Τα μάτια της άνοιξαν αντικρίζοντας μια κάτασπρη κενή οροφή,δεν μπορούσε να καταλάβει το που βρισκόταν,η το πως ζούσε ακόμη,άκουσε μέσα από το θολό της μυαλό μια φωνή η οποία την έκανε να ανοίξει διάπλατα τα μάτια της....
Ένας ψηλός άντρας με μια μάσκα γιατρού στο πρόσωπο του στάθηκε από πάνω της κοιτάζοντας τα καφετί της μάτια....
Τα φρύδια της έσμιξαν,σήκωσε απαλά το σεντόνι από πάνω της αντικρίζοντας το γυμνό της κορμί και την ραμμένη της κοιλιά μένοντας παγωμένη....
<< Με έσωσες...
Τα μάτια του χαμήλωσαν στο άκουσμα της φωνής της...
<< Πονάς;
<< Εσύ με εγδυσες;
Τα χείλη του τραβήχτηκαν σε ένα απαλό χαμόγελο βάζοντας με προσοχή τα γάντια στα χέρια του...
<< Τι ακριβώς φοβάσαι ότι βγάζοντας σου τα ρούχα, παρατηρούσα τα πανέμορφα πόδια σου ?η το σκουρόχρωμο κορμί σου;
Τα μάτια της πέταξαν σπίθες, τράβηξε το σεντόνι σφιχτά πάνω της σηκώνοντας το κορμί της πάνω..
<< Καιρός να φύγω γιατρέ...
Την πλησίασε με ένα αυστηρό βλέμμα ακουμπώντας το χέρι του στο στέρνο της..
<< Δεν έχεις να πας πουθενά.
Την έσπρωξε πίσω στο ξύλινο κρεβάτι πιάνοντας μια προσεγμένη αλοιφή απτό ράφι με τον αριθμό ένα!!!!!
<< Με περιμένει το πλήρωμα μου..
Το φρύδι του σηκώθηκε γεμάτο ειρωνία...
<< Δεν με νοιάζει το πλήρωμα σου..
<< Ποιος είσαι εσύ ε;αν μου ξανά μιλήσεις έτσι θα...
Της έριξε ένα άγριο βλέμμα κάνοντας την να σωπάσει...
Ύστερα την πλησίασε σφίγγοντας το χέρι του πάνω στο σεντόνι της..
Τα μάτια της κοίταξαν τα δικά του
<< Δεν πρόκειται να σε αφήσω να κοιτάξεις ξανά την πληγή,ΠΑΡΕ ΤΟ ΧΈΡΙ ΣΟΥ..
έσμιξε τα φρύδια του γεμάτος θυμό τραβώντας με δύναμη το σεντόνι από πάνω της αφήνοντας την γυμνή μπροστά του...
Τα μάτια της άνοιξαν διάπλατα...
<< Τι;τι κάνεις εκεί?
Άνοιξε την αλοιφή στα χέρια του βάζοντας με απαλές κυκλικές κινήσεις γύρο από το τραύμα της..
<< εδώ μέσα θα κάνεις ότι εγώ πω, έγινα σαφής;
<< Δεν θα μείνω για πολύ εδώ γιατρέ....
Έσκυψε κοντά στο πρόσωπο της Κοιτάζοντας μια τα χείλη της και μια τα πανέμορφα της μάτια...
<< Θα μείνεις για όσο εγώ θελήσω,και αν αυτό αγγίζει το πάντα,θα μείνεις για πάντα....
Η καρδιά της πάγωσε.απλωσε τα τρεμάμενα χέρια της πάνω από την μάσκα στο πρόσωπο του τραβώντας την με φόρα ...
Τα μάτια της άνοιξαν διάπλατα,όχι!!!όχι!!!δεν μπορούσε να είναι αλήθεια,δεν ήταν εκείνος.. δεν ήταν...
Σηκώθηκε απότομα μπροστά του ψάχνοντας τα ρούχα της όταν την τράβηξε απτό μπράτσο ρίχνοντας την πίσω στο ξύλινο κρεβάτι...
<< Μην εξαντλείς την υπομονή μου!!! ξάπλωσε,είμαι ο γιατρός σου και απαιτώ να με ακούς,
<<Δώσε μου το χέρι σου...
Του είπε έχοντας ένα κενό βλέμμα...
Τα μάτια του έπεσαν πάνω στα δικά της.. σήκωσε το καλά σφιγμένο του χέρι δίνοντας το μέσα στο απαλό δικό της...
Τα μάτια της έκλεισαν πονεμένα αντικρίζοντας το σημάδι του.
Του άφησε απότομα το χέρι σφίγγοντας το σεντόνι ακόμη ποιο σφιχτά....
<< Πριν το αφήσεις να πέσει έπρεπε να το σφίξεις, σου έλειψα γυναίκα?
Το πλατύ χαμόγελο του έκανε την καρδιά της να πονέσει...
Σηκώθηκε μια ακόμη φορά μπροστά του έχοντας ένα άγριο βλέμμα...
<< Δεν μπορώ να σε κοιτάζω σε μισώ...
Μια ξαφνική γκριμάτσα πόνου έκανε την εμφάνιση της στο πρόσωπο του...
<< Η θα ξαπλώσεις τώρα αμέσως πίσω,η θα σου μάθω τρόπους...
Ξαφνιασμένη από τον έντονο τρόπο του , σήκωσε το χέρι της έτοιμη να τον χτυπήσει, όταν της το έπιασε σφιχτά...
<< Άφησε με!!!
<< Πλέον δεν θα σε αφήσω να σκορπάς ματωμένα χαστούκια πάνω μου,αν θες να με αγγίξεις άγγιξε με ,αν θέλεις να γίνω δικος σου κάνε με δικό σου,αν θες να με φιλήσεις κλέψε τα αναθεματισμενα χείλη μου,όμως ποτέ ξανά δεν θα σου επιτρέψω να με χτυπήσεις με μίσος,
<< ΑΦΗΣΕ ΜΕ!!!!ΑΦΗΣΕ ΜΕΕΕ...
την τράβηξε απότομα πάνω του φέρνοντας το πρόσωπο του μια ανάσα απτό δικό της...
≤< δεν σε αφήνω...
<< Τον κοίταξε γεμάτη θυμό καθώς το σεντόνι έπεφτε πάνω από το κορμί της...
<< Θέλεις το κορμί μου;
Τα φρύδια του έσμιξαν ακουμπώντας απαλα τα χέρια του στο σημείο της καρδιάς της..
<< Θέλω την καρδιά σου!!και θα την έχω....
Η ανάσα της κόπηκε....
<< Αφ άφησε με...
Έσκυψε απαλά στο μέρος των χειλιών της σέρνοντας την μικρή του μύτη πάνω τους..
<< Όσο ήσουν μακριά προσπαθούσα να ξεχάσω το ποσο σε ήθελα..όσο είσαι απέναντι μου ο πειρασμός να σε κάνω δική μου ξυπνάει σαν μουσική μέσα μου...
Τραβήχτηκε μακρυά της ανακατεύοντας αμήχανα τα μαλλιά του...
Η ανάσα της κόπηκε βαθιά μέσα Απτό στήθος της..δεν ήξερε τι μπορούσε να πει καθώς όλες τις οι άμυνες έσπαγαν,ο Τζέιμς που πριν πολλά χρόνια είχε αγαπήσει πλέον ήταν ένας άντρας εικοσιπέντε χρονών...
<< Θέλω να φύγω μακρυά σου....
<< Γιατί; Επειδή φοβάσαι πως καθώς θα σκύψω να σου κλέψω το πρώτο μου φιλί θα σου αρέσει;μου ανήκει Ασία, ολόκληρη ανήκεις σε εμένα.....
Δάγκωσε γεμάτη σύγχυση το κάτω χείλος της όταν εγκαταλείποντας τον πρώτο κύκλο αυτής της μάχης, κάθισε πίσω στο ξύλινο της κρεβάτι.
<< Όταν βρω το σπαθί μου τότε θα ..
<< Με σκοτώσεις;
<< Θα το κάνω...
Γονάτισε μπροστά της κοιτάζοντας έντονα τα μάτια της,τα χέρια του σύρθηκαν αργά πάνω στις γάμπες των ποδιών της παρατηρώντας τα κόκκινα της μάγουλα...
<≤ όχι δεν θα το έκανες...
<< Εγώ θα...
Την έριξε απαλά πίσω σέρνοντας τα χείλη του γύρο απτήν πληγή της κάνοντας την να σφίξει το ξύλο του κρεβατιού...
Τότε η εικόνα του πατέρα της αστραψε βασανιστικά στο μυαλό της,τον πρόδιδε,
Σήκωσε με δύναμη το πόδι της κλωτσώντας τον μακριά με ένα άγριο βλέμμα. δείχνοντας τον με το δάχτυλο της, με ακόμη ποιο κόκκινα μάγουλα....
<< Αν με πλησιάσεις ποτέ ξανά τότε ο θάνατος θα είναι το λιγότερο από όσα θα σου δώσω... μείνε μακρυα μου , εξαιτίας σου ο πόνος μέσα μου με αλλάζει,όταν μονάχα καταφέρω να σε σκοτώσω μόνο τότε θα βρω γαλήνη....
Της χαμογέλασε απαλά εστιάζοντας το βλέμμα του στα μάτια της..
<< Τι περιμένεις τότε; σκότωσε με...
Με βιαστικά βήματα άνοιξε το δεξί συρτάρι του γραφείου του πιάνοντας ένα ασημένιο μαχαίρι...το άφησε γεμάτος από αναμνήσεις στο απαλό της χέρι...
<< Είσαι τρελός σωστά; Θα το κάνω Τζέιμς....
Την τράβηξε απότομα πάνω περνώντας το χέρι του γύρο Άπτον ώμο της...
<< Σκότωσε με !!!!
Το μέσα της εγκατέλειπε..
Σήκωσε μουδιασμενα το χέρι της ακουμπώντας το μαχαίρι της στην καρδιά του όταν το δυνατό του γέλιο της έκοψε την ανάσα..
Με το δυνατό του χέρι μετακίνησε το χέρι της με το μαχαίρι στο σημείο του λαιμού του...
<< Εδώ χτυπα με..
Τα χείλη της άνοιξαν απαλά καθώς η μιλιά της δεν μπορούσε να βγεί...
Σήκωσε το αριστερό της χέρι ακουμπώντας το στην πληγή της και ύστερα παραμερίζοντας με αυτό τα μαλλιά της...
Ξαφνικά η έκφραση του σκλήρυνε,η φράντζα των μαλλιών του έπεσε πάνω από τα μάτια του καθώς μια φλέβα πάλευε στον λαιμό του....
Τράβηξε απότομα το αριστερό της χέρι στο μέρος του γυρίζοντας το βίαια στο σημείο που του κίνησε την προσοχή....
Τα μάτια του αντίκρισαν γεμάτα θυμό το νέο σημάδι πάνω της το οποίο μαρτυρούσε γάμο...
Με μια δυνατή λαβή το μαχαίρι έπεσε απτά χέρια της στο έδαφος πλησιάζοντας την αργά.....
