Liedjes:
1e stuk: La la la naughty boy ft. Sam Smith
2e stuk: Meghan Trainor titleMeghan Trainor dear future husbandLisa amy & Shelley Emotion
Love me harder Ariana GrandeCharlotte pov
Voordat ik naar huis fiets, ga ik even langs mijn vader. Wanneer ik bij zijn winkel aankom, leg ik mijn fiets tegen het muurtje en loop naar binnen. Ik glimlach even naar een paar klanten, die ik vaker zie. Wanneer ik mijn vaders blik heb, kijkt hij niet al te blij. Ik frons, en loop door. Wanneer ik er ben, wenkt hij me even mee naar een hoekje. ''Hey pap.'' zeg ik zo enthousiast mogelijk, ook al weet ik dat het niet helpt. ''Ik heb wat gehoord.'' zegt hij streng. ''Oh ja?'' ''Ja, waarom heb jij de uitnodiging van Brendan verscheurd?'' Oh dat, ik zucht en rol met mijn ogen. ''Omdat ik er niks mee doe, en ik wil niet naar zijn stomme feest.'' zeg ik simpel, en haal mijn schouders op. ''Niks daarvan! Ik heb mooi een nieuwe gekregen, en je gaat er gewoon naartoe. Wat moet zijn vader er wel niet van denken? Ongehoorzaam kind.'' en dat laatste mompelt hij. Mijn mond valt open. ''Wát? Waarom neem je het altijd voor Brendan op. Je bent toch mijn vader, of niet soms? Ik ga niet naar dat feest, klaar punt uit!'' zeg ik vastbesloten. ''Luister, je gaat naar dat feest. Wees blij dat je een keer naar een feest kan. Ik heb je teveel vrijheid gegeven, dat is het gewoon. Voortaan luister je naar mijn regels, en is je vrijheid beperkt. Je gaat niet meer zomaar weg. En ik eindig deze discussie nu. Je gaat nu gewoon regelrecht naar huis, en maakt je huiswerk.'' ''Pf, echt niet. Ik ga naar huis, en ga me opmaken voor mijn date.'' Hij trekt een wenkbrauw op, en kijkt me aan. ''E .. een date?'' zegt hij ongelovig. Ik knik met mijn hoofd. ''Geen sprake van. Ik verbied je om te gaan daten.'' Mijn ogen worden groot, dat kan hij niet menen. ''Sinds wanneer ben je zo bazig? Heb je lessen gehad van mam of so?'' snauw ik. ''Doei, Charlotte.'' zegt hij en loopt weg. Ik schud even wild met mijn hoofd. Even serieus, welke hersenloze cupcake monsteraliën heeft hem meegenomen? Want dit is echt niet mijn vader. Zuchtend loop ik naar buiten.
Wanneer ik thuis ben, bedenk ik me iets. Waarom zou ik wél naar Brendan's feest moeten, en mag ik niet op een date? Hij mag lekker opflikkeren. Ik ren naar boven, en zoek een outfit, waar ik de douche mee loop.
Wanneer ik uit de douche kom, heb ik mijn outfit al aan. Een strakke blauwe jeans, met een koraal-roze peplum topje. Ik heb ook nog een statement-ketting aan, en roze kleine oorbellen. Aan mijn hand heb ik een horloge. Ik loop naar de spiegel, en doe wat mascara op. Ik kam mijn haar nog eens door, en besluit hem te stijlen.
Wanneer ik helemaal klaar ben, loop ik naar beneden. Ik doe mijn jas en mijn schoenen aan, en loop naar de bus toe.
Als mijn bestemming er is, loop ik vanaf mijn plaats naar het uitcheck gedeelte. De frisse wind komt me tegemoet, en ik verberg me nog meer in mijn jas. Na een tien minuten lopen, moet ik er als het goed is, bij Alex zijn. Oké, dit is echt raar. Het lijkt net alsof ik hem kom ophalen, maar ja. Anyway, naar een paar seconde wordt de deur open gemaakt. Ik zie Alex in de deuropening verschijnen. ''Hey.'' glimlach ik en stap naar binnen. ''Mijn jas?'' vraag ik. Hij wijst dat ik hem aan een witte kapstok kan hangen. ''Wat gaan we doen?'' vraag ik. ''Ja, dat zie je zo wel.'' zegt hij. ''Oké.'' Hij doet zijn schoenen aan, en ik kijk hem verbaasd aan. Hij glimlacht enkel naar me. ''Kom.'' zegt hij en steekt zijn hand uit. Ik pak hem aan, en hij leidt me naar buiten. ''Het is koud.'' zeg ik. Hij lacht, en slaat een arm om me heen. ''We gaan naar de kermis.'' zegt hij. Ik stop abrupt. ''Wat?'' ''We gaan naar de kermis.'' ''Maar ik heb helemaal geen comfortabele kleding aan.'' ''Maakt niet uit.'' Ik zucht en volg hem. Na een kwartier gelopen te hebben zie ik de kermis al in zicht komen. Sinds wanneer was er hier een kermis? Ach ja, zal wel. Als we de kermis 'inlopen' zie ik een kraam met een hele grote unicorn knuffel. Hij is babyroze, met een regenboog hoorn. ''Wacht, ik ga die heel even halen.'' zeg ik en wil er op af rennen, maar hij pakt mijn hand en trekt me terug. ''Nee, nee. Ik win hem wel even voor je.'' zegt hij. We lopen op de kraam af, en het is een schiet kraam. Shit, ik wil schieten. Hij betaald, en probeert voorbij 'zwemmende' eentjes te raken. Mislukt, mislukt en mislukt. Ik grijns. ''Kom op, we gaan dit is fake.'' mompelt hij. ''Nee! Nu wil ik het proberen.'' zeg ik. Ik pak mijn geld, en geef die aan de man. Ik pak het geweer en knijp één oog dicht. De eerste is raak. En dat geldt ook voor de tweede, en derde. ''Yay.'' zeg ik blij en spring. ''De eenhoorn.'' zeg ik. De man knipt het touwtje af en overhandigt me de eenhoorn. Alex kijkt chagrijnig. ''Wat is er?'' vraag ik als we verder lopen. ''Niks.'' zegt hij kortaf. Oké? Ik pak zijn hand en trek hem mee naar het reuzenrad. ''Twee kaartjes.'' zeg ik en wil betalen, maar Alex is me voor. We wachten totdat er een bakje vrij is. Na vijf minuten, kunnen we eindelijk instappen. Onhandig zit ik daar, met een grote eenhoorn tussen mij en Alex. Het ding gaat langzaam omhoog. ''Kijk die man!'' roep ik lachend. Alex kijkt niet, maar het is echt hilarisch. Een man zat op zi'n draaimolen voor kleine kinderen. Maar het zag er niet uit. ''Alex!'' roep ik. ''Wat?'' ''Heb plezier.'' Hij haalt zijn schouders op. Na een ritje van een kwartier stappen we uit. ''Oké, ik wil nu naar de draaimolen!'' roep ik enthousiast. ''Wat? Nee, dat is kinderachtig.'' zegt hij. ''Nou en.'' zeg ik, niet lettend op zijn chagrijnig gedrag. Ik koop een kaartje, en ga op een eenhoorn zitten. Serieus die heb je. Alex komt langzaam maar zeker bij de draaimolen staan. De draaimolen begint te draaien, en kinder krijsen van plezier. ''Omijngod Alex, kijk! Ik ben gewoon een coole princess op een eenhoorn.'' schreeuw ik blij. Hij rolt met zijn ogen. Een paar ouders kijken me raar aan, en ik steek me tong naar ze uit. Na een rustig ritje, stap ik uit. ''Waarom ben je zo chagrijnig?'' vraag ik. ''Ben ik niet.''
''Ben je wel.''
''Niet.''
''Wel.''
''Niet.''
''Wel.''
''Stop met kinderachtig doen!'' roept hij.
Ik kijk hem geschrokken aan. Wat is zijn probleem? ''Doe zelf niet kinderachtig, je bent de hele tijd chagrijnig. Zeker omdat ik de eenhoorn heb gewonnen voor mezelf, en jij niet kon schieten.'' plaag ik hem. ''Precies.'' zegt hij. ''Wat maakt het uit? Accepteer gewoon dat ik niet meisje-meisje ben.'' ''Waarom ben je dat eigenlijk niet?'' ''Accepteer het.'' zeg ik simpel. ''Tuurlijk.'' zegt hij sarcastisch. Ik rol met mijn ogen en zet de eenhoorn op de grond. ''Wat doe je?'' vraagt hij. ''De eenhoorn op de grond zetten, duh.'' zeg ik. Hij pakt de eenhoorn weer op. ''Ik draag hem wel.'' Het is niet alsof hij zwaar was, maar ik laat hem maar. Dan kan hij het 'stoere' vriendje spelen. We lopen weer richting zijn huis. En als we daar zijn is het al half zes. ''Ik ga, denk ik.'' zeg ik. Ik had veel plezier, maar eigenlijk ook weer niet. Alex was gewoon heel irritant bezig. ''Oké.'' zegt hij. Ik draai me om, pak mijn eenhoorn, en loop weg. Tenminste ik wil weglopen, maar hij pakt me bij mijn pols en draait me om. ''Het spijt me.'' geeft hij toe. ''Het geeft niet.'' zeg ik. ''Mooi.'' zegt hij waarna hij me kust.
Als ik thuis kom, zit mijn vader al aan tafel. ''Charlotte!'' zegt hij opgelucht als hij me ziet. ''Waar was je?'' ''Bij mijn date.'' ''Ik had het je verboden!'' roept hij. ''Ja dus.''
''Ja dus ga jij gewoon mooi naar Brendan's feest.''
''Best.''
--------------------------------------
Hey mensen, ik wil even wat zeggen.
Op mijn vorig hoofdstuk, en op mijn hoofdstuk van mijn boek Bad Boy, kreeg ik een reactie met daar geschreven ''Wil je niet met godverdomme schelden, (het kwetst geloven). Geloof me, ik wil niemand hier kwetsen. Dus ik probeer er mee op te houden.
