσαι σίγουρος μικρέ πως η μητέρα σου είναι άρρωστη;
<< Ναι κύριε είμαι σίγουρος...
<< Άφησε μας μόνους,περίμενε έξω...
<< Μάλιστα κύριε......

Τα κύματα χτυπούσαν ανελέητα το πλοίο εκείνη όμως κρεμόταν πάνω σε μια θηλιά κοιτάζοντας τον ωκεανό να απλώνεται κατω από τα πόδια της,ένα κουρασμένο χαμόγελο αστραψε στα χείλη της καθώς άφησε την θηλιά πέφτοντας αργά στην αγκαλιά του παγωμένου νερού.....

<< Πως είναι το όνομα σου..
<≤ Ελίζαμπεθ...
<< Ο γιος σου πιστεύει πως μπορώ να σε γιατρέψω,
<< Είναι αδύνατον..
<< Το γνωρίζω κυρία..
Τα μεγάλα της μάτια κοίταξαν αυτά του νεαρού μπροστά της..
<< Δεν θα με σώσουν τα φάρμακα...
<< Όχι δεν θα σε σώσουν,μονάχα εσύ μπορείς να σώσεις τον εαυτό σου,η ανάγκη για δύο χέρια γύρο από το κορμί γίνεται αρρώστια όταν δεν ξες πως να το διαχειριστείς...
Τα μάτια της γυναίκας γελασαν αγνά.
<< Την αγάπη εννοείς γιε μου;
Τα φρύδια του Τζέιμς έσμιξαν ξαφνιασμενα...
<< Αγάπησες τον βιαστή σου ;
<< Πριν γίνει ο βιαστής μου,ήταν η μεγαλύτερη μου αγάπη,
Τα βλέφαρα του έπεσαν σαν πέπλα καθώς χαμογελούσε απαλά..
<< Αξίζει αυτός ο θλιβερος άντρας να σας σκοτώσει με την απουσία του?άξιζες πόνο από έναν έρωτα; Μιλάς για αγάπη Ελίζαμπεθ και η αγάπη για μια γυναίκα συνήθως φανταζε παραμύθι,τι σου συνέβη;τι συνέβη σε όλες εκείνες τις γυναίκες που κρατάνε τόσο λίγα όταν αξίζουν κάτι περισσότερο;γυναίκα Ελίζαμπεθ θα πει σεβασμός ,
<< Ποιος είσαι;
<< Πριν ή μετά τον θάνατο μου;
Τα μάτια της  άνοιξαν διάπλατα...

Επεσε στον πάτο της θάλασσας θέλοντας να βρει λίγη γαλήνη όταν ακριβώς δίπλα της αντίκρισε μια ψευδαίσθηση,μια ανάμνηση η οποία χόρευε μπροστά της,
Κοίταζε τον εαυτό της σε μικρότερη ηλικία να πέφτει ριγμένη στην αγκαλιά του μέσα στο νερό,τα χέρια τους ενώθηκαν καθώς έκαναν κύκλους ο ένας γύρο από τον άλλον,το χαμόγελο του την έκανε να βγει από την ίδια της την ψευδαίσθηση και άθελά της να καταπιεί λίγο αλμυρό νερό....

<< Δεν αξίζει να πονάς Ελίζαμπεθ όταν ο γιος σου μεγάλωσε άξια δίχως την βοήθεια ενός άντρα που δεν του πρόσφερε ψωμί μήτε νερό, αγάπησες έναν άντρα ο οποίος ήταν η εικόνα στην οποία έβαλες φαντασία,πίσω από την εικόνα σου κρύβεται το λίγο!!!πάψε να φέρεσαι σαν μικρό αδέξιο κορίτσι και σήκω να αναλάβεις της ευθύνες της ζωής σου ,μάθε στον γιο σου πως είναι να είσαι αληθινός άντρας ,όσο αγάπη και να είχες σε εκείνον τον άντρα δεν θα ήθελες να γίνει ο γιος σου έτσι,σωστά;
Εκείνη κούνησε καταφατικά το κεφάλι της χαμογελώντας του....

Η ΝΥΦΗ ΤΟΥ ΒΆΡΒΑΡΟΥWhere stories live. Discover now