Oké, als allereerst eigenlijk zouden jullie dit hoofdstuk in de middag krijgen, maar opeens was ie verwijdert, dus moest ik helemaaaaal opnieuw een nieuw hoofdstuk maken. Maar acja, alles voor jullie. Enjoy.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Charlotte pov
Wachtend sta ik hier buiten, tot dat iedereen komt. Nouja, ik wacht op niemand. Ook niet op Chelsea, als het goed is weten jullie nu waarom. Anders ben je van de stenen tijdperk. Anyways, ik moet wachten. 'Wat is er zo grappig?' hoor ik Brendan paniekerig vragen. Ik grinnik, hij komt er elk moment achter. 'Gast, je gezicht.' lacht Aaron. Brendan's heeft een rare blik, wat naar een verbaade blik verandert en daarna na een boze gezicht. 'CHARLOTTE.' roept hij woedend. Ik kan me lacht niet meer inhouden en proest het uit. Een Fransman loopt voorbij en zegt tegen Brendan: 'Silence.' En loopt met een boze gezocht verder. Brendan komt voor me staat. 'Wanneer. Heb. Je. Dit. Gedaan.' vraagt hij ongeduldig. 'Toen je aan het slapen was.' zeg ik simpel. 'Wacht, wat is er eigenlijk op mijn gezicht?' vraagt hij verbaasd. Sukkel. Ik pak een spiegeltje uit mijn tas en houd hem voor zijn gezicht. 'What the fuck?' roept hij uit. Hij pakt me bij mijn polsen en trekt me zonder pardon mee. 'Laat me los.' schreeuw ik. 'Aaaah, hij wilt me verkrachten.' roep ik erachter na. Een paar mensen kijken ons raar aan, ik steek mijn tong naar ze op. Ik zie meneer Dielewit steeds dichterbij komen. Hij gaat toch niet .. nee nee nee nee! 'Brendan laat dit.' zeg ik serieus. Hij negeert me en stopt precies voor meneer Dielewit. Hij kijkt raar naar Brendan's gezicht maar als hij opzij kijkt ziet hij mij. Ik laat een onschuldige glimlach zien en zwaai liefjes naar hem met mijn vingers. Zijn blik gaat van Brendan's gezicht, naar mij. 'Vandaar.' zegt hij en laat een diepe, van mijn part overdreve, zucht horen. 'Charlotte, zorg maar dat je het van zijn gezicht zometeen wegkrijgt.' zegt hij en klapt in zijn handen. 'Meneer, mag ik vragen waarom u als een zeehond in uw handen klapt?' vraag ik, volkomen serieus, maar niet heus. 'Omdat ik jullie aandacht wil.' zegt hij. 'En daarom doet u een zeehond na, klinkt logisch.' zeg ik. 'Iedereen volg me naar het hotel, als we daar zijn zie je de kamer indelingen, je zoekt je kamer op en daar park je je spullen en daarna zie je de rest van de tweede klas.' zegt hij. Iedereen mompelt een 'ja' en we lopen achter hem aan. Alsof hij een reisleider is. Als we in het hotel zijn aangekomen, zie ik dat het best wel oké is. 'Als het goed is kunnen jullie Engels, dus vraag maar zelf jullie sleutels.' zegt hij. 'Oh en Charlotte jij loopt even met Brendan samen en daarna moet je dat van zijn gezicht halen.' zegt meneer Dielewit. Ik laat een diepe zucht horen. 'DE KAMERINDELINGEN.' schreeuwt hij. Iedereen vestigt zijn aandacht op meneer Dielewit, zelfs ik. Blablabla, na dat hij iedereen bijna heeft genoemd, en ik gelukkig niet bij Brendan zit, wat best wel raar zou zijn, noemt hij mijn naam. 'Charlotte en niemand, je slaapt alleen.' zegt hij. 'YES!' roep ik. Iedereen werpt me een rare blik, so what? Ik slaap liever alleen dan met iemand van hun. 'Nu jullie sleutels halen.' zegt hij. Iedereen rent al gelijk naar de balie, alsof je gratis Justin Bieber kaartjes kunt krijgen. Ik loop op mijn dooie gemak naar de balie en zie Brendan als tweede in de rij staan. Mooi en een gemene grijns komt op mijn gezicht. Ik loop naar voren. Ik hoor af en toe: 'Achter in de rij Charlotte.' . 'Sorry maar ik hoor bij Brendan.' zeg ik. Iedereen houdt gelijk zijn mond. Oké dan? Ik sluit me aan en twee seconde later zijn we aan de beurt. Het is een best knappe jongen, ik schat hem achttien. 'Laat mij praten.' zeg ik. 'Ok.' zegt Brendan droog. Ik rol met mijn ogen. 'Hello, i'm Charlotte and this is Brendan.' zeg ik. 'How old are you...' ik lees op zijn naamplaatje hoe hij heet. 'Guillaume?' vraag ik. Hij laat een grijns zien en ik grijns terug. 'Hi, i'm eightteen.' zegt hij. 'Okay, so i'm here on a journey with my dumbass school de Klapwijzer, and i'm here for my, sorry our, keys.' zeg ik. 'Okay, uhm would that boy like to have a room voor transgenders (A/N transgenders zijn half vrouw/ half man). ?' vraagt hij. Ik lach me alweer kapot en Brendan werpt me een dodelijke blik. De knappe balie jongen kijkt ons raar aan. 'Okay, this is a funny story.' 'So I had to sit next to him, and in the night when everyone was sleeping I put some make-up on his face.' zeg ik lachend. De balie jongen begint de lachen. 'You are so genious.' zegt hij. 'I know.' zeg ik lachend en we geven elkaar een high-five. 'Zeg wil je nou onze sleutels vragen of wil je nog blijven flirten met hem?' vraagt Brendan geïrriteerd. 'Het tweede vind ik niet erg hoor.' en geef hem een knipoog. Hij rolt met zijn ogen. 'But no, for him just a normal room please, and for me to.' zeg ik. 'Ofcourse.' zegt hij. 'Your names?' vraagt hij. 'Charlotte and Brendan.' zeg ik. Hij kijkt op de lijst en kijkt dan naar onze kamer nummers. Hij pakt de goede sleutels en geeft ze aan ons. 'Thanks.' zeg ik. 'No thanks, babe.' zegt hij en knipoogt. We lopen weg en gaan naar onze koffers. 'Hier je sleutel.' zeg ik en gooi hem tegen zijn hoofd aan. 'Waar was dat voor nodig?' vraagt hij. Ik negeer zijn vraag en stap de lift in, ook hij komt in de lift. Ik druk de goede verdieping aan en de lift stijgt naar boven. Even later stappen we uit. Ik open mijn kamerdeur en prop mijn koffers erin. Dan ga ik naar die van Brendan, die is best dichtbij. Ik doe de deur open en tref een Brendan in een korte broek aan. 'Voortan kloppen, stel ik stond naakt, wat dan?' vraagt hij. 'Dan had je pech.' zeg ik simpel en spring op zijn bed. 'Kom hier met je face.' zeg ik. Ik pak keukenpapier maak hem nat en loop dan weer terug. Iel, het is zo'n vieze drap geworden. Ik loop weer naar zijn bed waar hij al op zit. Ik ga tegen over hem zitten en hij kijkt me aan. Ik kijk hem serieus aan. 'Komt er nog wat van.' zegt hij. Ik pak het drap en gooi het recht in zijn gezicht. Hij pakt het met een paar vingers op en gooit hem op zijn bureau. 'Nu even serieus.' zegt hij. Ik pak weer een keukenpapier, en maak hem alweer nat. Ik ga weer voor hem zitten. Ik begin op zijn wangen en wrijf er rondjes over. Al het poeder, foundation en blush. Ik wrijf het daarna over zijn ogen maar na een seconde slaat hij mijn hand weg. 'Hé!' roep ik verontwaardigd. Ik wil weer beginnen, maar alweer slaat hij mijn hand weg. 'Wat is er?' roep ik. Ik probeer het weer met twee handen maar hij pakt me bij mijn armen. Ik probeer harder te duwen maar het lukt niet. Ik probeer nog harder te duwen om bij zijn ogen te komen. Maar tevergeefs. Op een gegeven moment laat hij los en ik val recht bovenop hem. Dit is gênant. Ik lig nu letterlijk bovenop Brendan. Ik rol me van hem weg en gooi het vieze drap in zijn gezicht en loop zijn kamer uit. Die idioot, door hem belandde ik recht bovenop hem.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Please COMMENT VOTE EN FOLLOW. EXTRA LANG STUKJEEE.
