Charlotte pov
Het soort van 'spel' was echt vreselijk. Brendan was vreselijk, en we hebben niet eens gewonnen. Brendan was echt eng, waarom doet hij opeens zo raar? Hij gaat echt nog problemen krijgen, straks gaat hij nog drugs gebruiken. Kijk ik weet niks over hem, niks over zijn ouders, niks over zijn zus of broer als hij die heeft, maar kom op roken? Waarom zou je dat doen? Ik ken hem echt wel langer als vandaag, duh. Maar hij is en blijft irritant, maar nooit eng. En ik had al helemaal niet verwacht dat hij zo eng en agressief kon zijn. Beter blijf ik uit zijn buurt, van mijn part valt hij dood. Ik ruik het eten al, gelukkig hebben de winnaars wel wat lekkers gekozen. 'Vond je het spel leuk?' vraagt Stephanie. 'Nee.' zeg ik nors, en richt me weer op het eten wat op tafel wordt gelegd. 'Hoezo, het was best leuk.' zegt ze. 'Nee, laat maar gewoon, ik bepaal zelf wel wat ik leuk vind.' zeg ik chagrijnig. 'Oh, zeker omdat je met die daar moest.' zegt ze en knikt naar iemand. 'Wie?' 'Brendan, duh.' zegt ze. Ik kijk richting hem, hij zit wel gewoon bij z'n vrienden en de populaire meisjes. Maar zijn gedrag is anders, afschrikwekkender. Even kruist zijn blik met de mijne, maar ik wend mijn gezicht snel af. Op dat moment gaat mijn telefoon 'Christina le Soleil' staat er. Ik druk zuchtend op het groene telefoontje. Ik loop weg van de tafel, waar iedereen al aan het eten is. 'Mam.' zeg ik toonloos. 'Hey, liefje, hoe is het in Parijs?' zegt ze vrolijk. Ik zucht en kijk achterom, naar iedereen die zit te eten. 'Super.' zeg ik sarcastisch en rol met mijn ogen, ook al ziet ze dat niet. 'Nou, mooizo! Heb je al nagedacht over mijn aanbod?' vraagt ze. Ik trek mijn wenkbrauwen op. 'Oh.' zeg ik en frons. 'Was het een aanbod?' 'Ik kan je niet dwingen, natuurlijk, maar Londen is super, met al die modellen, je moet het eens zien hier!' schreeuwt ze enthousiast. En dat maakt me nog bozer. 'Luister, ga jij maar lekker naar die modellen van je toe, je beschouwt ze toch als je kinderen, en mij niet, je laat mij en papa in de steek, en je denkt alleen maar aan je werk.' schreeuw ik boos. 'Praat niet op zo'n toon tegen me, ik wil het beste met je voorhebben.' Ik snuif even mijn neus en laat een minachtend lachje horen. 'Tuurlijk, kom dan een keer op bezoek, wat zie je in die modellen van je?' vraag ik, nog steeds woedend. 'Luister liefje, over een paar jaar mag jij ook model worden, dan hebben we alle tijd.' zegt ze. 'Droom maar verder, ik word echt geen model, en ik laat papa niet in de steek!' roep ik en hang op. Ze maakt me zo woedend, ik mag haar echt niet. Tenminste nu niet. Ik draai me woedend om en loop weer naar mijn plek. 'Dat was een heftig telefoongesprek..' zegt ze. Ik draai me chagrijnig naar haar toe. 'Ehm, iedereen keek je namelijk verbaasd aan.' zegt ze snel. Oh. Ik sta op. 'Nou, leuk dat jullie mijn telefoongesprek hebben afgeluisterd.' zeg ik en ga weer zitten. Ik vang een paar vragende blikken op. Ik pak mijn bord en schep er wat eten op. 'Er is bijna niks over!' roep ik frusterend. 'Rustig, er komt zometeen wat.' zegt ze. 'Ik ben al chagrijnig en dan is er ook nog geen eten, en zometeen duurt een eeuwigheid.' zeg ik boos en zwaai spastisch met mijn armen in het rond. 'Rustig.' 'Nee, hou je mond, ik ben chagrijnig, dus wil ik nu me eten.' zeg ik en zwaai mijn handen in de lucht. 'Auch.' zeg ik. Mijn handen raakten iets hards aan en ik hoorde een paar borden op de bord kletteren. Ik draai geschrokken om en zie Guillaume, met etensresten in zijn gezichten en op zijn uniform. Al het eten ligt op de grond verspreid. Guillaume kijkt me aan. 'Ja, wat, kijk gewoon uit.' zeg ik arrogant. Ik zie ergens een nekspier kloppen, maar hij draait zich om en loopt weg. 'Dit is echt fan-tas-tisch, nu heb ik ook nog geen eten.' roep ik. 'Doe een keer rustig jemig!' roept Stephanie boos en staat op en loopt weg. Ja fijn, loop maar lekker weg. Naaier. Ik denk dat eigenlijk niemand me meer mag enzo. Ik bijt op mijn lip, wat ben ik dom. Ik sta op en loop ook weg. Maar kom Guillaume onderweg tegen met schoonmaakspullen. Ik bijt alweer op mijn lip, het is zielig als hij het moet opruimen, ik heb het veroorzaakt. 'Geef hier.' zeg ik en pak de schoonmaakspullen uit zijn hand. 'Ik ruim het wel op.' zucht ik. Hij knikt voorzichtig, niet-begrijpend, en loop weg. Geen dank hoor.
--------------------------------------------------------------------------------------------
Ah nederland heeft gewonnen met 2-0! En Memphis Depay is facking knap.
Omfg en heb een 8 voor mn boekenbeurt.
Vote & Comment ?
