Unexpected -25

10.2K 617 31
                                        

Charlotte pov

Ik zat in de bus, want we gingen weer naar huis. En daar was ik heel blij mee. Mijn moeder heb ik zo veel mogelijk proberen te negeren. Ik zucht, en wacht tot dat iedereen komt zitten. "Ik kom gezellig naast jou zitten." zegt Brendan met een grijns. Alsjeblieft niet. "Net zoals vorig jaar. Wist je nog toen er een naakte man naar je twerkte. Ik ben er nog steeds van overtuigd dat hij je van achter wilt pakken." Mijn ogen worden groot. "Net zoals jij zeker." mompel ik, maar ik houd al snel mijn adem in als ik besef wat ik zojuist heb gezegd. "Je kent me zo goed." Ik sla hem tegen zijn achterhoofd. Waarop hij moet lachen. Dit gaat nog een lange busreis worden..

"Mag ik weer een snor op je gezicht tekenen?" Ik zend hem een vernietigende blik. "Waag het." sis ik. "Ik heb nog steeds het filmpje van vorig jaar waarop jij in je onecie staat te dansen." Ik kreun, waarom heeft hij dat filmpje nog? Ik vind dat heel creepy, stel hij kijkt dat elke avond? "Waarom ben je oude herinneringen aan het ophalen, ik haat ze."

"Juist, dat is het. Jij haat ze, ik niet." zegt hij wijs. Niet dat het wijs is, hij spreekt het uit alsof hij zojuist iets wijs heeft gezegd. "Brendan je irriteert me."

"Dat zeg je bij alles wat ik doe."

"Ja, daarom is de enige oplossing dat je dood gaat." Hij kijkt me beledigt aan, sowieso nep. "Je hebt niet meer met Chelsea gepraat." zegt hij opeens zomaar uit het niets. Ik kijk hem geïrriteerd aan, maar geef geen antwoordt.

We waren ein-de-lijk aangekomen, en ik stapte snel uit. Mijn vader zat op me te wachten, maar hij keek niet al te blij. Ik zuchtte, want ik wist al waarom. Stilletjes stapten we de auto in, en hij begon te rijden. "Ik heb je moeder aan de lijn gehad." zei hij neutraal. "Ze klonk niet al te blij, en toen ik hoorde waarom was ik ook niet blij." Ik zuchtte en legde mijn hoofd tegen het raam. "Is dit hoe ik je heb opgevoed? Dacht het niet. Ik geef je daarom ook straf." Ik rolde met mijn ogen. "Wat dan?"

"Je mobiel, laptop, ipad en whatever jij je er eigen mee kan bezighouden wordt afgepakt, voor twee weken." Mijn hoofd schoot overeind, dit kon hij niet menen toch? ''Mag ik wel tv kijken?" "Nee." Mijn mond viel open. Ik kon zonder technologie niet leven, en het was overigens niet mijn schuld. "Waarom neem je het nog op voor haar! Je weet dat ik altijd een reden heb om dit soort dingen te doen. Ze belt ons nooit, komt ons nooit opzoeken. Maar als ik weer wat fout heb gedaan moet ze het meteen melden. En anders laat ze nooit van haarzelf horen. Echt ongelooflijk dit!" roep ik. "Vroeger was ze nooit zo!" voeg ik eraan toe. "Dat was vroeger. Je weet wat haar heeft verandert. Ze wilt gewoon het beste met je hebben. En je kon het trouwens ook op een ander manier oplossen."

"Het was niet mijn schuld." sis ik met op elkaar geklemde tanden.

Toen ik thuis kwam, werd gelijk alles van me afgepakt. Het leek net strafkamp, ik vond het nog erger dan school! "Je zult vast wel moe zijn, ga maar naar je kamer." Ik schudde met mijn hoofd, maar liep toch naar mijn kamer.

Een halfuur later kon ik nog steeds niet slapen, en had ik honger. Ik liep voorzichtig naar beneden. Toen ik bij de woonkamer was belandt hoorde ik stemmen. Ik keek snel de hoek om, maar gelukkig zat mijn vader met zijn rug naar mij toe te telefoneren. Zo snel mogelijk liep ik door naar de keuken, waar ik de koelkast open deed en een reep chocola pakte. Ik deed de koelkast deur weer dicht, en wou weer gaan. Ik rende zo snel mogelijk weg. En liep voorzichtig de trap weer op, waarna ik eindelijk in mijn kamer was.

---

Sorry voor dit korte stukje.

Ik has gister een deel van IPIHY gelezen, en ik merk het verschil tussen het gedrag van Charlotte van toen en nu. Vroeger was ze arrogant, meer grappiger en bitchy. Nu is ze minder grappig en arrogant, naar mijn gevoel. Ik probeer er soms grappige stukjes in te zetten, maar mijn boek wordt steeds serieuzer en mijn vervolg ook. Maar geloof me, er komen nog wel grappige stukjes.

Trouwens kunnen jullie me helpen met mjjn doel van 2015. De 1K volgers halen. Dus als je me zou willen volgen zou ik dat super vinden.

Vote&Comment&Follow?

Thanks. Love you x

-nog niet nagekeken-

I promise, I hate youWaar verhalen tot leven komen. Ontdek het nu