ανθρωπιά

390 44 3
                                        

Ξαπλώνοντας την στον αναπαυτικό καναπέ μπροστά από το ζεστό απαλό τους τζάκι,άκουσε απρόσμενα το κλάμα του παιδιού του, δημιουργώντας ένα μεγάλο χτύπημα στην καρδιά του,ένα χτύπημα προσμονής,και νοσταλγίας.
Υψώνοντας την λυγερή κορμοστασιά του ακολούθησε τον ήχο σαν χαμένος σε έναν δικό του λήθαργο.
Ώσπου ο δρόμος τον έβγαλε ,ένα βήμα μακριά από το μικροκαμωμένο του παιδι.
Τα μάτια του παραδομένα πάνω της ,του θύμισαν τον εαυτό του.
Τον εαυτό του πριν γίνει παιδί,πριν μεταμορφωθεί στον άντρα που ήταν σήμερα,του θυμησε,πως κάποτε και ο δικός του πατέρας θα τον κοίταζε με το ίδιο βλέμμα,με την ίδια αγάπη.
Στην ζωή του δεν ήταν πάντοτε όλα καλά,είχαν όμως γίνει καλύτερα.
Γονατίζοντας στο έδαφος άπλωσε τα χέρια ενός πατέρα,και σήκωσε το παιδί του στα δυνατά του μπράτσα.
<< Σςςς σώπα Άγγελε μου, γιατί κλαίει το παιδί μου; νόμιζε πως έμεινε μόνο του;όχι!!! ποτέ δεν θα χρειαστείς να μείνεις μόνη...
Σηκώνοντας το σώμα του πάνω, κατέβηκε με ευκολία τις απότομες σκάλες, αντικρίζοντας την γυναίκα του να κοιμάται απαλα,
Έτσι σηκώνοντας το δάχτυλο των χεριών του,την έδειξε ,όπως θα έδειχνε ένας πειρατής τον θησαυρό του.
<< Εκείνη η γυναίκα έδωσε αίμα στον πατέρα σου σήμερα,εκείνη η γυναίκα,μου έσωσε την ζωή,διότι κανένα αίμα δεν ταίριαζε καλύτερα από το δικό της μέσα μου...
Πλησιάζοντας την, τοποθέτησε το μονάκριβο παιδί τους ανάμεσα από την αγκαλιά της,και εκείνη σαν να το είχε αναγνωρίσει,με τα χέρια της το σκέπασε σαν θαύμα ουρανού που σου έδινε ζωή.
Κοιτάζοντας μαγεμένος γονάτισε μπροστά τους νιώθοντας τα μάτια του να κλαίνε από ένα τους παράπονο.

<< Φοβάμαι Τζέιμς, φοβάμαι πως θα γίνει,δεν θέλω να σε πληγώσω...

Ακούγοντας την φωνή της στο μυαλό του, γύρισε το κεφάλι του στα πλάγια του Κορμιού του , κοιτάζοντας το έδαφος λυπημένα.
Έχοντας σηκώσει το σώμα του απότομα στο ύψος του, ανέβηκε βιαστικά τα σκαλοπάτια,και ύστερα έχοντας κατέβει κρατώντας στα χέρια του μια κάτασπρη γούνινη κουβέρτα,την έριξε πάνω από το κορμί της γυναίκας του,και της πανέμορφης κόρης του, αφήνοντας από ένα φιλί στα μέτωπα τους.

Έχοντας σηκώσει το σώμα του απότομα στο ύψος του, ανέβηκε βιαστικά τα σκαλοπάτια,και ύστερα έχοντας κατέβει κρατώντας στα χέρια του μια κάτασπρη γούνινη κουβέρτα,την έριξε πάνω από το κορμί της γυναίκας του,και της πανέμορφης κόρης του, αφήνοντας ...

Ops! Esta imagem não segue nossas diretrizes de conteúdo. Para continuar a publicação, tente removê-la ou carregar outra.
Η ΝΥΦΗ ΤΟΥ ΒΆΡΒΑΡΟΥOnde histórias criam vida. Descubra agora