Chapter Thirty Eight

629 19 3
                                        

Writer's Note:
Pansin ko na wala talagang sumali sa sinabi ko last last chapter HAHAHAHA ayaw niyo ba ng load? Sige di ko na ipipilit. Sana magustuhan niyo 'tong chapter na 'to. Babawi ako sa inyo! Next month pa naman start ng class ko so baka this month tapos na natin sila Burnnon na hindi ko alam kung ikatutuwa o ikalulungkot ko ba. Enjoy reading mga simps!

CHAPTER THIRTY EIGHT

"Nakakagulat ka! Ano ba naman yan, Burnnon! Palagi ka na lang na nanggugulat!"

Where am I? Why am I seeing myself with Burnnon in the middle of a beautiful ocean? My cheeks reddened and I looked so awkward while talking to him.

What shock me is when he kissed me, I mean the girl that looks like me and pulled her waist.

"I'm getting there, baby. Malapit na, konting tiis na lang and I'll be yours completely. Just please, baby, promise to not ever let go, okay?"

In just a snap I am now infront of him.

He grabbed my cheeks and start on kissing my nose down to my lips and we shared the most unforgettable, sweet, kissed i have ever tasted in my entire life.

"May I take your order, ma'am?"

I looked at the waiter beside me. He smiled at me and handed me the menu. Tinanguan ko lang siya at kaagad siyang umalis.

I sighed deeply when I notice that I've been thinking my dream last night. It was me and Burnnon kissing passionately in the middle of the sea. Totoo kaya 'yon? O gawa gawa lang ng isip ko? Wala akong maayos na tulog sa nakalipas na dalawang araw at hindi pa nakatulong na panay ang pagpapadala ng mensahe at kung minsan ay nakukuha pang tumawag ni Burnnon. Hindi ko alam kung anong problema niya at pilit niya kong ginugulo. Ilang araw na kong nag-iisip kung papaano ko siya papatigilin lalo pa at may asawa na kong tao. Kung totoo man na asawa ko siya noon paano kami naghiwalay? Bakit kami naghiwalay? Did I do something wrong? Parang araw-araw ay wala akong ibang ginawa kundi ang mag-isip ng kung ano-ano patungkol kay Burnnon.

"Baby!"

Napasapo ako sa aking dibdib ng makita ko sa aking harapan si Burnnon. Wearing his black shirt that hugs his body perfectly. I can see here in my position his triceps and biceps that looks so manly and strong. I just rolled my eyes at him and drink some water.

"You look so beautiful in the afternoon, Amillianza. How are you?"

He put his two elbows on the table and laid his chin on it. I pulled my face back a little as I noticed that his face was pretty close to mine. Pinag-mukha kong mataray at seryoso ang aking mukha bago ako tuluyang magsalita.

"Anong oras na? Why are you late?"

He smirked at me and just stared at me for a while. Nakatitig lamang siya at wala 'atang balak sagutin ang tanong ko.

"Hey! I'm asking you Mr. Bustamante. Naririnig mo ba ko?"

"Loud and clear, baby. Sorry late ako ng isang minuto. Ikaw kasi eh hindi ko naman alam na masyado kang excited na makita ako kaya maaga kang pumunta dito."

Medyo nagulat ako sa kanyang sinagot. What? Ako pa ngayon ang excited makita siya? Sino ba sa amin ang paulit-ulit akong tinitext na kailangan kong pumunta ngayon dahil gusto niya kong makita? Ang galing mong mangbaliktad, Burnnon!

"I don't want to be late for the jobs I go to. Even if it's just a minute, you're still late. Where is Tiger by the way?"

I looked behind him to find Tiger but he was not there. I tried to find his cousin by looking around the restaurant but I did not see even a shadow of Tiger.

Begging For His Love(EDITING) (COMPLETED) Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon