HAYALPEREST

26. Bölüm

İyi okumalar canlar

Hayat size mutluluk getirsin sizleri seviyorum.

Kitabımı önermeyi unutmayın🕊🕊

Doktorun her şeyi farketmesiyle barana söylemesi bir olmuştu.
Doktor barana bir kaç testle şüphelerinizi açığa çıkarabiliriz demişti.
Doktor madde kullacısı olmamdan bahsediyordu. Baran sadece kolumdaki morluk ile gözlerim arasında mekik çekiyordu.
Barana "hatalarını tekrarlarsan eğer asla o evde kalmam , bu sefer beni dinle her şeyi anlatacağım " demiştim o anda baran doktoru dinleyip bana test yaptırmak isteseydi eğer testi yapar çeker giderdim.
Ama öyle olmamıştı baran doktoru dinlemeyip omuzum için gerekli bilgileri alıp çıkmıştı. Bende üzerimi giyip baranın arkasından gitmiştim.
Beni arabada bekliyordu.
Şuan nereye gittiğimizi bilmiyordum , baran çok sinirliydi.
Yol boyunca kimse konuşmamıştı. Beni dinlediği için kendine yediremiyor muydu ? Nedir bu sinir anlamıyorum ki.
Araba evin bahçesinde durmuştu. Beni evde dinlemeyi tercih etmişti.
Benim için mekan farketmezdi önemli olan beni dinlemesiydi.

"İn aşağıya önemli bir işim var " dedi sertçe. Beni bırakmak için mi eve gelmişti. Ben böyle düşünmemiştim.

"Sen niye sinirleniyorsun anlamıyorum tek derdin test ise yaptırırım. " derin nefes aldı . " Gül in arabadan " bende tıpkı onun gibi sinirlenmiştim. " ne yani madde kullandığımı mı düşünüyorsun ? Bu kale gibi eve madde nasıl girer. Önce beni dinlemelisin."

"Gül öyle bir şey düşünmüyorum zaten çok sinirliyim şuan konuşmak istemiyorum."dedi ses tonunda bir değişklik yoktu.
Ben şimdi konuşmak istiyordum

" peki " dedim ve kendimi arbadan dışarı attım. Tepki olarakta arabanın kapısını tüm gücümle kapattım.
Mutlaka eve döneceksin.
Benide sinirlendirmişti tüm kötü enerjisi bana geçmişti.
Havuzun yanından geçerken bu kötü enerjiden arınmam gerektiğini hissetmiştim.
Hava biraz soğuk olsada arınmam şarttı.
Havuzun başına geçip kolluğumu çıkardım. Etraftaki korumalar ne yaptığımı çözmeye çalışıyordu.
Kimse umrumda değildi.
İçime bir nefes çekip kendimi havuza bıraktım. Gözlerimi açıp havuzun dibinde oturdum. Nefesim tükenene kadar dibte oturmak istiyordum.
Havuzun dibinde otururken Dünyada uzaklaşıyordum adeta , hiç ses yoktu.
Yukarda bir hareketlik farkettikten iki saniye sonra aynı hareketlilik havuzdada olmuştu. Nefesim tükenmek üzereydi. Biri havuza atlatmıştı. Beni çıkarmak için çalışıyorlardı. Nefesimi daha çok zorlamadan yüzeye yüzmeye başladım. Sol omuzumu çok zorlamadan.
Yüzeye çıkınca derin bir nefes aldım benimle birlikte yüzeye biri daha çıkmıştı.
Saçları alnına yapışmış takım elbiseli tunayı gördüm.

"Gül hanım siz havuzun dibinde çok kalınca biz-" hala açıklama yapıyordu.

"Endişelenme bilerek dibte kaldım. İyiyim ben merak etmeyin." Dedim havuzdan çıkarken.
Havuzun etrafına bire kaç adam toplanmıştı.
Adamlardan birinin uzattığı havluya sarılarak odama çıktım. Biraz üşümüştüm ama tüm sinirim geçmişti.
Sıcak duş alıp aşağıya indim akşam olmak üzereydi. Salonda yirmi beş dakika boyunca boş boş oturdum. Saçlarım nemliydi kurutmaya üşenmiştim birkaç dakika sonra ömer ile akın gelmişti. yanlarında baran yoktu. Niye , kime sinirlenmişti bu adamı çözemiyorum artık.

"Gül doktor omuzun için ne dedi ? " diye sordu akın.

"Çok zorlamamak kaydıyla kolluğü çıkarabilirsin dedi " dedim düz bir ifadeyle.

"Çok güzel bir habermiş , iyi olmana sevindim " dedi ömer ile akın konuşmaya devam ettiler ben onlardan bağımsızdım.
Baranın eve gelip beni dinlemesini bekliyordum. Akın ve ömer yemeğe kalmadan gitmişlerdi önemli bir işleri varmış.
Mine ile güler sofrayı kurmak için salona geldiklerinde aç olmadığımı benim için sofrayı kurmamalarını istedim. Canım yemek yemek istemiyordu. " mine hemşire kız nerede ? " diye sordum geldiğimden beri ortalıkta yoktu.