Hey, ik schrijf nu even iets aan het begin van het verhaal. Als allereerst, ik eet nu een mega groot ijsje (: ! Als tweede, zoals jullie al weten is het bijna zomervakantie ! (yes!). En ik ben vijf weken weg (minder yes). Dat betekent dat ik sws minder schrijf + daarbij heb ik niet altijd internet. Dus even een waarschuwing.
vote, comment en follow?
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Charlotte pov
Na een twintig minuten, stille, autorit zijn we eindelijk bij het hotel. Brendan en meneer Dielewit stappen uit de auto. Ik doe mijn deur open en probeer ook uit de auto te stappen, slecht idee, want de tranen schieten weer in mijn ogen bij elk stap. Er komt een vrouw aangerend en ondersteunt me. Ze legt me neer op een bank. 'Wait a minute.' zegt ze en loopt weg. 'Hey, kom je zometeen ook naar het strand, we hebben daar een kampvuur met de hele klas.' zegt meneer Dielewit. 'Heel de tweede klas?' vraag ik. 'Nee.' zegt hij en loopt het hotel uit. Even later komt de vrouw terug. Waarschijnlijk is het een zuster ofso. Ze veegt eerst het bloed weg en doet daarna verband om mijn knieën. Ze doet nog andere dingen, waar ik niet op let, want Guillaume kijkt me amuserend aan. 'Here.' zegt ze en geeft me krukken. 'It's only for one day.' zegt ze. Ik knik en ze loopt weg. Dag één begint leuk, op krukken lopen. Guillaume kijkt me vragend aan, maar ik negeer zijn blik en pak de lift. Even later ben ik in mijn kamer. Mijn kleren zijn super vies. Ik verwissel mijn kleren voor een short en een crop top. Ik doe mijn teenslippers weer aan en loop, op mijn krukken, weer naar de lift. Ik kom weer beneden aan. 'Wat is er gebeurd?' vraagt Guillaume wanneer hij bij me staat. 'Lang verhaal.' zeg ik. 'Ik heb alle tijd.' zegt hij en grijnst. 'Ik niet.' zeg ik bot. Zijn kaaklijk verstrakt en zonder iets te zeggen loopt hij weg. Ja sorry hoor, maar ik heb nergens zin in. Ik loop langs de achterdeur naar het strand. Wat nog wel 200 meter ofso lopen is. Pff. Ik kom er eindelijk aan en zie Chelsea met haar gitaar. Tuurlijk. 'Hey, daar ben je eindelijk.' zegt meneer Dielewit. Ik rol met mijn ogen en ga naast Stephanie zitten. 'Wow, dude, wat is er gebeurd?' vraagt ze. 'Zeg ik nog wel een keer.' zeg ik en ze knikt. Het is nu negen uur en wonder boven wonder is het opgehouden met regenen en is het weer super warm. 'Tot hoelaat blijven we hier?' vraag ik. 'Twaalf uur.' zegt meneer Dielewit. 'ZWEMMEN!' roept iemand. Iedereen staat gelijk in een bikini of zwembroek. Lekker dan, kan ik weer niet zwemmen. Zelfs meneer Dielewit gaat zwemmen. Iedereen rent tegelijk op de zee af. Tjeez, hoe triest. Ik pak mijn krukken weer en loop (A/N weet niet hoe je het noemt als je met krukken loopt) naar een paar grote stenen waar ik op ga zitten. Ik leg mijn krukken tegen een steen aan. Mijn armen op mijn knieën en mijn hoofd in mijn handen. Iedereen zit daar lekker te zwemmen en nu moet ik weer hier zitten. Door die idioot genaamd Brendan. Wat te doen? Argh, wat is het saai. Ik kon net zo goed op mijn kamer blijven zitten en een film kijken op Netflix. Opeens komt er een bal keihard op mijn pijnlijke voet. 'AAAAAAAAAAUWWWWWW.' gil ik. 'Sorry.' zegt een jongen. Waar komt die stem vandaan. Ik kijk opzij en zie een facking knap jongen naar me toe rennen. 'Dat deed pijn.' zeg ik nog steeds naar mijn voet kijkend. 'Nogmaals sorry en hey ben je ook Nederlands?' vraagt hij. 'Uhm ja.' zeg ik. 'Mijn vrienden en ik spelen daar volleybal, doe je mee?' vraagt hij. Ik wijs naar mijn krukken. Zijn mond vormt een 'o' . 'Je mag wel meekijken, aangezien je hier niets te doen hebt.' 'Oké.' Hij pakt de bal en ik mijn krukken. Ik loop hem achterna. 'Ben je hier op vakantie?' vraagt hij. 'Nee, klassentrip.' zeg ik. 'Oh, leuk.' zegt hij. 'Nee.' zeg ik. Ik zie al snel vier jongens en een van die vier is Guillaume?! Hij draait zich om. 'Ik eh.. moest toch gaan.' lieg ik snel. 'Oké, maakt niet uit doei!' roept hij. 'Doei!' zeg ik. Pff, nu moet ik weer helemaal teruglopen. Geen gezeur Charlotte, het is goed voor je conditie.
