CHAPTER THIRTY TWO
After we send our children to their school, Raymart make sure that i would not be driving my car. So he insisted to send me here in my office. Hindi na talaga ako nakahawak ng manibela simula ng makalabas ako ng ospital. Masyado nila akong binabantayan na makita lang nila akong paalis ng bahay ay kaagad nila akong sisitahin at pagbabawalan lumabas unless ipagdadrive nila ako o hindi ako aalis ng bahay. I know that they are treating me like a child but I can't blame them because of what happened before was terrible. Alam ko na kapakanan ko lang naman talaga ang inaalala nila kaya hindi na ko nagmamatigas pa.
"What time is your out for today, Amillianza?"
I sat on my swivel chair and laid my back on it. Nagkibit balikat lang ako sa kanya at ipinikit ang aking mga mata. Kaagad kong naamoy ang panlalaking pabango niya malapit sa akin.
"I might come home early. Maybe two o'clock in the afternoon. How about you?"
I keep my eyes closed. Hindi na ko nagulat ng lumapat ang kanyang labi sa akin. Akala ko bibigyan niya lang ako ng isang simpleng halik ngunit nagkamali ako. Hinagilap niya ang aking batok at mas idiniin ang aking labi sa kanya. Wala akong nagawa kundi ang halikan siya pabalik. He grabbed my hands on the table and put it on his nape. Binuhat niya ang aking beywang at walang pasabing pinatayo niya ako para siya ang umupo sa swivel chair at kandungin ako. He grabbed my hand once again and put it on his abdomen. Hinimas ko ang kanyang tiyan ng paulit-ulit. His kisses slowly trace on my neck and stop at the top of my chest. I tugged at his hair as he sucked on it.
"B-Burnnon..."
I moaned his name while he's still busy feasting on my chest. Nagulat ako ng bigla siyang tumigil at nag-angat ng tingin sa akin. I arched my brow at him when he bite his lips like he's so frustrated on what we did.
"What did you call me?"
Malalim ang boses na pagkakatanong niya na para bang hindi ako pwedeng sumagot ng mali.
"Anong what did i call you? Hindi ba't pangalan mo ang tinawag ko?"
He sighed deeply at mabilis na iniangat ang sa aking dibdib ang umangat kong blouse at pinatayo ako. Kaagad din siyang tumayo at nag-ayos ng kanyang polo na nagusot. Tinignan ko lamang siya ng may pagtataka. Hinalikan niya lamang ako sa aking ulo at walang pasabing umalis ng aking opisina.
May nasabi ba kong mali? Sa pagkakatanda ko ay wala naman akong ibang tinawag kundi ang pangalan niya, hindi ba? Bakit bigla siyang umaakto ng ganyan? Tinotopak na naman ba siya at pati ako ay dinadamay niya? Kakausapin ko na kang siguro siya mamaya.
My daw went well not untik my secretary, Leila, knock on my office and by the looks of her she looks like problematic.
Ibinaba ko ang clearbook na hawak ko na naglalaman ng iba't-ibang designs na kasama sa ilalabas namin two months from now.
"What is it, Leila? Mukha kang constipated."
I tried to crack a joke on her but she just gave me an awkward smile.
"Ma'am, k-kasi po, ano eh. Ah...nag-cancel po kasi yung mga models na dapat mag-eendorse ng furnitures natin. Since they have not yet signed the contract, they are free to find other company to endorse."
"What? Not yet signed? Haven't i told you to inform them from time to time about on their contract? Papaanong aalis sila kaagad? I can sue them!"
Biglang nag-init ang ulo ko sa ibinalita ni Leila. The pictorial for the furniture is scheduled this month and that cannot be changed because all designs will be released next month. Kung titignang mabuti ay ayos lang naman kahit na walang mag-momodel sa lahat ng designs na pinaghirapan ko pero hindi ako pwedeng magpaka-kampante na lang lalo pa at marami akong kakompetensya sa business na pinili ko. Raymart suggest it to me that i should have atleast few people to model our furnitures to atleast make some noise on furniture industry lalo pa at sikat ang mga kinuha kong modelo, sana.
BINABASA MO ANG
Begging For His Love(EDITING) (COMPLETED)
Narrativa generaleLikas na raw sa atin ang magmahal ng sobra. Kahit na alam nating masasaktan lang tayo sa huli ay sumisige pa rin tayo. Walang pakialam kung matalo ang mahalaga ay nakaramdam at naiparamdam natin ang pagmamahal natin. Amillianza Grace Echauz a woman...
