Charlotte pov
Vandaag is het zaterdag, wat betekendt dat Brendan's feest vanavond is. Ik heb geen idee waarom hij mij heeft uitgenodigd, hij mag mij niet en ik hem niet. Het stomste is ook nog eens dat hij bijna iedereen heeft uitgenodigd behalve Alex. Dat is echt kinderachtig. En ik heb helemaal geen zin om naar zijn feest te gaan, maar het zal wel moeten. Waarschijnlijk is het zo'n duf feest, Brendan kennende. Ik loop naar beneden waar mijn vader tv zit te kijken. ''Heb je zin in het feest?'' vraagt hij. Ik loop de woonkamer in, en plof naast hem neer. ''Eerlijk?''
''Ja.''
''Nee.''
Hij zucht, en zet de tv uit, en draait zich dan naar mij om. ''Je snapt toch wel waarom ik wil dat je naar zijn feest gaat?'' vraagt hij. Ik denk na, eigenlijk niet. ''Nee.'' ''Omdat ik bevriend bent met Lucia (SPREEK UIT ALS LOETJIEAA OFSO MET EEN ITALIAANS ACCENT IN JE GEDACHTE) , en ander krijgt hij een slecht indruk op jou.''
Dat klonk nog steeds niet logisch. ''Wat jij wilt.'' Hij pakt het kaartje van de tafel en geeft hem aan mij. Ik rol met mijn ogen, ik heb de kaart al gelezen. Het wordt gehouden in de Flamingo. De Flamingo is een groot gebouw met verschillende zalen, waar af en toe ook soms een of ander dj komt optreden. Of waar ons schoolfeest wordt gehouden. ''Wat ga je aan doen? Het feest begint al over twee uur! En heb je een cadeautje?''
''Ik weet niet wat ik aan ga doen, en nee ik heb geen cadeau.''
''Wat?!''
''Ik heb geen cadeau.''
''Ga dan een cadeau kopen.''
''Nee, hoezo?''
''Omdat het een feest is voor zijn verjaardag.''
''Pap, we zitten niet meer op de basisschool.''
''Best, ik ga nu een cadeau kopen!''
Hij staat op, en loopt weg. Waarom zou ik een cadeau aan hem moeten geven? Ik ga niet de kerstman spelen. Ik loop naar mijn kamer, en trek de kastdeur open. Ik pak een joggingsbroek en een zwart hempje. Ik trek het aan en ga voor de spiegel staan. Joggingsbroek, hempje, en een knot. Dat is perfect.
Wanneer ik even later de deur weer hoor open gaan, ren ik de trap af. ''Wat heb je gekocht?'' Hij reageert niet en loopt de woonkamer in. Ik kijk hem raar na, maar ren snel de woonkamer in. ''Wat heb je kocht?'' zeur ik. ''Ik wist niet precies wat hij wilt, maar ik zie jongeren tegenwoordig heel vaak met zo'n koptelefoon. Maar ik zag die koptelefoon niet, dus heb ik maar oordopjes gekocht van hetzelfde merk.'' zegt hij en haalt zijn schouders op. Hij haalt een doosje uit het plasticzakje. Met grote ogen kijk ik er na. ''Jij hebt fucking beats oordopjes voor hem gekocht? Denk je dat we rijk zijn!'' schreeuw ik. Oké, dat laatste is niet echt helemaal waar. Want we zijn rijk, maar dan nog, voor het extra effect. Hij kijkt me sarcastisch aan. ''Ja, en ik heb een kaart gekocht. Dus jij mag mooi het cadeau inpakken, en iets op het kaartje schrijven.''
Ja dag, mij niet gezien. ''En wat heb je aan?'' zegt hij bespottelijk. ''Geen sprake van!''
Een uur later zit ik op de bank. Over een halfuurtje begint het feest. Ik heb het cadeautje ingepakt, met princessen inpakpapier. Ik had geen inpakpapier meer, aangezien ik cadeautjes in een winkel koop waar het al ingepakt wordt. Voorderest heb ik een stomme jurk aan, ik háát jurken. Ik bedoel, ze zijn wel mooi, maar niet iets wat ik zou dragen. (Foto aan de zijkant, of de link: http://weheartit.com/entry/141187345/tag/dress?context_user=lilya_fox&page=5)
''Hoelaat moet ik je komen ophalen?'' vraagt mijn vader, wanneer ik uit de auto stap. ''Over een halfuurtje.'' grap ik. Hij rolt met zijn ogen, hij begint meer op mij te lijken. ''Even serieus.''
