Charlotte pov
Ik ben al een tijdje wakker, helemaal opgeknapt en al. Nu vragen jullie je wel af, weet je het al? Nou beste vrienden, nee. Hoe te holy fuck moet ik weten hoe je verliefd op iemand bent? Ik heb op internet gekeken en op elk site staat wel iets anders. Lekker handig, maar niet heus. Ik pak mijn gitaar en tokkel er wat op, maar begin na een tijdje het liedje You belong with me, van Taylor swift te zingen.
You're on the phone with your girlfriend, she's upset.
She's going off about something that you said
'Cause she doesn't get your humor like I do
I'm in my room, it's a typical Tuesday night
I'm listening to the kind of music she doesn't like
And she'll never know your story like I do
But she wears short skirts, I wear T-shirts
She's Cheer Captain and I'm on the bleachers
Dreaming about the day when you wake up and find
That what you're looking for has been here the whole time
If you could see that I'm the one who
understands you
Been here all along, so why can't you see?
You belong with me, you belong with me.
Ik word onderbreekt door geklop op de deur, dat irriteerd me zo. Ik speel altijd op mijn gitaar als ik het even niet meer weet. Maar oké, terug naar mijn kamerdeur dat geluid geeft. 'Ja, binnen.' zeg ik ongeduldig. Stephanie's hoofd verschijnt. 'Uhm, kom je eten?' vraagt ze. 'Nee.' zeg ik. 'Oh.' zegt ze, en meer ook niet. Ze verdwijnt weer. Ugh, dit is echt een kut "vakantie" . Ik loop maar naar beneden, om te eten. Want tja, eten en ik, je weet het wel. 'Waar is het eten?' vraag ik als ik een tafel zie met super weinig eten erop. 'Op.' zegt Stephanie zachtjes. Mijn blik verandert gelijk naar Chagrijnig. Als ik geen eten krijg dan ben ik chagrijnig. 'Guillaume, kom eens!' hoor ik een man roepen. Op zijn button ding staat dat hij onderbaas ofso is. Oh, wacht. Hij zei Guillaume. Ik zie Guillaume al aanlopen, gelukkig kan hij me niet zien. Ik ga snel aan de tafel zitten, nouja ik zit nu als enigste aan de tafel. De rest is weer weg, lekker gezellig. 'Regel eens wat meer eten.' beveelt hij en glimlacht naar mij. Guillaume kijkt ook om en ziet mij zitten. Mijn hoofd kleurt rood. Nu denkt hij dat ik een of ander vreetzak ben. Oké, dat is wel zo, maar dat hoeft hij niet te weten. Hij knikt langzaam en loopt snel weg. Oké, rustig Charlotte. Het enigste wat hij nu van je vindt is dat hij je niet mag, en hij vindt je een vreetzak. Even later komt hij met croissants en ander shit wat lekker is. Hij kijkt me niet aan dus schraap ik mijn keel maar. Geen idee waarom. Idioot, je moet eerst nadenken voordat je wat doet. Hij kijkt op. 'Ehm, hoi.' zeg ik een beetje ongemakkelijk. 'Hoi.' zegt hij en gaat met zijn hand door zijn haar. Wat er best wel schattig uitziet. 'Kan ik je straks spreken?' vraag ik voorzichtig. 'Ja.' zegt hij en loopt weer weg. Nou niet zo zeiken, je bent in de voedselhemel.
'S avonds
Ik wacht bij de balie, Guillaume is bijna klaar. Het is zes uur 's avonds, zometeen gaan we weer met de klas naar de strand. Vandaar dat ik een handdoek meeheb, een bikini aanheb en een jurkje erover heen. 'Wat is er, moet je me nog meer vertellen?' vraagt hij bot. Wow, deze Guillaume ken ik niet. Aan de ene kant is het zielig, maar goed. Ik heb geen hart. 'Nou, ik denk dat ik je toch leuk vind?' zeg ik, en het kwam er meer vragend uit. 'Doe het niet met medelijden a.u.b. ' zegt hij. 'Dat doe ik niet.' zeg ik verontwaardigd. En ik meen het, waarom zou ik dat doen? Zo'n stomkop ben ik niet. Hij zucht. 'Waarom zei je dat dan gisteravond?' vraagt hij. 'Het kwam gewoon onverwachts en ik was gewoon in de war, snap dat nou!' schreeuw ik. Geen idee waarom ik schreeuw. Misschien komt dat dramatischer over? Stop, Charlotte, stop.
1. Ik kan niet acteren
2. We nemen hier geen film op
3. Je hebt honger, dus schreeuw niet
Leuk, een conversatie aan gaan met mezelf. Waarschijnlijk kunnen ze mij al inschrijven voor het gekkenhuis. 'Wow, Char rustig, als het echt zo is dan..' zegt hij en bedenkt wat hij moet zeggen. 'Moeten we het maar proberen.' zegt hij. Wacht, stop de tijd. Betekend het nu dat ik een vriendje krijg? Met iemand die vier jaar ouder is. Denk het. Oké, laat de tijd maar weer draaien. 'Oké.' zeg ik twijfelend. Awkward... 'Ik moet gaan, Char.' zegt hij en komt dichterbij staan. Voor even stop ik met ademen. Hij doet een plukje van mijn haar en drukt een kus op mijn mond. 'Doei!' zegt hij nog en gaat weg. Ik ben nog steeds verbaasd om wat te zeggen en loop maar richting het strand.
Even later op het strand
'Vandaag gaan we een vergeefspel doen.' zegt meneer Dielewit. 'Zeker weer zo'n kinderachtig spel, zoals altijd.' zeg ik. 'Nee, het is juist goed voor ons allemaal.' zegt hij. Ja ja, vast. Goed voor u zeker. 'We gaan vandaag elkaar vergeven, als je ooit iets stoms hebt gedaan of ruzie hebt met elkaar, of weet ik veel wat jullie doen tegenwoordig.' zegt hij en dat laatste een beetje bedenkelijk. Ik kuch even. Ongemakkelijk. Nu moet ik het zeker weten goed maken met Chelsea, nou mooi niet. 'Als je op dit moment ruzie hebt met iemand hier, steek je hand op.' zegt meneer Dielewit. Mijn hand, die van Chelsea en die van Brendan gaan omhoog. 'Charlotte, wat een verrassing.' zegt meneer Dielewit sarcastisch. Ik rol met mijn ogen. 'Met wie?' vraagt hij verder. 'Met wie denkt u.' zeg ik. 'Geen idee.' zegt hij alsof zijn hersens weg zijn. 'Chelsea en Brendan, duh.' zeg ik wat arrogant. 'Waar heb je ruzie over met Chelsea?' vraagt hij. Het lijkt wel of iedereen het intressant vindt, want het is doodstil. 'Lang verhaal, gaat over een idioot.' zeg ik simpel. 'En als ik vragen mag, wie is die idioot?' vraagt hij. 'Brendan.' zeg ik met afschuw. 'Aha.' zegt hij. 'Is dit geen mooi moment om elkaar te vergeven.' zegt hij vriendelijk. 'Nee.' zeg ik bot en verpest zijn 'leuke' sfeer. Way to fun. Hij krijgt een geïrriteerd blik. 'Wel, Charlotte, omdat je niet heb gezegd dat je niet mee wou doen moet je je excuses aanbieden.' zegt hij. 'Nou bij deze trek ik me terug uit dit dom spelletje.' zeg ik en schuif wat naar achter. 'Jammer, je moet het nu doen of je krijgt zometeen geen Ben&Jerry ijs.' dreigt hij. 'Dit meent u niet!' schreeuw ik en sta op. Ik zucht, wel tien seconde lang. 'Sorry Chelsea.' mompel ik. 'Wat zei je?' vraagt meneer Dielewit. 'Dat ik met een koe heb geschuurd.' zeg ik geïrriteerd en hier en daar hoor je wat gegiechel. 'Nu serieus.' zegt meneer Dielewit. 'Sorry Chelsea, sorry voor je ouders dat ze zo'n bitch als kind hebben.' zeg ik droog. Chelsea's en meneer Dielewit's monden vallen open. Brendan kijkt een beetje raar. En de rest van de klas is nog stiller. 'Charlotte nu ga je even normaal doen!' schreeuwt meneer Dielewit. Zo grappig. Hij probeert als een echte leraar overtekomen, maar het lukt dus echt totaal niet. 'Oké, sorry Chelsea, voor alles.' zeg ik tegen mijn zin. 'Van mij ook sorry.' zegt ze stilletjes.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Yay, Guillaume en Charlotte zijn bij elkaar. Ook al hadden meer mensen op Brendan en Charlotte gehoopt. En zijn Charlotte en Chelsea weer vrienden, hmm wie weet? Oké, nu een shipname verzinnen. Ff denken. Idk, weten jullie misschien wat? Ohja, ik heb 3.2K reads. ECHT SUPEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEER BEDANKKT. ILOVEYOUUUUUU.
Vote en comment?
