CHAPTER THIRTY ONE
After eating we decided to go to the nearest toy store in this mall. Aia asked her dada that she wanted to buy the newly released barbie collection today. Ofcourse Raymart being a loving and supportive father he immediately obeyed the wishes of our daughter. I held my daughter's hand while Bainurn stood beside on his father wearing a blank face that he used to wear wherever were outside on our house.
Bainurn is always silent than her twin sister. He is not talkative and sometimes just keeps his mouth shut. Always holding a book unlike his twin who always speaks even if you don't ask her. Aia is naughty and will not stop until she gets everything she wants. Bainurn is happy with her books while Aia is happy that when she talks to someone she can keep up with her chatter. Magkaiba ang kanilang ugali dahil sobrang ingay ng aking anak na babae habang si Bainurn naman ay hindi magsasalita hangga't hindi mo kakausapin. When i first saw them even though i didn't remember anything i never doubted that they are mine. Sa akin nagmana ang kutis nilang dalawa. Sa kinis at puti ay walang duda na anak ko sila. Sa akin din namana ang kanilang ilong at labi ngunit hindi ang kanilang mga mata. Napapagitnaan ng singkit at sa hindi ang pagkakahulma ng kanilang mata. Sabi ni Raymart sa kanya daw marahil namana ito ngunit hindi naman ganoon ang kanyang mga mata kung ikukumpara kasi sa mata naming tatlo ay medyo malaki ang kay Raymart na bumagay naman sa kanya at nagpa-gwapo pa lalo sa kanyang mukha.
Pagkapasok sa toy store ay agad na hinila ni Aia ang kanyang kakambal upang makapag-ikot ikot at lumibot habang kami naman ay nakasunod lamang sa kanila. Raymart get a cart so we can put everything of my kids wanted to buy. Naka-akbay lamang sa akin si Raymart habang masaya kaming nakatingin sa mga bata. Kung ano ano ang kinukuha ni Aia at inilalagay sa aming cart habang si Bainurn ay nakapamulsa lamang at nakatingin sa kanyang kakambal. Halos mapuno ang cart na aming kinuha ng mapagpasiyahan ni Aia na tumigil dahil pagod na raw siyang maglakad at mag-ikot. Hindi naman ako nagbabawal sa mga anak ko na gumastos ng ganito lalo pa at isang beses sa isang buwan lang naman kami kung lumabas at payagan ko silang bilhan ng kanilang mga gusto. Especially since I am too busy with everything these past few months because of the upcoming launch of new furnitures to be released by our company. Since my husband is a doctor he's too busy also and even if i hate to say this ay ilang buwan na nga naming napapabayaan ang aming mga anak. Nawawalan na rin ako ng oras sa kanila dahil sa pagiging hands on ko sa company ni lolo.
Hindi ko naman kasi pwedeng iasa na lang lahat sa mga empleyado dahil hangga't maaari kung kaya ko namang magtrabaho ay gagawin ko. Isa pa ay masyado nang matanda ang aking lolo Celio para siya pa ang umasikaso sa company na matagal na naming iniingatan at inaalagaan.
"Baby, kailan natin susundan ang kambal?"
Nagulat ako ng bigla na lamang bumulong sa akin si Raymart. Tinignan ko siya at pinanlakihan ng mga mata. He bit his lower lip to supress his laugh.
"Ray, ano na namang trip mo?"
"Wala, i was just asking if kailan natin pwedeng sundan ang mga babies natin. You know i want to have a basketball team. Mas maagang gagawa mas maganda."
Itinaas baba niya ang kanyang kilay at binigyan ako ng pang-asar na ngiti. Kaagad ko siyang siniko ng makitang napa-ubo ang isang sales lady na nakarinig ng kanyang sinabi. Mukhang naintindihan ng babae ito dahil mukha siyang pinay at kaagad na nag-iwas ng tingin sa amin. Nakakahiya talaga ang bunganga ni Raymart!
"Shut up, nakakahiya sa mga nakakarinig!"
Umalis ako sa kanyang tabi at sinundan ang direksyon na kinaroroonan ng kambal. Narinig ko pa siyang tumawa at sumunod na rin naman.
"Hey, nagtatanong lang naman ako. Pwede namang hindi mo muna sagutin at gawin na lang natin. Mamaya agad, ano?"
Once again he wiggled his eyes brows and smirked at me. I slapped his cheeks but not too strong. Sakto lang para magising siya sa mga sinasabi niyang kalokohan. Kinuha niya ang kamay kong sumampal sa kanya at hinalikan ito. He gave me a sincere smile and caress my left cheek.
BINABASA MO ANG
Begging For His Love(EDITING) (COMPLETED)
Narrativa generaleLikas na raw sa atin ang magmahal ng sobra. Kahit na alam nating masasaktan lang tayo sa huli ay sumisige pa rin tayo. Walang pakialam kung matalo ang mahalaga ay nakaramdam at naiparamdam natin ang pagmamahal natin. Amillianza Grace Echauz a woman...
