Charlotte pov
Dag 2 - Parijs
Ik kan je in één woord uitleggen hoe het kampvuur van gisteravond was, een flop. Als eerst hebben ze tot elf uur gezwommen, daarna heeft Chelsea nog wat op haar gitaar gespeeld en als laatst tikkertje. Met andere woorden, ik zat heel de avond op mijn beste vriend de steen. Een kampvuur is bij mij, enge verhalen vertellen, mensen bang maken ,marshmallows eten en deuzige liedjes zingen. Op dit moment zitten we te ontbijten. Vandaag hebben we een vrije dag, we mogen zelf doen wat we willen. Ik moet zo eerst naar die zuster, want mijn verband en krukken mogen weg. Ik had gisteravond nog een stukje gelopen en het deed geen pijn meer. Ik heb wel blauwe plekken en een schaafwond op mijn knie. Ik pak mijn krukken en loop naar de balie, ulgh Guillaume. 'Waar is de zuster?' vraag ik en kijk de andere kant op. Neen, geen hoi dit keer. 'Ook hallo.' mompelt hij sarcastisch. 'Mag ik eerst wat aan jou vragen?' 'Nee.' zeg ik. 'Dan beantwoord ik jouw vraag ook niet.' zegt hij. Ik zucht. 'Oké, vraag maar raak.' zeg ik. 'Van gefluister heb ik al gehoord wat er gister was gebeurd, maar waarom liep je gisteravond weg toen je mij opeens zag?' vraagt hij. 'Omdat ik geen zin in je had, voila, je antwoordt.' zeg ik simpel. Hij rolt met zijn ogen. 'Ze zit in het kamertje hiernaast.' zegt hij. Ik loop er naartoe, maar hoor hem nog roepen. 'Geen dank hoor.' Ik negeer hem en klop op de deur. 'Come in.' zegt ze. Ik doe de deur open en stap naar binnen. 'Here, your stuff.' zeg ik en leg het neer. 'Thankyou, bye.' zegt ze. 'Bye.' zeg ik en loop weer weg. 'Omijngod, Char je moet nu mee komen!' roept Stephanie en trekt me mee. 'Watthefuck valt er te zien?' vraag ik. 'Kijk!' roept ze en wijst. Ik draai mijn hoofd om. Wauw, Brendan ligt op Chelsea, super. Ik draai mijn hoofd langzaam weg, maar dan draai ik hem weer om. WAT?! 'Neuken dan.' roep ik en steek mijn duim op. Ze horen het niet, want Chelsea lacht. Neh, die twee zitten niet te neuken, alleen maar domme kinderachtige grapjes. Ik loop weer weg. Ik loop weer langs de balie waar Guillaume aan het telefoneren is. Maar ik stop, want ik hoorde toch echt wel Nederlands. Als hij klaar is met bellen draait hij zich om, en ziet mij, met een grote grijns. 'Je bent Nederlands, of niet.' zeg ik. 'Ik ehm, ja.' zegt hij. 'Waarom zei je dat niet?' vraag ik. 'Weet ik veel.' zegt hij. Ik knik langzaam en loop dan weg. 'Wacht!' roept hij en ik draai me weer om. 'Zin om eh, vanavond iets te doen?' vraagt hij. 'Vraag je me nou op een date?' vraag ik met een grijns. 'Nee' 'Ja' 'Nee' 'Ja' 'Oké, ja.' zegt hij uiteindelijk. Ik lach hem uit. Hij kijkt niet-begrijpend. 'Dit is komisch, jij vraagt mij uit.' zeg ik nog steeds lachend. 'Als je het niet wilt hoeft het niet.' zegt hij voorzichtig. Als ik uitgelachen ben kijk ik hem serieus aan. 'Hoelaat en waar?' vraag ik. 'Als je om zeven uur bij de lobbie bent.' zegt hij. 'Top.' zeg ik en loop weg.
Ongeveer 7 uur
Het is al vijf over zeven, typisch jongens die te laat komen. Ik ben best zenuwachtig. Geen idee waarom. Misschien omdat je nooit eerder heb gedate-ed? Hou je kop, stem. In de verte zie ik hem al aankomen. 'Eindelijk, na al die jaren.' zeg ik nep dramatisch. Hij rolt met zijn ogen en grinnikt. 'Kom.' zegt hij en steekt zijn hand uit. Ik pak hem aarzelend aan. 'Niet zo bang, ik doe dit wel vaker.' zegt hij. 'Dat kwam er verkeerd uit.' zeg ik. 'Ik bedoel, ik heb vroeger ook gedate-ed, en ik heb niemand ooit kwaad gedaan.' zegt hij snel. 'Aha, dus je bent nog maagd?' vraag ik en kijk naar hem. 'Ja.' zegt hij zachtjes. 'Hey, dat is niet erg ik ook.' zeg ik speels. 'Goh.' zegt hij. 'Waar gaan we naartoe?' vraag ik terwijl ik naar onze handen kijk. 'Strand.' zegt hij. 'Maar het is al donker en ik heb geen zwemkleren.' zeg ik verbaasd. 'Don't worry.' zegt hij en glimlacht. Even later zijn we op het strand. 'Ja en nu?' vraag ik. 'Zwemmen.' zegt hij en trekt zijn shirt uit. Ik lach hem uit. 'Ik heb geen bikini aan ofsoiets.' 'Zwem dan in je kleren?' vraagt hij. 'Ja ben helemaal geen gehandicapte milkareep.' zeg ik. 'Wat ben je niet?' vraagt hij lachend. 'Niks.' zeg ik. 'Ik kan je vertrouwen, toch?' vraag ik. 'Ja, why not?' vraagt hij. 'Ik ben 14 en jij 18.' zeg ik met een duh-stem. 'Het is niet alsof ik iets met je wilt doen.' stelt hij me gerust. Hij rent het water in. 'Kom.' roept hij als hij in het water staat. Ik schud wild met mijn hoofd. Hij komt naar me toe lopen en zwaait me zo over zijn schouders heen. 'Guillaume.' jammer ik. 'Laat me los.' smeek ik. 'Nee, zwemmen doet je goed.' zegt hij en gooit me in het, best diepe, water. 'GUILLAUME!' schreeuw ik, als ik weer boven water ben. 'Ja?' vraagt hij lief. Ik stap de zee uit. Even later komt hij naast me zitten. 'Dat was leuk, toch?' vraagt hij. 'Ha Ha, grappig Guillaume, als ik dit wist was ik niet eens meegekomen.' zeg ik. 'Vertel wat meer over je leven.' zegt hij opeens uit het niets. 'Uhm nou oké.' 'Ik ben enigskind, mijn moeder is nooit thuis, ik heb nog nooit een vriendje gehad, mijn hobbies zijn eten, slapen en gitaar spelen, en dat was het wel.' zeg ik. 'Nooit een vriendje?' vraagt hij en grijst. 'Hou op.' zeg ik quasi boos. 'Dus ook nog nooit gezoend?' vraagt hij. 'Wat begrijp je er niet aan?' vraag ik. 'Nooit gezoend tot nu toe.' zegt hij. 'Wacht, waar heb je het over?' vraag ik, maar meer tijd krijg ik nie. Want een seconde later voel ik zijn zachte lippen op de mijne.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Oeh lala, dit had je niet verwacht he? ^^
Ohja, ik ga niet elke dag ofso beschrijven.
Vote , Comment ? PLEASEE.
Spellingsfouten gegarandeerd.
