WRITER'S NOTE:
Hi! Sorry ngayon lang ulit ako nakapag-update. Nagka-sakit kasi ako tapos sumabay pa yung online class ko kaya ayun need kong matulog ng maaga para makapag-pahinga. Thank you sa lahat ng nagbabasa pa rin nito! Konti na lang at matatapos na tayo. Ingat kayo palagi! Fighting para sa mga kapwa ko lumalaban para sa pangarap!
CHAPTER FORTY NINE
I slowly opened my eyes as I was trying to catch my breathe because of the sudden dream that I encountered seconds ago. Puti ang unang kulay na nakita ko. I tried to move my head in other direction to confirm where am I now but I couldn't do it because of the thing placed on my neck. Sinubukan kong hawakan ang aking leeg upang makumpirma ang aking hinala kung nasaan man ako ngayon ngunit maging ang aking kamay ay hindi ko maigalaw ng maayos dahil may kung anong nakadagan dito.
I tried to peek at my hand and there I saw my sleeping daughter, Amaia. Her face was clear and she seemed to be in a deep asleep so I decided not to move my hand and just watch her. I smiled slightly when I heard her soft snoring and she rubbed her nose a little. Ilang oras 'ata ang dumaan bago siya nagising at nagmulat ng kanyang mga mata.
I smiled at her when she looked at me with her eyes wide open. She started crying on my hand while uttering my name.
"M-Mommy! M-Mommy ko! You're awake na po! Omg!"
I caress her cheek and smiled at her again. Gustuhin ko mang mag-salita ay masyado pa 'kong pagod upang magawa ito. Nagpabalik-balik siya sa kanyang pwesto bago hinalikan ang aking kamay at mabilis na tumakbo palabas siguro ng kwarto. She run away from me while screaming so loudly.
"Daddy! Daddy Burnnon! Mommy's awake na! Gising na mommy ko!"
May kung anong kalampag ang nangyari sa labas bago ko nakita ang maputlang mukha ni Burnnon na halatang sobrang pagod at hindi pa 'ata natutulog. Nakatayo lamang siya sa paanan ko habang unti-unting nagtuluan ang kanyang mga luha at nag-umpisa siyang humikbi sa aking harapan. I just stared at him blankly while he's crying infront of me.
"Ami..."
He moved quickly and immediately got to my seat. He gently took my hand and kissed it. He just stared at me as his tears flowed freely and he seemed happy to see me awake. Pumunta rin sa kanyang tabi si Amaia habang tahimik na lumuluha at nakatingin sa akin.
"Baby, are you okay now? May masakit ba sa'yo? Ami, please say something."
I gradually open my mouth and talk.
"I'm o...kay, I-I want to see Bainurn, where is he?"
Naramdaman ko ang paninigas ni Burnnon sa kanyang kinatatayuan at kanyang paghigpit sa aking kamay. Amaia started on crying like a baby.
My forehead furrowed at the reaction I got from them. I'm just asking where is Bainurn right? Why do they react like that? Hindi ko nagugustuhan ang reaksyon nilang dalawa.
"B-Burnnon, nasaan ang anak ko? Amaia, where is your twin?"
Niyugyog ko ng bahagya ang kamay ni Burnnon upang makuha ang kanyang atensyon. He gave a small smile and caress my cheek.
"Ami, magpahinga ka muna. You need to regain your strength."
He leaned forward on me and kissed my forehead. I quickly grabbed his collar before he could leave me.
"Where is my son? Burnnon, sagutin mo 'ko!"
"Ami, I said magpahinga ka mu--"
I slapped his cheek hard that I didn't know I could do.
"Sasagutin mo lang naman ako! Nasaan ang anak kong lalaki?! Mahirap ba 'yon?! Burnnon!"
"Ami, kasi...kasi ano..."
BINABASA MO ANG
Begging For His Love(EDITING) (COMPLETED)
General FictionLikas na raw sa atin ang magmahal ng sobra. Kahit na alam nating masasaktan lang tayo sa huli ay sumisige pa rin tayo. Walang pakialam kung matalo ang mahalaga ay nakaramdam at naiparamdam natin ang pagmamahal natin. Amillianza Grace Echauz a woman...
