Charlotte pov
"Dus, je bent er al." zei ik nerveus. Ik had verwacht dat ze overmorgen zou komen, maar ze zit er al. Wat een verrassing. "Ja, eh luister Charlotte, ik kan niet meer zo lang blijven, want er kwam weer wat tussen. Ik hoop dat je het niet erg vindt." Of ik het erg vond? Helemaal niet, maar dat ging ik haar niet vertellen. "Oh, ik vind het eigenlijk best jammer. Maar als het moet.." zei ik nep. "Wanneer ben je weer weg?"
"Morgen avond."
"Wát!" Ik had verwacht dat ze misschien twee dagen eerder zou gaan, maar niet dit! Alhoewel ik het niet zó erg vind, ben ik ook wel weer teleurgesteld dat ze haar werk belangrijker vindt. "Als je nou model wordt dan..-"
"Vergeet het." kapte ik haar bot af. Ze keek me ongemakkelijk aan. "Ik heb nog wat meegenomen voor je." Ze ritste haar zwarte koffer open, en zocht tussen een aantal tasjes. Uiteindelijk kreeg ik een blauwe plastic tas in mijn handen gedrukt. Ik keek er even vreemd naar, maar haalde er wat uit. "Een ... bh.." zei ik diep, en dan echt diep teleurgesteld. "Een knalrode bh.." Ik voelde mijn hoofd warm worden bij het idee dat Jonas hier ook nog zat. Ik wierp hem een ongemakkelijke blik, maar hij keek snel weg, en ik zag dat hij zijn lach inhield. "Ja, ik dacht dat je wel eentje nodig had, van goede kwaliteit. Geen troep van 4 euro." zei ze afkeurend. Top, ik weet van wie ik geen verjaardagcadeau wil dit jaar.
"Jonas, het spijt me. Ik wist niet dat je hier was, anders..." ze keek hem even aan. "Anders had ik wel wat normaal kleding voor je gekocht. God, wat zie jij er slecht uit." mompelde ze.
En zo zaten Jonas en ik dus boven te eten, want dan konden pap en mam beneden eten, en over 'belangrijke zaken' praten, of te wel iets wat me vrij weinig boeit. "Zo." begon Jonas. "Ik weet wel dat je een oogje hebt op een ander jongen." Ik spuugde bijna mijn sinaasappelsap uit mijn mond, en keek hem vragend aan. "Waar heb je het over!"
"Die ene jongen, weetjewel. Waar ik naartoe liep, die aan die andere tafel." Brendan, hij had het over Brendan. "Doe normaal." zei ik en sloeg hem tegen zijn bovenarm. Hij lachtte me uit. "Ik weet wel hoe je naar hem keek."
"Maar ik keek niet eens naar hem!"
"Dat doet er niet toe." zei hij protesterend. Ik keek hem boos aan, en at verder. "En jij? Heb jij al iemand." Ik keek hem plagerig aan, en hij gaf me een serieuze blik. "Ik krijg ze, en ik dump ze."
"Niet waar."
"Oké oké. Ik heb niemand. Forever alone."
Ik lachtte hem nu dit keer uit, hij zal toch nooit iemand vinden. Want hij is raar, en houdt alleen van zichzelf.
----
Sorry best vaag stukje maar moet even wat opvullen weetjewel voor het einde. Ik heb het vervolg boek al soort van gemaakt.
Ik heb een titel
En een proloog.
En een verhaallijn.
Maar ik ga de titel niet zeggen want dan verklap ik best veel.
