Cidden mi?
Sinirle soludum ve dişlerimin arasından tısladım, "Peki, öyle olsun bakalım."
Arkamı dönerken, "Ama unutma, bu iş burada bitmeyecek." dedim.
Bu iş burada bitmeyecekti!
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Alone
FanfictionGönderen: Bilinmeyen Kalbine açılan yaraları iyileştiremem belki, ama o yaraların tarif edilemez acısını beraber yaşamamızı sağlayabilirim. Yada yaralarını papatyalar ile donatabilirim; belki acısı az da olsa azalır diye...
