Hoofdstuk 44

17.2K 617 56
                                        

Charlotte pov

1,5 maand later

Ondertussen is er niet veel gebeurd. Brendan en ik haten elkaar nog steeds, mijn verliefdheid is over en hij heeft zogenaamd met Delilah. Chelsea en ik zijn weer de beste vrienden, en vandaag ga ik naar mijn moeder. Niet dat ik er zin in heb. Want mijn vader kan dus niet, omdat hij echt niet zijn zaak kon verlaten. Hij brengt mij zometeen wel naar het vliegveld, en in het vliegtuig word ik in de gaten gehouden door een medewerker. Anders mocht ik niet alleen gaan, ik ben geen kind ofsoiets. 'Charlotte, als je nu niet opschiet mis je je vliegtuig!' roept mijn vader. Ik kijk nog even rond en denk goed na, ben ik wat vergeten? Nah, denk het niet. Onhandig sleep ik mijn koffer achter me aan naar beneden. 'Ben er al.' zeg ik. Hij neemt mijn koffer over en plaatst hem in de auto. Ik ga voorin zitten en zet de radio aan. Mijn vader komt even later ook en we rijden weg.

Momenteel zit ik het vliegtuig naast een dikke vette man. Gewoon ulgh, ik zit veelste krap en hij is raar. Hij stinkt en is te vet en gewoon ranzig. Ik doe mijn oordopjes in en zet mijn muziek aan. Na niet te lang gevlogen zijn we er blijkbaar al. Ik slof achter de mensenmassa aan naar buiten. 'Do you think you will find your mother?' vraagt een stewardess. 'Yes.' zeg ik en loop meteen door. Ik hoef niet een hele verhaal, en dat ze uiteindelijk toch meeloopt. Ik ga nog langs de controle en paspoort checkers. (A/N: Ik weet niet wat je daar allemaal moet doen lol). Ik loop door, waar the fuck is mijn moeder? 'Charlotteeeeeee.' hoor ik iemand roepen. Ik slaak een zucht en draai me om met een fake smile. 'Mam.' mompel ik. Ze geeft me een knuffel, en ik probeer me uit haar grip te verlossen. 'Mam, hou op.' zeg ik. Ze laat me los. 'We moeten snel weg, paparazzi enz.' zegt ze en knipoogt. Oké ? Wilt ze nu beweren dat ze beroemd is. Oké, het kan, maar oké laat maar. Ik knik en loop met haar mee, als we buiten staan zie ik een zwarte auto met een chauffeur ervoor. Hij opent de deuren en ik stap binnen. Hij neemt mijn koffer en zet die achterin in de auto. Mijn moeder gaat naast me zitten. 'We moeten echt veel bijpraten.' zegt ze. 'Hmm.' zeg ik afwezig. 'Hey, je gaat de komende twee weken echt leuk hebben!' zegt ze enthousiast. Ik knik maar. 'En .. heb je al een vriendje?' vraagt ze nieuwsgierig. Ik kijk haar ongelofig aan. 'Mam.. ten eerste nee ten tweede waarom vraag je dat nu?' Ze grinnikt. 'Sorry.'

Na nog heel lang gereden te hebben stoppen we voor een heel groot huis. 'Woon je hier?' vraag ik, mijn ogen uitkijken'd. 'Tijdelijk, nu ik in Londen ben.' zegt ze. Ik knik en loop naar binnen. Wow, super groot. 'Hey, maar als je je snel omkleed en een jurk aantrekt. Want we hebben een feest georganiseerd voor je.' zegt ze. 'Eh, hoezo een feest?' vraag ik twijfelend. 'Oh, dat leek me leuk.' ze loopt even weg en komt even later met een strepless jurkje. Het is een zwart jurkje met hier en daar glitters en ongeveer net boven mijn knieën schat ik. 'Mam.' kreun ik. 'Ik weet het. Je doet niet zo snel een jurkje aan, maar toe nou! Ik heb hem ontworpen.' zegt ze. Ik trek een wenkbrauw omhoog. Ik zucht en trek het jurkje uit haar handen. 'Je vergeet wat!' roept ze. Ik draai me om, en omijngod ik zie daar de hoogste hakken ever. Nouja, niet de hoogste maar wel voor mij. 'Dat ga ik niet dragen.' zeg ik. 'Jawel.' en ze duwt de pumps in mijn handen. Ik rol overdreven met mijn ogen en loop een random kamer in. Ik trek alles aan en loop weer terug. 'Nu tevreden?' vraag ik. 'Je haren en wil je ook make-up?' vraagt ze. 'Never.' zucht ik. 'We gaan je haren krullen.' zegt ze en loopt weg. Ik besluit om haar achterna te gaan. Ik ga zitten en even later komt ze met een krultang aan.

Na nog wat geprutst te hebben, is het eindelijk klaar. 'Mam het is al zes uur 's avonds.' zucht ik. 'Komop het wordt leuk.' zegt ze. Ondertussen is zij ook al helemaal klaar. We stappen weer de auto in en rijden weg. Even later komen we aan bij een groot gebouw en ik hoor nu al hard muziek. Zuchtend loop ik uit de auto naar binnen, met mijn moeder naast me. Als ik binnenloop zie ik al heel wat mensen. Lange, knappe modellen. En natuurlijk ook mannelijke, dat is tenminste wel wat leuks. Het gaat opeens heel snel, want er komen heel wat mensen en modellen op me aflopen. Ze begroeten me, en maken een praatje. 'Zijn er ook mensen van mijn leeftijd?' schreeuw ik naar mijn moeder, om boven het harde geluid uit te komen. 'Ja kijk maar rond.' schreeuwt ze terug. Ik loop door de dansende menigte door. Na heel lang gelopen te hebben zie ik een groepje van ongeveer mijn leeftijd. Ongemakkelijk kom ik er bij staan. 'Ehm, hallo.' zeg ik, best awkward. Ze kijken op en een paar glimlachen. 'Jij moet Charlotte zijn, niet?' vraagt een meisje. 'Ja.' zeg ik. Ze komen op me aflopen en geven me een knuffel. 'Wat ben je prachtig schat.' zegt de een. Wauw, waarom praten ze zo volwassen? Ondertussen zijn er ook een paar jongens bij komen staan, waarschijnlijk model want ze zijn super knap. Maar als ik me omdraai zie ik de aller perfectste jongen ooit. Na Brendan dan. Shit, nee.

-----------------------------------

Yo. Oké ik heb echt veel te zeggen. BLIJF LEZENNNNNNNNNN.

Als eerst bedankt voor jullie beterschap dingetjes en ik wens jullie ook een leuke vakantie.

Ten tweede NEDERLAND IS UIT. I'm dying. Serieus. Dit is erg/

En dan het leuke nieuws. Ik ben door naar 3vwo !!! Woooooopp.

Dan nog drie vragen.

1. Ik heb meer vragen nodig voor de Q&A van de personages. Please stel een vraag je mag er zoveel als je wilt!

2. Weten julie nog een leuk Nederlands boek? Aub niet horror, actie ofso.

3. Een van mijn oortjes doet het niet, van mijn oordopjes. Weet iemand wat ik kan doen?

Thanksss en ik hou van jullieeeeeee.

I promise, I hate youWaar verhalen tot leven komen. Ontdek het nu