Η ΝΥΦΗ ΤΟΥ ΒΆΡΒΑΡΟΥ

άκουσε με!!!

<< προς τα πού την πήγαν;
<< Θα βρείτε τον γιατρό μερικά τετράγωνα παρακάτω από την αγορά...
Είπε ένας άντρας ο οποίος ήταν μπροστά όταν το σώμα της αρχηγού τους έπεφτε στο κρύο έδαφος.....

Τα μάτια της έπεσαν θλιμμένα πάνω στα δικά του,σε εκείνον τον άντρα χάρισε τον κόσμο της και ως απάντηση στον έρωτα της , πήρε την καρδιά της σε κομμάτια,κανένας δεν μπορούσε να την αγαπήσει, κανένας δεν μπορούσε να κατανόηση τους φόβους της,ήταν μόνη της σε έναν κόσμο που ζητούσε πολλά περισσότερα από όσα μπορούσε εκείνη να δώσει,ένιωσε την έντονη κούραση μέσα της να ουρλιάζει,ενώ τα βαριά της μάτια να κλείνουν μια ακόμη φορά,έμεινα μόνη Τζέιμς.....
Έβαλε με προσοχή τα γάντια του φωνάζοντας τον Τζέικομπ.. εκείνος δίχως να αργήσει δευτερόλεπτο όρμηξε στο μικρό γραφείο του γιατρού κοιτάζοντας την ομορφη κοπέλα η οποία ήταν σκεπασμένη μα πληγωμένη..
<< Μάλιστα κύριε!!!
<< Τι συνέβη με την κυρία Μόρισον;
<< Η κατάσταση χειροτερεύει κύριε...
<< Φερτην σε εμένα μικρέ και ύστερα πήγαινε σπίτι..
<< Μάλιστα κύριε...
Άφησε την ανάσα του να βγεί κουρασμένη και ύστερα πλησίασε την Ασία παραμερίζοντας τα μακριά μαλλιά της...
<< Πονάς;
<< Πολύ...
<< Θα σου φέρω κάτι να φας...
Τα μάτια της τον κοίταξαν δολοφονικά...
<< Δεν θέλω να φάω απτά χέρια σου...
Σήκωσε τα χέρια του μπροστά της γυρίζοντας τα απτην ανάποδη..
<<σωστά!!!τα χέρια που κάποτε σου έδιναν τροφή, σκότωσαν τον πατέρα σου, μπροστά από τα ίδια σου τα μάτια.
Ένα δάκρυ πάλευε να κυλήσει απτό βλέμμα της μα δεν θα το άφηνε να πέσει...
<< Όλοι πιστεύουν πως είσαι ένας αγγελικός γιατρός, σώζεις ζωές , δίνεις χαρα,δίνεις λύσεις,στην δική μου την καρδιά πέρα από πόνο τι έδωσες Τζέιμς?,ναι είμαστε βάρβαροι έτσι πιστεύουν όλοι για εμάς,μα εσύ και εγώ; Εσύ και εγώ ήμασταν διαφορετικοί, πίστευα σε εσένα πίστευα πως δεν μοιάζεις με τον κόσμο..ήρθε η μέρα που άνοιξα το παράθυρο μονάχα για να κοιτάξω τον ήλιο κατάματα,και βρέθηκα με μία εικόνα που με βασάνιζε δέκα ολόκληρα χρόνια,μου πήρες τα πάντα , πατέρα και έρωτα,μου πήρες την ηλικία και τα παιδικά μου χρόνια, μεγάλωσα μόνη δίχως πατέρα και δίχως εσένα,σε μισούσα κάθε μέρα και περισσότερο στην σκέψη πως είμαι αναγκασμένη να ξυπνάω σε μια γη την οποία πλέον δεν αγαπούσα, μίσησα την ζωή και τον θάνατο, περίσσευα Τζέιμς,που ανήκω που βάδιζα όλα ήταν ένα σκοτάδι,δεν μπορείς να με γιατρέψεις,δεν μπορώ να δεχτώ τίποτα από εσένα διότι έπαψα να σε αγαπώ....
Τα μάτια του αστραψαν Κοιτάζοντας με προσοχή τα δικά της..της χάρισε ένα απαλό χαμόγελο σέρνοντας απαλά το χέρι του στην κοιλιά της..
<< Θα την γιατρέψω κάποια μέρα...
Σηκώθηκε γυρίζοντας την πλάτη του , παίρνοντας ένα παγωμένο και σοκαρισμένο βλέμμα,τα μάτια του θόλωσαν καθώς δεν μπορούσε να δει μπροστά του...
Τότε η πόρτα  άνοιξε φανερώνοντας τον νεαρό Τζέικομπ και την μεγάλη σε ηλικία Μελίσα Μόρισον....
Η γυναίκα έριξε το σκοτεινό βλέμμα της στον γιατρό μπροστά της και ύστερα στην κοπέλα η οποία ήταν ξαπλωμένη στο κρεβάτι του...
<< Έμαθα πως με ζήτησες γιατρέ...
<< Ναι Μελίσα!! κάθισε...
<< Δεν θα ανεχτώ ξανά τις άθλιες συμβουλές σας , σκοπεύω να βάλω τέλος στην ζωή μου και αυτό δεν θα το αλλάξεις ποτέ...
Τα μάτια της Ασίας άνοιξαν διάπλατα ακούγοντας με φόβο τα λόγια της κυρίας Μόρισον...
Ο Τζέικομπ βγήκε κλείνοντας την πόρτα πίσω του ενώ ο Τζέιμς κάθισε κουρασμένα μπροστά από την Μελίσα Μόρισον...
<< Σε φώναξα εδώ διότι σκοπεύω μονάχα να σε ακούσω Μελίσα,τι νιώθεις...
<< Πονάω!!όλα μέσα μου πονάνε, ο κόσμος έχασε το χρώμα του,το μυαλό μου ντύθηκε στα μαύρα φωνάζοντας μου για την σωτηρία μου, μισώ τον κόσμο, μισω το φως, μισώ εμένα,αν δεν είχα γεννηθεί δεν θα ζούσα σε αυτό το σωμα, όλοι γελούν και βρίσκουν την παρηγοριά τους σε μια αγάπη,ενώ εγώ δεν έχω λόγο να γελάσω, μήτε λόγο να αγαπήσω,η καρδιά μου πονάει εξαιτίας του μυαλού μου γιατρέ,αν δεν το κάνω να σωπάσει σύντομα θα τρελαθώ, μέρα νύχτα κλαίω και φοβάμαι το σκοτάδι,μα γιατρέ αυτό που ζει μέσα μου με ποιο φως να το ανοίξω?που θα εξηγήσω τον πόνο αυτό όταν οι σκέψεις μου είναι τρελές;σε ποιον να περιγράψω τούτη την μοναξιά; γιατρέ πάψε να με φωνάζεις εδώ σε αυτόν τον κλειστό χώρο,εχω αποφασίσει την μοίρα μου.....
Τα μάτια της Ασίας άρχισαν να κλαίνε δίχως σταματημό ακούγοντας όλες τις σκέψεις μιας γυναίκας γεμάτο σκοτάδι....
Τα χείλη του Τζέιμς τραβήχτηκαν σε ένα απαλό χαμόγελο έπιασε απαλά το χέρι της γυναίκας αφήνοντας τα μάτια του να μιλήσουν..
<< Σε έφερα εδώ μονάχα για να σε ακούσω Μελίσα,είμαι ένας ξένος για εσένα,ένα ακόμη κενό ,μα σε καταλαβαίνω...
Τα μάτια της άνοιξαν διάπλατα...
<< Δεν θα μου πεις να μην το κάνω;
<< Θέλεις να πεθάνεις ,μπορείς να πεθάνεις
Θέλεις  να κλάψεις, μπορείς να κλάψεις.
Θέλεις να εγκαταλείψεις, εγκατέλειψε.
Κόψε με ξυράφι την καρδιά σου στα δύο Μελίσα.....
Η αηδία χαράχτηκε στο πρόσωπο της Ασίας πλέον τον μισούσε περισσότερο....
Η Μελίσα τον κοίταζε όμως με ένα βλέμμα γεμάτο κατανόηση...
<< Μπορείς να πεθάνεις Μελίσα,μπορείς να διαλέξεις τον εύκολο αυτόν δρόμο,μπορείς να σταθείς δειλή απέναντι από την ζωή, αδύναμη,είσαι αδύναμη Μελίσα, φοβάσαι το σκοτάδι και έμαθες πως το να ανοίξεις το φως είναι δύσκολο,έριξες την ζωή σου στον βούρκο,κάνε το, τερμάτισε την ζωή σου όπως θα έκανε ένας δειλός,μπορώ να σε στηρίξω μπορώ να μην νοιαστω για εσένα ,ο κόσμος δεν θα νοιαστει για εσένα,σήμερα θα πεθάνεις αύριο δεν θα σε θυμάται κανείς,ούτε καν εγώ,αυτό θες Μελίσα?σαν ένα τίποτα να φανείς στο φως και ύστερα να χαθείς;
Τα μάτια της άνοιξαν διάπλατα ενώ αυτά της Ασίας πάγωσαν κοιτάζοντας τον..
<< σκότωσε τον εαυτό σου Μελίσα Μόρισον και αύριο το πρωί θα είσαι κάτω από μια ξένη κάσα δίχως κανείς να σου ανάβει το καντήλι,στον πόλεμο ένας στρατιώτης δεν εγκαταλείπει την μάχη,λες πως δεν έχεις τίποτα να χάσεις είσαι μόνη και αυτό σε τρομάζει, ρώτησε τον στρατιώτη που παλεύει έχοντας τα πάντα,ένα ζεστό σπίτι μια γυναίκα και ένα δυο παιδιά,δεν έχεις τίποτα και εκείνος έχει τα πάντα, παλεύει και εσύ το άφησες να φύγει Μελίσα..το να πεθάνεις απόψε δεν θα κάνει το μυαλό σου να πάψει,θα σου κόψει μονάχα τον δρόμο στην αγάπη,στην ζωή ,στα όνειρα,το μυαλό είναι μονάχα για όνειρα,η καρδιά είναι μονάχα για αγάπη,αν ρωτήσεις εμένα έχασα τα πάντα σε έναν άδικο θάνατο και σε μια αιματηρή μάχη με την καρδια μου, σκέφτηκα να πεθάνω να ζήσουν όσοι άφησα,και ύστερα σκέφτηκα,αν πεθάνω θα πάψουν να με μισούν;αν πεθάνεις θα πάψεις τα όσα έγιναν; απόψε μπορείς να πεθάνεις ή να ζήσεις και να ανταμώσεις τον ήλιο ζώντας απέναντι του την υπόλοιπη σου ζωή,μπορείς να γεράσεις και να κάνεις παιδιά,μπορείς να αγαπήσεις τόσο δυνατά που η κάθε μέρα θα γίνεται καλύτερη για εσένα,σε ποιον θα λείψεις Μελίσα?ποιον αφήνεις πίσω σου?δεν έζησες ακόμη,δεν έζησες τον έρωτα σου ακόμη,τώρα κοίτα με στα μάτια και πες μου γιατί θες να πεθάνεις?
Η Ασία άνοιξε απαλά τα χείλη της Κοιτάζοντας τον έκπληκτη...
Η Μελίσα Μόρισον γέλασε απαλά κοιτάζοντας τον γιατρό με θάρρος στα μάτια...
<< Είναι ωραία η αγάπη έτσι;
Το χαμόγελο του έκανε την Ασία να κοιτάξει αλλού..
<< Ο έρωτας είναι η αφορμή να γελάς για πάντα..
<< Με έσωσες πολλές φορές από την αυτοκτονία,μα σήμερα με έσωσες από τον εαυτό μου....
Του χαμογέλασε σηκώνοντας το κορμί της πάνω..
<< Αποφάσισες να γευτείς την ζωή?
<< Σε ευχαριστώ γιατρέ για αυτήν την μέρα, σκοπεύω να παλέψω και να μάθω να αντέχω τις δυσκολίες τις ζωής μου, διότι κανείς πέρα από εμένα δεν θα με λυπηθεί,
<< Σε ευχαριστώ που κατανοησες τα λόγια μου Μόρισον...
Η γυναίκα γύρισε χαμογελαστή στο μέρος της Ασίας..
<< Θα ζήσω...
Το απαλό χαμόγελο της Ασίας στράφηκε πάνω στον Τζέιμς ο οποίος ξαφνιάστηκε Κοιτάζοντας το!!!!