Καθως τα μάτια της έγερναν κουρασμένα,το απαλό της χέρι εδενε γύρο από το σκουρόχρωμο κορμί του...
Το κάτασπρο της φορεμα έδειχνε να τσαλακώνεται καθώς τα δυνατά του πόδια κάλυπταν τα αδύναμα δικά της .. τότε ένιωσε το κορμί του να τινάζεται έντονα, παλεύοντας με ένα τρομαχτικό κενό...τα κουρασμένα της μάτια πλέον τον κοιταζαν γεμάτα φόβο, βρισκόταν αντιμέτωπος με έναν ακόμη εφιάλτη,στον οποίο συνεχώς έλεγε...≤≤ ΜΗΤΈΡΑ!!!!ΑΦΗΣΕ ΤΗΝ!!!!!!
τα μάτια της Ασίας γέμισαν θλιμμένα δάκρυα αντιλαμβανόμενη το τι ονειρευόταν ο άντρας της.
Τότε η κλειστή γροθιά του άνοιξε πιάνοντας ενστικτωδώς το αφημένο της χέρι, κάνοντας την να παγώσει...
<< Ασία!!!δεν θέλω.....δεν θέλω....δεν θέλω να τον σκοτώσω..δεν ...
Ακούγοντας τον να παραμιλαει νικημένος από τον λήθαργο ενός ονείρου,του έσφιξε το χέρι φιλώντας του το μέτωπο, ευθείς τον ένιωσε να ηρεμεί, βλέποντας τα χείλη του να χαράζουν ένα γαλήνιο χαμόγελο,θαρρείς και μια μικρή της κίνηση έφερε την αρμονία στο ταραγμένο του κορμί,αυτό είχε καταφέρει λοιπόν.. και έτσι όπως ήταν θλιμμένη από τα πικραμένα λόγια της ψυχής του, έκλεισε τα μάτια της ακουμπώντας το μάγουλο της στο ζεστό του στέρνο, νιώθοντας ποιο χαμένη από ποτέ,σε σκέψεις που δεν θα ήθελε να κυλήσει, πριν όμως το καταλάβει το χέρι του την κόλλησε περισσότερο πάνω του αφήνοντας την ανάσα του να χαϊδεύει το πρόσωπο της ,κάτι που προσέφερε ανακούφιση στον φόβο της , κάνοντας την να κοιμηθεί όπως ένα μικρό παραπονεμένο παιδί..
Το πρωινό όμως δεν άργησε να ρθει,
Και τότε τα μάτια της ενστικτωδώς άνοιξαν θέλοντας να αντικρίσουν ένα κομμάτι φως.
Αυτό που αντίκρισε όμως ήταν η απουσία του από το κορμί της , φοβισμένη από την χθεσινή νύχτα , κατέβηκε βιαστικά στην σκάλα ψάχνοντας τον , γεμάτη από ανεξήγητα συναισθήματα,
<< Τζέιμς?που βρίσκεσαι?
Η απάντηση ήταν σιωπή,μια σιωπή που συνέχισε να τρέφει τον φόβο μέσα της , ώσπου το ένστικτο της την οδήγησε σε μια πόρτα δεξιά της ,μια πόρτα που ποτέ της δεν τόλμησε να ανοίξει,πλέον όμως την κυρίευε μια ανεξήγητη βιασύνη..
Έτσι δίχως να το σκεφτεί περισσότερο,έκανε ένα μουδιασμενο βήμα αγγίζοντας το πόμολο της πόρτας με την ανάσα της ανεξήγητα κομμένη.
Και τοτε άνοιξε...
Τα μάτια της κατέκλυσε μια εικόνα που έκανε την καρδιά της να πονάει από βαριά συναισθήματα... ριγμένος στα γόνατα με τα δύο του χέρια ενωμένα βρισκόταν απέναντι από μια πανέμορφη ιερή εικόνα,με την μορφή της Παναγίας..τα βλέφαρα του έπεφταν γαλήνια στα σκούρα του μάγουλα, δίνοντας όλοι του την προσοχή στο μέσα του...
Τα δάκρυα της έπεσαν ανεξήγητα πάνω από τα μάγουλα της ,θαρρείς και εκείνα ήξεραν πολλά περισσότερα από την ίδια... ενώ
Ο πονος στην καρδιά της μεγάλωσε καθώς η μορφή του άντρα απέναντι της άλλαζε δίνοντας την θέση της σε αυτήν του μικρού εκείνου Τζέιμς,τα μάτια της άνοιξαν διάπλατα προσπαθώντας να διώξει την εικόνα από μπροστά της.κατι που έμοιαζε αδύνατον καθώς την εικόνα της την χάριζε εκείνος...
Το μόνο που μπορούσε πλέον να κάνει ,ήταν να βγει αφήνοντας τον να τελειώσει τον ιερό σκοπό του,την προσευχή...πριν ομως προλάβει να πισωπατησει ,το κορμί του υψώθηκε ενώ τα χέρια του έπεφταν στο κενό..
