Hey, ik heb een lange tijd niet ge-updated. Maar zoals je (waarschijnlijk) in mijn status had gezien zou ik vandaag, vrijdag, pas weer uploaden. Op het moment dat ik het nu typ is het donderdag haha. Maar we doen even alsof het vrijdag is. Toetsweek is eindelijk voorbij. En dat betekent SCHRIJVEN. Oh en er is een wereldwonder gebeurd, ik heb een 8 voor mijn wiskunde. Nu gaan we weer even terug vanuit het perspectief dat ik op een donderdag schrijf, wat ik nu ook écht doe. Morgen frans spreektoets, ulgh. Enjoy it !
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Charlotte pov
Ik zit hier maar, verveeld in mijn onecie met een buschauffer die ook maar wat voor zich uit staart. 'Ik ga even naar buiten.' zegt hij even later. 'Oké.' Waarschijnlijk gaat hij staan roken met de andere buschauffeurs. Ik haat Brendan écht. Door hem moet ik nu wel een uur of twee wachten, denk ik. De buschauffer vertrekt en het is akelig stil. Opeens komt er een idee in me op. Ik pak mijn mobiel en scroll naar mijn muziek map. Daar klik een afspeellijst aan genaamd 'Party' . Hier staan allemaal remixes, en liedjes die dj's ook draaien. Ik ga naar de 'microfoon' wat vooraan in de bus is. Als je je kunt herinneren heb ik daar ook PYD keihard opgezet. Ik leg mijn mobiel zo neer dat het geluid straks goed klinkt, en alsof het lijkt dat ik boxen bij heb. Ik heb ook een kleine bij, die extra hard geluid geeft. Maar ik zie nergens een oplader. Ik pak mijn mobiel, hij is best groot. Ik open een app genaamd 'Random Disco' . (A/N idk of die app bestaat of er überhaupt ook zo'n app bestaat) . Met deze app heb je gewoon discolicht. Aangezien het buiten donker is, en in de bus niet... Wacht? Ik moet de lichtjes uitzetten. Ik doe alle lichtjes uit en nu is het pittig donker. Ik druk op het 'on' knopje en al gauw is heel de bus verlicht met disco lichten en allerlei andere random kleuren en knipperlichtjes. Ik loop naar voren, nu ik wel beter kan zien. En doe mijn muziek aan. Het eerste liedje dreunt door de 'microfoon' heen. Ik zet de volume van de 'microfoon' en mijn mobiel nog harder. Nu lijkt het net hardcore, wat het eigenlijk een beetje is. Het lijkt net alsof ik in een discoclub zit. Achja, whatever. Ik moet me toch ook kunnen vermaken? Ik begin door de bus heen te dansen als een spastisch ezel in mijn onecie. Mijn staart van mijn onecie slingert overal om me heen. Ik schreeuw ook soms mee als iemand er tussendoor 'zingt' . Ik spring op en neer bij het stukje dat je moet 'jumpen' . Tenminste, het ritme en muziek is zo, dat je zelf begint te springen te dansen als spastisch. 'WOEEEEEEEEEEEEH.' schreeuw ik de hele tijd. Gelukkig kan de buschauffer niets zien, die is met de andere mee naar de 'kantine' plek. 'Yeah baby.' schreeuw ik. Ik dans nog steeds als een spastisch kameel. 'I LOVE MY LIFE.' schreeuw ik. Ik zing weer mee, want dit is een liedje waar ze zingen en dan komt er zo'n hardcore deuntje. Opeens hoor ik het geschraap van iemand. Ik stop met dansen en draai me om, met muziek op de achtergrond en overal disco lichtjes. Ik zie daar de hele klas vooraan in de bus staan. Allemaal raar kijkend naar mij. Ik sta hier dan maar, in mijn onecie. 'Wat is dit?' vraagt meneer Dielewit, wonder boven wonder nog kalm. 'Ik probeerde me te vermaken?' zeg ik wat meer als een vraag klonk. 'UIT!' roept hij nu boos. Nou sorry hoor, meneer de krantenlezer dat mij altijd overal de schuld van geeft. Ik prop me langs de kinderen en zet de muziek uit. Snel doe ik mijn app nog uit en doe alle lichtjes weer aan. De kinderen, die trouwens nog steeds een rare blik hebben op hun gezicht, gaan allemaal verbaasd op hun plek zitten. Dit is té schamend. Ik bedoel, ik heb daarnet zojuist in mijn onecie gedanst met disco lichtjes en keiharde hardcore. Ik ga op mijn plek zitten en Brendan komt evenlater ook zitten. 'Je danst sexy hoor.' lacht hij. 'Shut your mouth.' zeg ik geïrriteerd. Dit is nog steeds té schamend. 'Gelukkig staat het allemaal vast.' zegt hij. 'Vast, op wat?' vraag ik met grote ogen. 'We stonden daar al een minuut of vijf en ik heb het gefilmd.' zegt hij met een grijns. 'Oh en mooie onecie.' zegt hij erachteraan. Ook dat nog, gelukkig kleur ik niet rood. 'Je zorgt maar dat je het verwijdert.' zeg ik. 'Never.' zegt hij. Even later komt meneer Dielewit eraan. 'Charlotte, voor deze keer zie ik het door de vingers, maar de volgende keer..' zegt hij waarschuwend en loopt weg. Pfieuw, ik dacht even dat ik levenslang kreeg. Opeens schiet me iets te binnen. Het is allemaal Brendan's schuld. Ik word weer boos. Die idioot, dat mosterd op mij had gegooid. 'DENK MAAR NIET DAT IK KLAAR MET JOU BEN.' schreeuw ik boos. Brendan kijkt geschrokken maar heeft daarna weer een blik wat hij ook had toen ik hem sloeg en doorelkaar schudde, een klein beetje bang. Hij draait langzaam zijn hoofd weg en gaat een gesprek aan met de andere. Nog steeds schaam ik me ervoor, ik heb in mijn onecie gedanst voor de klas. Dan heb ik het ook niet over mijn gezang. Maar pas maar op Brendan, ik heb grote plannen met je. Vannacht. MWUHAHAHA.
