Την ξάπλωσε με αργές προσεγμένες κινήσεις στο κρεβάτι, χαμηλώνοντας τα μάτια του στα χείλη της.
Η ομορφιά της χάριζε κύματα έρωτα σε ολόκληρο το αντρικό κορμί του...
<< Γυναίκα;
Σηκώνοντας το βλέμμα της , αντίκρισε δύο ατίθασα μάτια.
Δύο μάτια καθρέφτες των δικών της.
<< Τι προβλημάτισε τις σκέψεις σου ;
<< Γυναίκα!! δηλαδή, τίποτα.
<< Τζέιμς μου;τι συνέβη;
Σκύβοντας περισσότερο κοντά της, τράβηξε τα χείλη της στα δικά του,σε ένα βαθύ φιλί...
Μιλώντας μέσα από το στόμα της.
<< Μου λείπει η κόρη μου,μην ξαναγίνει αυτό γυναίκα,το παιδί και η γυναίκα μου ,θα είναι μαζί,σε χρειάζεται περισσότερο από ξένα χέρια..
Τόλμησε να σηκώσει το κορμί της μα το βάρος του δεν της άφησε περιθώρια διαφυγής.
<< Έχεις δίκιο Τζέιμς μου,ας την φέρουμε στο σπίτι μας.
Τα χέρια του την καθήλωσαν από τους ώμους πίσω στα απαλα μεταξένια σεντόνια.
<<Δεν εχεις να πας πουθενά γυναίκα!!
Το πονηρό του χαμόγελο έκανε τα μάγουλα της να κοκκινίσουν απαλά.
<< Νόμιζα πως σου λείπει το παιδί μας.
<< Το ίδιο και εσύ!!! γι'αυτό πάψε να μιλάς ,και ....
Διακόπτοντας τις λέξεις του δάγκωσε το κάτω χείλος της χαμογελώντας της ευχαριστημένος..
<< Φι..
Τα χείλη του τραβήχτηκαν απαλά..
<< Λα..
<≤ με.
Η τελευταία φράση έχασε την δυναμική της καθώς ακούστηκε μέσα από την ανάσα του, κάνοντας την να παγώσει από την ομορφιά του τρόπου του.
Ακούγοντας όμως τις τελευταίες αυτές λέξεις,σήκωσε ελάχιστα το κορμί της τραβώντας τα χείλη του σε ένα αθώο απαλό φιλί.μητε βαθύ μήτε μεγάλο,ήθελε μονάχα να του αφήνει παιδικά φιλιά, διότι αυτο έκρυβε εκείνη μέσα της.
Τα ζεστά της χέρια άγγιξαν τα μάγουλα του κάνοντας τον να κλείσει με ευθύτητα τα κατάμαυρα βλέφαρα του.
<< Με κίνδυνο να χάσεις ένα παιδί που λατρεύεις, κράτησες εμένα; γιατί;
Τότε τα πέπλα των ματιών του άνοιξαν αντικρίζοντας ένα συννεφιασμένο βλέμμα όμοιο με το δικό του.
<< Μπορεί να έχουμε την ίδια ακριβώς ηλικία Ασία,μα εγώ ήμουν ο Πατέρας σου...
** Τα φοβισμένα παιδικά της μάτια κοίταζαν από την χαραμάδα της ξύλινης μικρής της πόρτας, τον πατέρα και αρχηγό της,να γυρίζει στο σπίτι νικημένος από το ποτό.φωναζε συνεχώς το όνομα της, σπάζοντας κατασκευασμένα από ξύλο έπιπλα με την μοναδική δύναμη των χεριών του..
Μέσα της ένιωσε έναν βαθύ φόβο,είτε θα την χτυπούσε,είτε θα την σκότωνε.ακουγοντας τα βήματα του να πλησιάζουν την πόρτα της ,έκανε ένα βήμα πίσω,όταν,δύο απαλά παιδικά χέρια έδεσαν γύρο από τα χείλη της , κόβοντας της,την ικανότητα να φωνάξει..
<< Σςς,εγώ είμαι ,ο Τζέιμς σου,μην φοβάσαι,
Την γύρισε στο μέρος του σφίγγοντας της με απαλότητα τα χέρια.
<< Ανέβα πάνω στο κρεβάτι,και περίμενε με.
Ακούγοντας την εντολή του σκαρφάλωσε στο κρεβάτι της , κρύβοντας τον εαυτό της κάτω από μερικές βαθιές κουβέρτες.
Το μόνο που κατάφερε να ακούσει ήταν το κλείσιμο της πόρτας,και το έπιπλο το οποίο ο Τζέιμς έσυρε και έβαλε μπροστά της.
<< Είναι δυνατός ο μπαμπάς θα το σύρει.
Βγάζοντας ένα μαχαίρι από την ζώνη του κοίταζε το κρυμμένο από σκεπάσματα πρόσωπο της.
<< Δεν θα μπορέσει ποτέ να το σύρει, γνωρίζεις το γιατί;
<< Γιατί;
<< Διότι δεν είναι ένα απλό έπιπλο,ειναι ένα μαγικό σεντούκι, γεμάτο ουρανό, κανείς δεν μπορεί να το σύρει,είσαι ασφαλής..
Η ανακούφιση στο κορμί της ,έφερε την άδεια στα μάτια της να κοιμηθούν απαλά..
Από την άλλη ο Τζέιμς που γνώριζε την αλήθεια για το άδειο εκείνο έπιπλο,κράτησε το μαχαίρι σφιχτά στα χέρια του περιμένοντας τον Άσγκαρντ να κάνει την πρώτη του κίνηση...
