Έκλεισε τα αυτιά της μη μπορώντας να ακούει τις δυνατές φωνές των ληστών...η καρδιά της έτρεμε από φόβο..... Η καρδιά της ικέτευε να μην γίνει δεύτερη φορά φονιάς.... Να μην λερωθούν τα χέρια που την άγγιζαν ξανά με αίμα... Ο Τζέιμς θα σκότωνε για όσα αγαπούσε....και αυτό την έκανε να φοβάται ακόμη περισσότερο...
Οι άντρες τον κοίταζαν με τρόμο καθώς τα όπλα τους είχαν πέσει στο δάπεδο και εκείνος στεκόταν μπροστά τους με το δυνατό και δουλεμενο κορμί του.. Γονάτισε μπρος τους κοιτάζοντας το ματωμένο χέρι του ενός και τους μώλωπες στο πρόσωπο του δεύτερου άντρα... << Εγώ άραγε τι θα μπορούσα να σας κάνω?ε? Σήκωσε τον άντρα τον οποίο είχε βρει πάνω της κρατώντας τον Άπτον λαιμό... << Την πρώτη φορά σου έσπασα τα άκρα και την δεύτερη δεν έβαλες μυαλό,το κορμί σου ανέβηκε πάνω από αυτό της γυναίκας μου,και η τιμωρία σου θα είναι η ίδια σου η κόλαση,, Τα μάτια του άντρα άνοιξαν διάπλατα καθώς με δύναμη που ξάφνιασε τον δεύτερο ληστή ο τζειμς πέταξε τον άντρα απτό παράθυρο...η φράντζα των μαλλιών του έπεσε μπροστά από τα μάτια του καθώς εστίαζε τον θυμό του στον δεύτερο...
** Τα μάτια της άνοιξαν διάπλατα καθώς άκουγε το τζαμί να σπάσει και την αντρική φωνή του ληστή να χάνεται, σηκώθηκε μουδιασμενα βάζοντας το χέρι της στο πόμολο της κάτασπρης ξύλινης πόρτας....
Οι φλέβες στον λαιμό του Τζέιμς πετάχτηκαν επικίνδυνα ,πλέον δεν ελεγχε το ίδιο του το κορμί,
Πέρασε το σκοινί στον λαιμό του άντρα κόβοντας του την ανάσα ,όταν η πόρτα πίσω του άνοιξε και η απαλή φωνή της τον έβγαλε Άπτον λήθαργο του ίδιου του θυμού... << Αν με αγαπάς δεν θα βάψεις τα χέρια σου με αίμα,μου το χρωστάς.....αν σκοτώσεις αυτόν τον άντρα μπροστά μου θα είναι όπως τότε....μην με αναγκάσεις να το ζήσω ξανά... Ένα αμφίβολο δάκρυ κύλησε απτά μάτια του πέφτοντας στο κενό κάτι που τα δικά της μάτια πρόσεξαν με λύπη... Πέταξε τον ληστή στο έδαφος αφήνοντας το σκοινί απτά χέρια του δίχως να γυρίσει να την κοίταξε, ντρεπόταν...
*** Μην κοιτάζεις τα γεμάτα ενοχή μάτια μου, μοιάζω με φθαρμένη ψυχή μπροστά στην αγνή δική σου... Τα πουλιά στάθηκαν έξω απτό παράθυρο μου λέγοντας το όνομα σου στην γλώσσα των θεών, ** Κλείσε τα μάτια καθώς μπροστά σου στέκομαι αδιαφορώντας για της αμαρτίες που έπραξα στο όνομα του έρωτα... Το τέρας μέσα μου αναζητάει τον θυμό και την θλίψη μου.. Τρέφεται από τον ίδιο μου τον πόνο τραβώντας με στον πάτο.. Το τέρας μέσα μου υποφέρει από διάφορα συναισθήματα που έχουν κατακλύσει την μαύρη σε εικόνα καρδιά του... Κλείσε τα μάτια σου απέναντι απτην σιωπή όταν δεν έχω τίποτα να σου δώσω,τίποτα να σου προσφέρω,έχτισα μέσα στην ζωή μου έναν δρόμο να δω το φως ,μα ποτέ δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να σκοτώσει τον έρωτα μου όπως σκότωσαν την μητέρα μου. Το τέρας μέσα μου παλεύει για όσα αγαπά όχι για οσα μισεί, Το τέρας που έγινα σε αγαπάει αληθινά και πονάει όταν ο κόσμος σε πληγώνει ,για σένα γεννήθηκα πριν με μισήσεις να το θυμηθείς..... << ΟΟ ΑΔΕΡΦΌΣ ΜΟΥ ΖΕΙ.... είπε ο ληστής κοιτάζοντας τον αδερφό του να σέρνεται κάτω απτό παράθυρο....τοτε έτρεξε θέλοντας να σώσει την άθλια ζωή του.. Ο Τζέιμς γύρισε αργά στο μέρος της κοιτάζοντας τα χείλη της μα όχι τα μάτια της... << Εκείνοι οι άντρες πήγαν να σου κάνουν κακό ,δεν λυπάμαι για όσα έπραξα....Είπε κρατώντας τα μάτια του χαμηλά..... << Δεν λυπάσαι μα ντρέπεσαι να με κοιτάξεις στα μάτια!!ένας δυναμικός άντρας σαν εσένα φοβάται να με αντικρίσει? Παρατήρησε εκείνη σε χαμηλό τόνο... Τότε σήκωσε τα μάτια του κοιτάζοντας τα δικά της με αληθινό φόβο.. << Πριν δέκα χρόνια... Πριν προλάβει να τελειώσει την φράση του η Ασία πήρε τον λόγο.. << Πριν δέκα χρόνια Τζέιμς έγινε κάτι το οποίο δεν ήθελα να επανέλθει στην τωρινή μας ζωή, << Ασία;μην μου πεις ξανά πως με μισείς,σε ικετεύω... Η μύτη του άνοιξε αίμα όπως τότε, κάνοντας τα μάτια της να αλλάξουν χρώμα σε κάτι ποιο βαθύ ποιο πονεμένο,ο ήλιος έκλαιγε.... Έπεσε με δύναμη πάνω στην αγκαλιά του ρίχνοντας τον στο έδαφος με το κορμί της αφημένο πάνω του,τα μάτια του έκλεισαν σφιχτά καθώς τα χείλη της κόλλησαν στα δικά του αδιαφορώντας για το αίμα που έπεφτε πάνω της... **Καθώς σε κοίταζα να ματώνεις για εμένα από την πίεση του κορμιού σου , θέλησα να πεθάνω από μια μάχη γεμάτη έρωτα, σήμερα με έσωσες απτην χειρότερη μοίρα που χρόνια πριν δεν κατάφερες να σώσεις την μητέρα σου, σήμερα μου έδωσες την ευκαιρία να ζήσω παραπάνω από όσο μου άξιζε αφήνοντας σε, σήμερα αντίκρισα τον δικό μου θεό πίσω απτον δολοφόνο μου,τα μάτια σου με κοίταζαν γεμάτα λύπη,έβλεπες το παρελθόν σου πίσω από εμένα ,σου άφησαν πληγές άνθρωποι που λέγονταν οικογένεια μου,και όμως ακόμη με αγαπάς,ακόμη με περιμένεις,με γιατρεψες από την πληγή του μαχαιριού και φώναξα σε μισώ,έφυγα αφήνοντας σε μόνο,μα έτρεξες πίσω μου και πάλι σε άφησα,με παντρεύτηκες και προσπάθησα να αυτοκτονήσω αλλάζοντας πορεία και δρόμο, μα έβαλες το μαχαίρι πάνω Άπτον καρπό σου κάνοντας με στάχτη, φοβήθηκα πως θα πεθάνεις και δεν θα μείνει η αγάπη μου στην γη,όσο και αν σε μίσησα ήταν μονάχα γιατί σε αγαπούσα ακόμη ποιο δυνατά, << Γυναίκα ;γιατί με κοιτάζεις έτσι;με σκοτώνεις... << Σε λατρεύω...σε αγαπάω....σε χρειάζομαι Την αγκάλιασε τόσο δυνατά που η ανάσες τους ενώθηκαν <≤ σε πόνεσε?σε χτύπησε? << Όχι!!!δεν πρόλαβε... Του είπε φιλώντας του απαλά τα μάγουλα...
Τα μάτια του εστίασαν στην αδυναμία των ματιών της. <≤ η καρδιά μου έφυγε για χρόνια ταξιδεύοντας στο άγνωστο, φοβάμαι πως η κάθε μέρα μπορεί να σε πληγώσει,παλεύω με τον καιρό για να υπερασπιστώ το αφελή κορμί σου,οι άνθρωποι έπαψαν να ελπίζουν ακόμη και να αγαπούν,μίσος στις καρδιές,μίσος στην κάθε μέρα,μίσος ,μίσος , μίσος,άντρες σήκωναν το χέρι και άφηναν σημάδια στο κορμί της γυναίκας τους,της γυναίκας που χρόνια πριν κοιταζαν με έρωτα,την γυναίκα που σου έδωσε παιδί,που σε κράτησε καθαρό και με μια ζεστασιά στο κορμί,τούτη την γυναίκα γύρισες και ματωσες,άλλοι τις σκοτώνουν μονάχα γιατί στα σπλάχνα της δεν έφερε γιο αλλά κόρη,και μερικοί από εκείνους που ο τζειμς έμαθε να μελετάει χάνονταν σε αγκαλιές χωρίς ουσία για ένα βράδυ, πλέον δεν λογαριάζεται η καρδιά μέσα σου,πλέον δεν κουβαλάς ψυχή μονάχα μυαλό,ο Τζέιμς επί δέκα ολόκληρα χρόνια μελετούσε τον Λονδίνο και της αμαρτωλές νύχτες του,πολλές φορές ένιωθε μοναξιά απέναντι από την μοναξιά του,άλλες μέσα στην κούραση της δουλειάς αναζητούσε καταφύγιο στο κενό του,και τώρα κοιτάζοντας την έχανε τον κόσμο του ολόκληρο** είμαι γεννημένος να σε πληγώνω** είμαι γεννημένος για να φέρνω τα δάκρυα σου στην επιφάνεια,και όσο και αν τα χείλη σου γελάσουν,είμαι εκείνος που με μια σου λέξη θα έπεφτε στο κενό.....
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
