ONCE, There Was A Love

Chapter - 16

Samantha's POV...

Nakasimangot ako habang nakahalukipkip at naka dekwatro sa upuan ko sa classroom habang nakatingin sa pagso- solve ni Miguel sa math problem na nasa black board.

Mayabang !! Inis kong naisip sabay sulyap kay Mr. Romero na tila hangang -hanga sa binatang nasa unahan. It's payback time. Wag lang silang magkakamali at sila naman ang mapapahiya sa akin. At tila dininig ng tadhana ang hiling ko. I saw his way of solving the problem na tila may kulang but Romero didn't even notice it.

"Salamat Miguel, you may take your-----"

Natigilan ang baklang guro ng magtaas ako ng kamay at diretsong tumayo sa kinauupuan na ikinatingin sa akin ng lahat maging ni Agustin.

"M-ms. Suarez anong itinataas ng kamay mo dyan? Maghintay kang tawagin. Kapag naman tinawag ka ay dika nasagot tapos ngayon magpapapansin ka" inis na sabi ng guro. Pabalik na sana ng upuan si Miguel pero nagsalita ako kaya napatigil sya.

"Mali kase ang sagot nya, Bakit di mo alam? " nakahalukipkip kong sabi sa guro.

"Samantha manahimik ka, anong alam mo dyan? Hoy maupo kana!!" Mahinang saway sakin ni Julio pero di ko sya pinansin.

"A-anong sinasabi mo dyan? Hoy Ms. Suarez sino ka para sabihing mali ang sagot ni mR. Cabrera? He is one of the best student here in section Alpha, unlike you na laging naiiwan sa klase ko"

"Kase naman sa book ka lang nagbe- base kaya sila sa book din nagsasaulo ng sagot, pero yung  ibang way ng pagso- solve di mo itinuturo, how boring!!" I said and they're gasped .

Napangisi ako kay Miguel. Nakita kong nailang sya at pilit tiningnan ang ginawang pagso-solve sa pisara. Hinahanap kung saan nagkamali. Well wala naman talagang mali. I just want to show the other way of solving it. To make them iritate.

"How dare you? Sige i-explain mo kung talagang magaling ka!" Inis na sabi ng baklang guro.

Now Miguel Cabrera. Bear in mind na hindi si Samantha Suarez ang pwede mong pagsalitaan ng masama. I am the Queen . And no one should make me upset.

Chin up at kumekembot pa ang balakang ko ng ng lumapit sa binata sa unahan at inagaw ang chalk sa kamay nya. At patabig ko syang nilapitan ang black board. Then i wrote the different way of solving the math equation. And my answer is different in his.

"That's the correct answer. Paanong naging one of the best si Miguel sa alpha section? Simpleng math problem mali pa sya. And you said na tama. Tskkk Mr. ROMERO.. im very dissapointed." Iling ko pa.

I won dahil nakita kong namula ang mukha ni Miguel sa pagkapahiya. Maging si Romero ay napatikhim. Natahimik ang mga kaklase ko at di nila masabi kung tama ba ang ginawa ko o hindi..malamang di nila alam dahil ibang magturo ang guro.

Kaya lang ay natigilan ako ng pabalik na sa upuan dahil sa matiim na titig sakin ni Agustin. Tila galit ito sa ginawa ko sa kaibigan nya pero hindi naman kase nya alam ang dahilan ko eh. Kaya diko nalang sya pinansin. Isa pa tong makakatikim ng galit ko. Maghintay lang sya.

Agustin's POV...

So Samantha Suarez is a genius in math. Ano naman trip nito at nagpanggap na boba? Sa pagdaan ng araw ay nasaksihan ng lahat kung gaano katalino ang dalagita. Kahit anong subject ay nangunguna ito at nauungusan pa nga si Miguel at Eli. Para bang advance ang utak ng dalaga. Kahit ako ay kinakalaban nya sa discussion na di ko maintindihan kung bakit gigil na gigil sya kapag sasagot sa mga tanong ng guro. Tila may inis sya kay Miguel na diko din malaman kung bakit.

Hindi na nya ako kinausap manlang at naka focus sya sa pagaaral. Kahit minsan ay sabay kaming tawagin ng guro para sa isang diskusyon ay never nya akong tiningnan man lang .