HAYALPEREST

2.Bölüm

O akşam yemeğinin üzerinden tam iki gün geçmişti.
Dedem eve daha az uğrar oldu. Ortaklık işiyle ilgileniyordu.
Babaannem ise arkadaşlarıyla buluşacaktı. Bana da teklif etmişti , ancak benim yaşlı kadınların arasına gidecek dermanım yoktu.

Bir haftadır kendimi yorgun hissediyorum. Bu yorgunluğum kabristana gittiğim günden beri daha da  arttı.
Babaannem evden çıktıktan sonra hazırlanıp hastanenin yolunu tuttum.

Hastanede gerekli testleri yaptıktan sonra kafa dağıtmak için nehrin kenarında bir banka oturdum.

Nehrin berraklığı bana çok şey anımsatıyordu.
Babamın bir sözünü.
Küçükken bana her zaman  söylerdi ancak yaşım küçük olduğu için  anlamazdım.
Şimdi büyüdüm ne demek istediğini anlayabiliyorum.

Bu Nehrin berraklığına aldanma ,
İçinde gizlenmiş acılar var.

Babamın bu sözün ne anlama geldiğini anladığımda ,o acıyı tatmıştım.
Dedemin gerçek yüzünü görünce.

Nehrin kenarında yarım saat oturduktan sonra kendimi yorgun hissettiğim için eve gitmeye karar verdim.

Daha kimse eve gelememişti. pijama takımlarımı giyinmek için odama çıktım. Her saniye her dakika uyumak istiyorum.elimde değildi.

Üzerimi değiştirirken ceketimin cebinde bir kağıt olduğunu farkettim.
Kağıdı açtım , bana bir not göndermişlerdi. Notu okumadan yazan kişiye baktım.
Gördüğüm isimle şoka uğramıştım.

Baran Katran.

Elimdeki notu bırakmadan hızlıca kapıyı kapatıp kilitledim.
Notu okumaya başladım.

Dedenin gerçek yüzünü görmek istiyorsan ve dedeni alt etmeyi istiyorsan. Güneşin doğduğu  tepeye gel. Yarın güneş doğumunda.

Baran Katran.

Bu not nasıl cebime girmişti. Ben nasıl farkedemedim.
Notun nasıl geldiğini düşünmek yerine ne yapacağımı düşünmeliyim.

Baran neden benimle dedemin kuyusunu kazmak istiyor ?
daha fazla ayakta durmayacağımı anladığımda yatağıma uzandım.
Yarına kadar karar vermeliydim.

Eğer baranla buluşursam dedeme söyleyemeyeceği ne malum.

Eğer baranla buluşursam , belki ortak bir noktada buluşabiliriz. Belkide ayağıma gelen bir fırsattır.

Baranla buluşup ortak bir noktada buluşamazsak ve üzerine dedem duyarsa. Benim ihanet ettiğimi düşünecek. Ortada Babaanem yanacak.

"Gidecek misin ? " ne zaman ortaya çıkacağını biliyor.

"Bilmiyorum , hem gitmek istiyorum , hem gitmek istemiyorum." Dedim

"Gitmek için nedenlerin olmalı "

"En büyük neden dedem zaten , herkesi kaybediyor."

"Peki gidersen belki ferman döner . Senin bu işlere bulaşmanı istemiyordu"

"Haklısın polyana ancak bir şeyi atlıyorsun. Ferman üç yıldır beni bu işlerin içinde bırakıp gitti. Döneceğini sanmıyorum."

" ferman seni bırakmaz , bak mutlaka dönecek. Ancak sen eski gül olmayacaksın."

"Eski gül olmaya da niyetim yok. Ve yarın güneş doğumunda baranla buluşacağım. Kararımı orada vereceğim." Son sözümü dedim.

Tüm gün boyuca babaannem farkında olmadan , kapıdaki adamlara dedemi soruyordum. Daha doğrusu ağızlarını arıyordum.
Dedem barana karşı duyduğu büyük saygısını ölçüyordum.