Charlotte pov
Na een tien minuten op de wc gezeten, open ik de deur en loop weer naar binnen. Waar alleen Brendan zit. Ik ga ongemakkelijk weer op de bank zitten, maar dan een heel stuk verder van hem. 'Hoe lang blijf jij wel niet op de wc?' vraagt Brendan. 'Ik ben niet écht naar de wc gegaan.' zeg ik zuchtend. 'Oh nee, ben je gevlucht voor mij?' Ik kijk hem aan. 'Nee.'
Een kwartiertje later komt mijn vader samen met Lucia. 'Pizza.' zegt mijn vader vrolijk. Hij heeft vier dozen pizza vast. Dat is echt ... te weinig. 'Hoeveel pizza's krijg ik?' vraag ik. 'Eén.' zegt mijn vader. 'Wat?!' roep ik. Hij lacht en haalt nog een doos achter zijn rug vandaan. 'Natuurlijk twee.' zegt hij en grinnikt. 'Vreetzak.' fluistert Brendan. Ik kijk hem geïrriteerd aan en gooi een kussen tegen zijn kop. 'Charlotte, hou op, of je krijgt maar één pizza.' zucht hij. Ik rol met mijn ogen en ga gauw 'braaf'' zitten. Hij geeft mij twee pizza dozen aan. 'Welke film kijken we?' vraag ik. 'The fault in our stars.' zegt Lucia. 'Ah nee komop, dat is een jank film, doe een film met geweld en bloed, of horror, maar geen romantische of van die films waar mensen zielig gaan doen.' zeur ik. De reden waarom ik geen jankfilms kijk, het zijn super saaie films. Oh en romantische films kijk ik sowieso niet, dat is ehm ja, voor stelletjes? 'Geen gezeur.' zegt mijn vader. Zuchtend schuif ik verder op, zodat mijn vader en Lucia ook nog kunnen zitten. Het probleem is nu, dat ik dichtbij Brendan zit. Lucia zet de film op, en ik pak alvast een stuk van mijn pizza.
We zitten nu al ongeveer een uur die film te kijken, en ondertussen zijn mijn twee pizza's op. Ik moet toegeven, deze film is écht zielig. Uit mijn ooghoeken zie ik Lucia en mijn vader geïntresseerd kijken. Alleen hun vinden het leuk, tenminste Brendan zei dat hij zulke films haat. Niet tegen mij natuurlijk, maar tegen zijn vader. Ik kijk uit mijn andere ooghoeken naar Brendan. En hij zit inderdaad ongeïntresseerd naar zijn mobiel te kijken. 'Ik peer hem, doei.' zeg ik en sta op. Mijn vader en Lucia letten niet op, en kijken verder naar de fiilm. Ik rol mijn ogen en loop naar de logékamer. Gelukkig hebben ze er twee. Ik pak mijn tas, waar mijn nodige spulllen inzitten. Tandenborstel, tandenpasta, pyama, telefoon, oortjes, nagellak, sloffen en ander shit. Ik loop de kamer uit, opzoek naar een badkamer. Even later heb ik die gevonden. Ik poets mijn tanden. Stel je eens voor, mensen die nooit hun tanden poetsen? Gadver. Ik heb het natuurlijk niet over die hele arme mensen, zij kunnen er niks aan doen. Ik spuug mijn tandpasta uit en spoel mijn mond. Ik loop weer naar de logékamer. Ik doe de deur dicht en trek mijn pyama aan. Mijn pyama bestaat uit een kort, roze, broekje en een roze shirt met korte mouwen, waar op staat : I Love Sleep. Best cliché. Ik verveel me te pletter. Lucia zou het toch niet erg vinden als ik hun huis even doorkijk, ik moet er immers twee dagen in doorbrengen. Ik loop de gang door en kom bij een deur uit. Ik doe de deur open, en het valt me op dat het echt een mooie kamer is, en erg schoon en opgeruimd. Van wie zou die zijn? Ik kijk verder, misschien is het ook een logékamer? Wel wat meer ingericht, maar het zou kunnen. Het heeft een eigen badkamer, cool ik ook. 'Wat doe je in mijn kamer?' hoor ik een stem achter mij. Ik schrik en draai me om, en kijk recht in de ogen van Brendan. Is dit zijn kamer? Uit het niets begin ik te lachen. 'Jouw kamer? Tuurlijk.' lach ik. Hij trekt een wenkbrauw omhoog en ik stop met lachen. 'Oh, je bent serieus?' vraag ik. Hij zucht. 'Ja.' 'Wat deed je hier?' vraagt hij chagrijnig. 'Gewoon.' zeg ik en haal mijn schouders op. 'Ga weg.' sist hij. Wow, zijn stem klinkt weer zo dreigend. 'Nee.' zeg ik vastbesloten. 'Je kunt me hier toch niet weghalen.' zeg ik. 'Oh nee?' zegt hij. 'Nee, dat hoor je toch, sukkel.' Hij komt op me aflopen en ik ren snel zijn bed op en pak allemaal kussens en gooi ze richting hem. Ik begin op zijn bed te springen. 'Hou op!' roept hij. 'Hoezo?' vraag ik, nog steeds op zijn bed springend. 'Hij is net opgemaakt.' zegt hij. Ik begin alweer te lachen. 'Alsjeblieft Brendan, jij beweert nu dat jij zo netjes bent.' 'Ehm, kijk je verwacht het niet van mij, maar ik ben erg netjes en geordend.' zegt hij twijfelachtig. 'Ja hoor.' lach ik. Ik spring van zijn bed af en kijk zijn kamer rond. Zijn boeken liggen netjes op zijn bureau. Ik kijk in zijn kast, en al zijn kleren zijn netjes opgevouwd. Ik kijk in een andere kast, en zie allemaal parfum en deo. Wow dat zijn er veel. Ik kijk in een kastje daaronder en zie allemaal haarproducten. Oké dan... Ik loop zijn badkamer binnen, en zelfs die is schoon. Op een plankje staan allemaal shampoos en andere dingen. 'Ben je van de fbi ofso?' vraagt hij. Ik rol met mijn ogen. 'Zelfs mijn kamer is niet zo netjes.' zeg ik verbaasd. 'Ga je mee een film kijken?' vraagt hij. 'Waar en welke?' vraag ik. 'Hier, een horror film.' zegt hij. Ik kijk verbaad zijn kamer in en zie een grote plasma tv. Aha, dat verduidelijkt veel meer. Ondertussen wanneer hij de film al heeft opgezet, maakt hij zijn bed weer op. Ik moet grinniken. 'Wat?' vraagt hij. 'Ik geloof het nog steeds niet.' zeg ik hoofdschuddend. Hij gaat op zijn bed zitten en dat doe ik ook maar. 'Moeten de lichten uit?' vraagt hij. 'Jup.' zeg ik. Hij springt behendig van zijn bed af en doet het licht uit. Het is gelijk super donker, net zoals in een bioscoop. 'Even, ik kan wel tegen horror films, maar ik kan wel gaan gillen.' waarschuw ik. 'Oké.' zegt hij. De film begint, en het is op het begin best saai.
We zitten hier al een halfuur, en de film is super eng. 'AAAAAH.' gil ik. 'Gast, je gilt facking hard.' zegt Brendan. 'Ja sorry hoor, weet ik veel dat horror films zo eng kunnen zijn.' zeg ik. Hij pakt de zapper en zet de tv uit. 'Wat doe je?' vraag ik. 'De film niet meer verder kijken, duh.' zegt hij. 'Hoezo?' vraag ik verbaasd. 'Je vindt het toch eng?' vraagt hij. 'Ja nou en.' zeg ik mokkig. 'Straks krijg je nog een nachtmerrie.' moppert hij. 'En wat boeit jou dat?' 'Waarom doe je nou weer zo irritant?' zucht hij. 'Ik vraag alleen waarom jou dat boeit?' vraag ik. 'Het boei me niks, alleen ... laat maar.' zucht hij. 'Ja wat?' vraag ik geërgerd. Op dat moment gaat zijn mobiel af. Hij neemt op. 'Oh, hoi Chelsea.' zegt hij. Ik zucht en hij zet hem op luidspreker. Fijn, nu kan ik ook meegenieten van zijn telefoongesprek. 'Wat zit je te doen? En waar ben je?' vraagt ze. 'Ik ben hier in mijn kamer, en ik zit niks te doen.' zucht hij. 'Kom naar mij.' zeurt ze. 'Hoezo?' vraagt hij. 'Omdat we samen zijn, dan kunnen we tijd doorbrengen.' zegt ze. 'We zijn niet meer samen.' zegt Brendan droog. Aan de andere kant hoor je Chelsea snuiven. 'Dan niet, doei!' snauwt ze en hangt op. Brendan legt zuchtend zijn mobiel neer. 'Ik snap niet waarom meisjes zo anders doen als ze verkering met je hebben, veel aardiger en kleffer op een manier waar je van walgt.' zegt hij. 'Vertel mij wat.' zeg ik zuchtend. 'Heb je ervaring dan?' vraagt hij. 'Nou uh, dat was ook zo bij Guillaume, dan denk je ook van doe het please niet, en dan vind je diegene zo klefferig.' zeg ik en trek een gezicht. 'Wow je hebt het zelfde probleem.' zegt hij. Ik grinnik zachtjes. 'Maar ehm, ja.' zegt hij. 'Hoe snel vind jij jongens leuk?' vraagt hij. 'Niet snel, ze moeten sportief zijn, een leuke glimlach, ze moeten zich goed verzorgen en zichzelf blijven.' zeg ik bedenkelijk. 'Jij hebt zeker geen keuze bij meisjes.' zeg ik en grinnik. Je kent me niet Charlotte.' zegt hij bijna weer chagrijnig. 'Vertel eens wat meer over jezelf dan.' kaats ik terug. 'Wat wil je weten van me? Je hebt me toch al geoordeelt?' vraagt hij pissig. 'Ehm ja, omdat ik dingen met mijn ogen zie.' zeg ik met een duh-stem. 'Zoveel meisjes heb ik nou ook weer niet gehad.' zegt hij. 'Nee, tuurlijk niet.' 'Kijk, nu oordeel je weer.' 'Oké, laat maar, wat is jouw type meisje dan?' vraag ik en rol met mijn ogen. 'Knap, hot , het moet lekker kunnen zoenen..' zegt hij. 'Pardon?!' schreeuw ik. 'Het? Hoe behandel jij een meisje wel niet?' vraag ik beledigt. 'Het is toch voor even.' mompelt hij. 'Weetje Brendan, ik denk dat jij nooit iemand écht leuk heb gevonden.' zeg ik. 'Hoe weet jij dat nou weer? Misschien vind ik wel iemand op dit moment écht leuk.' 'Ohja Brendan, vertel op, wie dan?' vraag ik afwachtend.
'Jou.' zegt hij
----------------------------------------------
Hier weer een stukje. Langer dan normaal. Vote & Comment? Alle toetsen zijn voorbij freedom.
