Begging For His Love(EDITING) (COMPLETED)

Chapter Twenty Eight

CHAPTER TWENTY EIGHT

Lola Meda knew that I had found out the secret of their family. So, she didn't have a second thought to agreed on my grandmother's long-standing wish to marry his grandson, Burnnon. In the end I agreed with it but I can't use Burnnon just to fulfill my long-held dream. Not because there is a way that we can get married even Burnnon was against about it I wouldn't take advantage of it. Mahal ko si Burnnon kaya ayaw ko ng dagdagan pa ang sama ng loob niya sa akin. Hindi ko alam kung tama bang naging sunod sunuran ako sa lahat ng kagustuhan nila.

Two months after tita Flora was buried they already had a schedule on our wedding. Akala ko kapag nalaman ni Burnnon ay sisigawan niya ako o di kaya ay sasaktan ngunit hindi iyon ang nangyari. Bagkus ay kagaya ko ay naging sunod sunuran lang din siya. Tanging mga empleyado lamang at iilang malalaking tao na  parte ng magkabilang kumpanya ang nakaka-alam ng nalalapit naming kasal. Burnnon agreed to our marriage but in one conditon and that is not to spill any information about it, just to save him from embarassment. Oo, masakit dahil kahihiyan ang tingin niya na maikasal sa akin ngunit mag-iinarte pa ba ako? Heto na 'yun eh, ang pangarap kong maikasal sa lalaking pinapangarap ko ay matutupad na. Hindi nga lang siya isang daang porsyentong payag ngunit isasantabi ko na lamang ang biglaang pananakit ng aking dibdib sa tuwing maiisip ito.

Nandito ako ngayon sa garden ng magiging bahay namin ni Burnnon. Kakaunting halaman pa lamang ang nakalagay ngunit maganda pa rin naman. I imagine our future kids running around at this place and I prayed that if that happens, sana ay mahal na rin ako ni Burnnon. Naka-amoy ako ng usok ng sigarilyo kaya agad akong napalingon sa aking likuran. Humithit siya ng dalawang beses pagkatapos ay nagbuga habang nakatingin sa akin. Naglakad siya palapit at tumayo sa aking gilid.

"G-Goodevening, Burnnon."

"Are you happy now? Tuloy na tuloy na ang kasal na matagal mo ng pangarap. Kumusta sa pakiramdam?"

Muli siyang humithit sa kan'yang sigarilyo at nilingon ako. His jaw clenched when he didn't hear any answer from me. Ayaw ko ng makipagtalo sa kan'ya. Hindi ngayon na unti-unti ko ng inihahanda ang sarili ko sa kasal na mangyayari isang linggo mula ngayon.

"Why are you not answering me? Baka naman nakokonsensya ka na? Ayaw mo ng magpakasal?"

I was about to leave when he grabbed my arm and make me face him. Kaunting distansya lamang ang mayroon sa aming pagitan. Maaari ko siyang halikan kung gugustuhin ko. Iniling ko ang aking ulo ng akmang ilalapit niya ang kan'yang mukha.

"B-Burnnon, huwag, hayaan mo na 'kong maka-alis. Ayaw kong makipagtalo sa'yo."

"Hmmm and why is that? Ikakasal naman na tayo next week so bakit ayaw mong magpahalik? Natatakot ka na ba sa'kin ngayon?"

Inilapit niya ang kan'yang ilong sa aking pisngi at umamoy pababa patungo sa aking leeg. Kaagad na nagtayuan ang mga balahibo ko sa aking katawan at napalunok ng ilang ulit. Amoy alak siya kaya alam kong kung ano man ang ginagawa niya ay pinangungunahan lamang siya ng alak.

"Dapat lang na matakot ka dahil sa oras na ikasal tayong dalawa ay sisiguraduhin ko na lahat ng sakit na naramdaman ko sa pagkamatay ng dalawang babaeng mahal ko ay ipaparanas ko sa'yo. Ikaw mismo ang aalis at hindi ako. Itaga mo sa bato, Amillianza, ngunit hinding hindi ako ang magmamakaawa sa ating dalawa. Goodbye, my future wife."

He kissed my neck and sniffed on it a bit before he let go and start on walking away from me. Binalaan niya na ako ngunit hindi ako nakinig. Aminado akong matigas ang ulo ko pagdating kay Burnnon. Bahala na kung anong mangyari dahil alam ko naman na kapag naikasal na kami ay matututunan niya rin akong mahalin.

Our wedding ceremony ended peacefully. I am wearing a white off shoulder ball gown that has beautiful and expensive beads and crystals all over on it. It was my dream gown. Nang matapos kami sa reception ay isa isa na silang lumalapit sa akin at tinutukso ako para sa magiging unang gabi namin ni Burnnon. Maging ako ay kinakabahan din dahil ngayong gabi ang unang beses na magtatabi kami sa pagtulog.