Sorry, ik heb zo'n zin in het schrijven van dit verhaal dat ik gelijk twee hoofdstukjes doe!
------------------------------------------------------------------------------------------------------
Charlotte's pov
Ik heb zo geen zin in vandaag. Ten eerste heeft mijn vader het zo geregeld dat ik met Brendan - en Chelsea - naar school fiets, omdat het zijn eerste dag is. Ja lekker boeiend. Met zijn grote ego vindt hij de weg wel. En ten tweede ben ik vandaag chagrijnig, maar dan ook echt chagrijnig. Als ik nog maar één ding hoor wat me niet goed valt, dan ben ik al ontploft. Waarom ben ik chagrijnig? Door die grote sukkel van gisteravond. Het eten had gewoon perfect en goddelijk moeten zijn, maar hij verpest het weer. Sukkel. Ik wacht buiten voor mijn deur totdat Chelsea aan komt fietsen. Ik zie haar al uitbundig zwaaien, wat echt geen gezicht heeft. Ik probeer te lachen, maar door die sukkel lukt het niet omdat ik chagrijnig ben. Wanneer Chelsea aan komt verander haar vrolijke gezicht in een vragende gezicht. 'Wat?' vraag ik nogal bot. Ik haat het als mensen mij met een vragende blik aanstaren. 'Wat is er?' vraagt ze. 'Gisteravond, dat was er.' schreeuw ik. Ze lijkt een beetje geschokt maar komt weer terug. 'Hoezo?' vraagt ze. 'Ze hebben een zoon, een egoïstische sukkel, die ik niet kan uitstaan.' zeg ik, maar ben nog niet klaar met praten. 'Hij is half Italiaans en ook veertien, ik HAAT hem en het ergste is dat we vandaag met hem moeten fietsen en dat hij bij ons dus op school zit.' schreeuw ik net wat te hard waardoor een oma met een hondje tegen mij zegt: 'Doe is wat stiller, jongedame.' Ik heb zin om tegen haar te schreeuwen, maar dat doe ik niet. Ik verwacht dat Chelsea nu iets heels verstandigs zegt, maar in plaats daarvan zegt ze iets heel doms. 'Is hij knap?' vraagt ze meteen. OH HOLY DAMN. Hij is knap, een beetje gespierd, heeft een sixpack, mooie ogen, mooi haar , mooie lach hij is gewoon perfect. Maar dat zeg ik niet tegen haar. 'Nee, facking lelijk.' zeg ik neutraal. En we fietsen weg.
Wanneer we bij mijn vaders winkel zijn aangekomen zie ik zijn fiets al staan. We lopen naar binnen. 'Hey pa, waar is jeweetwel?' vraag ik. 'Douchen.' hij komt er zo. En geen 1 minuut later komt hij naar beneden. Met alleen een jeans aan en geen shirt. Chelsea's mond staat open en ik stomp gelijk in haar zij. Wanneer Brendan ons ziet, laat hij een breede grijns zien. Ik kijk snel de andere kant op. 'Oh, ik wist niet dat ze er al was, ik zal me even omkleden.' zegt hij, mijn vader knikt en hij loopt weer de trap op. 'Je noemt hem facking lelijk?' fluistert ze. 'Ja.' fluister ik terug. 'Heb je poep in je ogen, hij is facking knap.' fluistert ze nu wat harder. 'Dat weet ik toch.' hoor ik een stem van voren komen. Brendan. Egoïst. 'Je vriendin vindt mij lelijk, maar ze moet haar zelf zien.' zegt hij en loopt naar Chelsea toe en geeft haar een knuffel. 'Brendan.' zegt hij en kijkt even mijn kant op en grijnst. Chelsea staat daar vol verbazing van wat er net is gebeurd. Pff. 'Chelsea.' stamelt ze. 'Kom dan gaan we.' zegt hij. Chelsea knikt en loopt gelijk naast hem. Ik loop er maar als een duffe konijn achteraan.
Even later wanneer we nog naar school zijn gefietst vraagt Brendan opeens aan Chelsea: 'Ik had een mooi parkje gezien, zullen we er nu naartoe?' . Ik kijk op mijn horloge, 8 uur, ze hebben nog tijd zat. Chelsea kijkt me met smeekoogjes aan. 'Chelsea kom even.' zeg ik en laat Brendan helemaal voor ons fietsen. 'Niks met hem beginnen, hij is een player.' zeg ik. 'Hoe weet jij dat nou?' sist ze boos. Wow, wat een jongen wel niet met je kan doen. 'Dat weet ik gewoon.' zeg ik. 'Jij bepaald niet wat ik doe ofso.' zegt ze nu nog bozer. 'Brendan, ik ga met je mee.' en met dat fietst ze naar hem toe, maar niet voordat ze mij nog een vuile blik heeft toegeworpen. Al snel zijn ze uit zicht en zuchtend fiets ik verder. Vrienden voor vriendje, toch? Blijkbaar niet.
~*~ Pauze ~*~
Ik loop naar een bankje, waar Chelsea altijd op me wacht als ik nog naar mijn kluisje moet. In plaats van Chelsea, zie ik een verliefd emo stel. Ik zucht. Als zij ruzie wilt, moet ze dat maar krijgen. Ik hoor een paar stemmen achter mij, ohja, daar zitten altijd de populaire. Soms willen ze mij er ook bij, maar ik wil er niet bij. 'Wat doet zij hier?' vraagt Brian. Ik draai me om en kijk naar wie hij het te zeggen heeft. Brendan. Juist, populair. 'Ze is mijn vriendin.' fluistert hij . Wacht. Ho. Stop. Wat? Hebben hun nu al wat. Serieus, Chelsea mag nu echt opflikkeren. 'Ze is lelijk en we mogen haar niet.' fluistert Brian. 'Iknow, ik gebruik haar alleen maar.' fluisters Brendan terug. Brian knipt begrijpend en ze doen zo'n jongens handshake geval. Sukkel. Player. Hij mag opflikkeren, als hij haar pijn doet hé. Maar ach wat kan het mij schelen, ze heeft er toch zelf om gevraagd? 'Hey, daar heb je de lelijke Charlotte.' roept Brendan keihard. Brian kijkt hem niet begrijpend aan, net zoals Aaron, Stef en de andere. Ik weet al waarom, ze hebben allemaal toegegeven dat ze me knap vinden. Ik vind me totaal niet knap, maar oké hun smaak. 'HAHAHA ja.' zeggen ze bijna allemaal lachend, zelfs Brian, dit had ik niet verwacht. En Chelsea zit daar ook, lachend en kijkt me gemeen aan. Hart broken. Kut vriendin, kut school en kut Brendan. Hij verpest gewoon alles. Mijn vriendschap, mijn dag gewoon echt alles. Ik loop boos weg.
~*~ twee dagen later, Charlotte en Chelsea hebben nog steeds ruzie ~*~
Ik loop weg van mijn kluisje en loop langs de 'populaire' voorbij, maar ik sta stil als ik Brendan iets hoor zeggen. 'Ik moet je eigenlijk wat zeggen.' zegt hij tegen Chelsea. De groep kijkt verwachtingsvol naar Brendan. Ik ga een beetje op afstand staan, maar luister toch mee. 'Ja.' zegt Chelsea op haar liefst. Ugh, die kant van haar haat ik echt. Express lief zijn voor een jongen.' Niemand vind je aardig, niemand mag je, je bent lelijk en eigenlijk heb ik je gewoon gebruikt.' zegt hij super arrogant. De rest van de groep lacht mee. 'Het is uit.' voegt hij er nog snel aan toe. Ik zie Chelsea huilend wegrennen. Ik word boos. Ookal heb ik ruzie met Chelsea, ookal zijn we misschien geen vrienden meer, dit pik ik niet. Zonder erbij na te denken stap ik op Brendan af. 'Hou je bek egoïstische klootzak.' schreeuw ik tegen hem. De rest van de groep kijkt geschrokken en zijn meteen stil, behalve Brendan hij kijkt koeltjes en begint te lachen. 'Luister, niemand mag haar en ze is gewoon lelijk , net als jij, wat wil je er tegen doen?' vraagt hij met een gemene lach. Ik denk er niet bij na, maar duw hem zo hard mogelijk. Hij komt eigenlijk niet zo hard tegen de muur aan, maar alsnog gewoon voor het effect, zelf ben ik ook geschrokken. Waar komt deze woede opeens vandaan? Brendan's lachende gezicht verandert in een boze met een beetje geschrokken gezicht. 'Facking slet.' schreeuwt hij en staat op het punt mij aantevallen. Maar dat doet hij niet. 'Bitch, ga lekker Chelsea troosten.' schreeuwt hij. Bijna iedereen in onze omgeving is stil, totdat iemand de stilte verbreekt. Oh nee, mevrouw Klaassen. Zij is super streng en als je één ding doet wat haar niet aanstaat, stuurt ze je gelijk naar de coördinator. 'Jullie twee naar meneer van Draven.' zegt ze boos. 'Wie is meneer Draven?' vraagt Brendan zo onschuldig mogelijk. Op de achtergrond hoor je een paar meisjes giechelen. 'Nu.' schreeuwt ze inmiddels boos en rood aangelopen. Ik knik en loop weg. Waarschijnlijk loopt Brendan achter me aan. We lopen de gang toe totdat iemand keihard mijn pols vastpakt en me met een ruk omdraait. Brendan. Ik sta op 30 cm afstand van hem. 'Bitch, dit komt allemaal door jou.' sist hij. Hij duwt me meer naar hem toe. Ik voel zijn adem, en ruik zijn 'parfum' . Wat ruikt hij toch lekker. Niet nu Charlotte. Ik kijk hem in zijn ogen aan. Zijn mooie blauwe ogen. 'Blijf gewoon uit mijn buurt.' sist hij arrogant en laat me dan los. 'Blijf jij maar uit mijn buurt.' sis ik nog arroganter terug.
~*~ Coördinator ~*~
'Zo dat was het?' vraagt meneer van Draven. Ik knik en kijk boos de andere kant op. 'Dan blijven jullie allebei vandaag na, na school.' zegt hij. 'Wat?!' schreeuw ik. 'Mevrouw Rayne, praat niet met zo'n toon tegen mij.' zegt hij nu duidelijk geïrriteerd. Ik knik en loop zijn kantoor uit, net zoals Brendan. 'Hier ga je nog voor boeten, Rayne.' zegt hij boos.
--------------------------------------------------------------------------------------------------
Gewoon twee hoofdstukken in 1 dag.
