Charlotte pov
Het was al weer de volgende dag, en ik zat bij mijn laatste lesuur. Ik had dus gisteravond een gesprek met mijn moeder en ik heb een soort van gezegd dat ik een vriendje heb, en ze wilt Alex dus ontmoeten. Dus hierna gaat Alex mee naar mijn huis, en ik vrees heel erg voor mijn moeder's reactie. Ik weet hoe ze is, en nu maar hopen dat ze het niet ongemakkelijk gaat maken. En ik hoop dat Jonas er niet bij is, want dat maakt het misschien nog ongemakkelijker. Geen idee waarom. Brendan, die voor me zat, draaide zich om. "Ga je vanavond mee naar de film, met Ashley en de rest?" vroeg hij. Dacht hij dat ik gehandicapt was? Ik zou sowieso nooit met Brendan naar de film gaan, maar al helemaal niet met Ashley. Oh mijn god, hoe dom was hij? Ik keek hem vaagjes aan, blijkbaar had hij het nog niet door want hij trok zijn wenkbrauwen naar me op. "Nee." zei ik uiteindelijk droog. En ik kon eigenlijk ook niet gaan, door mijn moeder. Niet dat ik anders toch zou willen. "Hoezo niet?" vroeg hij. Ik begon lichtelijk geïrriteerd te raken. Gelukkig redde de bel me en ik vluchtte zo snel mogelijk het lokaal uit. Ondertussen bij mijn kluisje kwam ik Chelsea tegen, misschien kon zij mee? "Hey!" zei ik tegen haar. Ze keek op en begroette me terug. "Ga je mee naar mijn huis? Met Alex." vroeg ik. "Tuurlijk, heb niks anders te doen." ze haalde haar schouders op. "Hoezo Alex dan?"
"Mijn moeder is hier." Ze knikte, waarschijnlijk wist ze wat ik bedoelde. Dus toen ik net klaar was bij mijn kluis kwam Alex er aan lopen.
Met z'n drieën fietsten we naar mijn huis, de rit was erg stil. Ik zag Alex strak voor zich uit kijken en Chelsea was weer ergens in haar gedachten verdiept. Ik zuchtte, het was zo saai. "Hey, sufkoppen. Zeg eens wat." Alex keek me glimlachend aan. "Er is niets te vertellen." Zijn glimlach was dus ongelooflijk hot. Maar daar maakte ik me niet echt zorgen over nu, want ik zag mijn huis al in de verte verschijnen. Na een aantal meters verder fietsen, kwamen we aan bij mijn huis. Ik stapte van mijn fiets af en deed hem op slot, ondertussen pakte ik de huissleutel. Ik maakte de deur open, en stapte naar binnen. Toen Alex en Chelsea ook binnen stapte deed ik de deur dicht. "Charlotte! Schatje, ben je thuis." mijn maag krimp ineen bij het horen van haar stem. Ik was erg gevreesd op mijn moeder's reactie, het zou me niet zoveel boeien als ze hem niet mocht, maar je moeder blijft je moeder en het zou ergens aan je knagen als ze hem liever niet wou. Ik hoorde haar hakken echoën op de vloer, als teken dat ze hier naartoe kwam. In mijn ooghoeken zag ik haar lange, dunne figuur. Ik draaide me om en zette mijn vrolijkste gezicht op. "Mam!" zei ik, en perste een glimlach op mijn gezicht. Ze keek ons goedkeurend aan, was dat een goed teken? Ik mag hopen van wel. "Dag, mevrouw ik ben Alex." Hij gaf haar een hand. De zenuwen begonnen me nu echt te slopen, en ik weet niet waarom. Waarom was ik zenuwachtig voor iets als dit? "Zo, dus jij bent Charlotte's vriendje?"
---
Lees a/n. Belangrijk.
Hi guys. Ik ben er weer na een aantal eeuwen. Haha, oké 2 weken geleden but whatever. Die 2 weken break hebben echt geholpen, ik heb echt betere punten!! Dus ik denk dat ik dat vaker doe.. Maar ik heb dus nog even snel een hoofdstukje geschreven zodat jullie weten dat ik nog leef. EN DIT VERHAAL DUURT NOG MAAR TWEE/DRIE/VIER HOOFDSTUKKEN OFSO. die ik nog wel moet schrijven. Raar feitje: ik heb hoofdstuk 1 van het vervolg al af.
Nu even een detail over het vervolg
Het speelt niet meer op de middelbare school af, maar in de universiteit. Niet alle mensen zullen erin terugkomen, dus geniet nog van hun leven op de middelbare school.
Oh en nog even een vraag.
Uit welk provincie komen jullie, dan kan ik jullie stalken :D
Ik kom uit
..
raad maar.
xx
