Καθιζοντας με απαλες κινήσεις μπροστά από τον ξύλινο αστραφτερό του καθρέφτη ,άπλωσε μπροστά του ένα κάτασπρο καθαρό χαρτί, σφίγγοντας την πένα με νευρικότητα στα χοντρά του δάχτυλα...
Θα μπορούσε με ευκολία να υποβάλει ένα αυστηρό γράμμα στον βασιλιά για την φροντίδα των φαρμάκων στους χωρικούς..αντί αυτού όμως ,η πένα αποφάσισε να υποβάλει ένα αυστηρό μήνυμα στην καρδιά.κατι που για τον Τζέιμς ήταν αδύνατον να παραβλέψει...
°°°χρονια πίσω σε ένα απαγορευμένο πηγάδι, βρήκαν την καρδιά του έρωτα και την έκρυψαν στο σεντούκι...
°°° μέρες αργότερα την ανέβασαν στον παράδεισο,και την παρέδωσαν στην αγάπη...
°° ο έρωτας επεθανε και η αγάπη ούρλιαζε...
- δείτε τον έρωτα μου καθώς τον κλέβει ο Άδης..
- ωωω δείτε τον έρωτα μου....
°° τα χέρια της αγάπης κρατούσαν απαλά την καρδιά του έρωτα ποτίζοντας την με μαύρο κρυστάλλινο δάκρυ.
- φτερά αγγέλου στόλισαν το άψυχο κορμί σου.
- ακούστε !!ακούστε αμίλητη ιερείς καθώς ψάλει η καρδιά μου..
°°° φρουροί γονάτισαν σκυφτοί μπροστά από την αγάπη.
- το σωμα βρέθηκε κυρά,και είναι στο πηγάδι,μα δεν τολμάει άλλος κανείς επάνω να το βγάλει..
- το σώμα ενός έρωτα πνίγεται στο πηγάδι και άντρας με γερή καρδιά φοβάται να το βγάλει;
°° πόνος βαρύς κατέκλυσε το άψυχο κορμί της , αγάπη ήταν .μα δύναμη δεν είχε να αντικρίσει...
°° όλοι γονάτισαν φτωχοί καθώς απόψε η αγάπη, έσκυψε στο κεφάλι της πάνω από το πηγάδι.
_ ωω δείτε τον έρωτα μου καθώς τον κλέβει ο Άδης.
- ωω δείτε τον καθώς με εγκαταλείπει..
°° νερό και αιμα σαν κρασί πρόδιδαν τον θάνατο σου.
°° φεγγάρι μαυρο στόλισε το άσπρο φέρετρο σου.
- φεύγεις εσύ και δεν μπορώ άλλο εγώ να μείνω,
-- και δεν μπορώ να μείνω,ανοίγω το σεντούκι σου και μέσα σου με κλείνω.
°° αγάπη και έρωτας μαζί , νεκροί μα ενωμένοι,κάτω απτις γης το έδαφος αιώνια ευτυχισμένοι...
......τα μάτια του θόλωσαν επικίνδυνα κάνοντας την πένα να λερώσει το χαρτί του...
<< Ανάθεμα..
Θυμωμένος με την αδεξιότητα του , πέταξε την πένα μακριά κοιτάζοντας στο φωτεινό τους κρεβάτι καθώς τα μάτια της ήταν ακόμη κλειστά.
<≤ όμορφη γυναίκα ..
Ψέλλισε χαμογελώντας στο κενό του.
Αποφασισμένος να γράψει κάτι ακόμη έπιασε άλλη μια φορά την περίτεχνη πένα στα χέρια του , νιώθοντας απρόσμενα κάθε κόκκαλο του κορμιού του να σπαραζει από πόνο.. τούτο το ξαφνικό γεγονός δεν τον σταμάτησε από το να γράψει,στην ζωή του πόνεσε τόσο ,όσο πόνος σαν αυτός δεν μπορουσε να γίνει κραυγή.νιωθοντας όμως τα σωθικά του να λιώνουν,άφησε την πένα από τα αντρικά του δάχτυλα, κοιτάζοντας γεμάτος περιέργεια το γυαλί απέναντι του.
Το χρώμα του πλέον είχε χαθεί δίνοντας την θέση του χλωμού στο άλλοτε ζωηρό του πρόσωπο...
Τράβηξε ξαφνιασμένος το κορμί του από την ξύλινη πολυθρόνα, νιώθοντας το αίμα του να καίει επικίνδυνα.. πυρετός νίκησε τις αντιστάσεις του οργανισμού του ,και ένας έντονος βήχας που έδινε πόνους στο στέρνο του..
Δίχως να θελήσει να διακόψει τον απαλό της ύπνο, πέρασε το χέρι του μπροστά από τα ροδοκοκκινα χείλια του, σταματώντας τον βήχα του απότομα...
