HAYALPEREST

8.Bölüm

İyiki varsınız...

"İyiki benim gibi ortak buldum diyorsun değil mi ?" Yüzümdeki sahte gülüşle başımı sağa sola salladım.
Akına doğru biraz eğildim.

"Sen nesli tükenmekte olan bir şerefsizin " dedim şerefsiz kelimesine bağlı yaparak konuştum.
en içten bir kahka attım. Akın yüzünde hiç bir mimik oynamıyordu.

"Baran bey , bir isteğiniz mi vardı?" Minenin sesiyle küçük bir şoka uğradım.
Baran herşeyi duymuştu...

Umarım konuşmanın sadece sonuna dahil olmuştur.
"Baran"ayaklandım. Aslında tam zamanında gelmişti.
Ellerini ceblerine koymuş açıklama bekliyordu.

"Akın sana ihanet etmeyi düşünüyor. Senin dost bildiğim arkadaşın senin mal varlığına göz dikmiş. Ya nasıl olur anlamıyorum. Nasıl hiç şüphelenmedin , nasıl bu kadar koşulsuz güvenebiliyorsun."hızlı hızlı konuşuyordum , kelimelerimi seçmeden , ağzıma ne geldiyse söylüyordum.

Sinirle akına döndüm , haysiyetsiz kişiliğini yüzüne vurmak için.
Akının yüzünde pis bir gülüş hakimdi.
Bu gülüşü biliyordum.
Sen istediğini söyle Baran yakın dostuna güvenecek , boşa çabalıyorsun. der gibiydi.

"Çok mutlu oldum , senin ihanete eğilimli biri olduğunu ortaya çıkardım. Üzerine baran gelmeseydi bana inanmayabilirdi.
Ama artık çok geç."

"Gül sakin ol , Baran en başından beri buradaydı" akının sözleriyle ağzım beş karış açık kaldı.
Baran sohbetin en başından beri buradaysa benim akına verdiğim taktiği duymuştu.
Bir suçlu edasıyla yavaşça barana döndüm.
Akından değilde benden bir açıklama bekliyordu.

Şimdi tek bir şey demeden odama kaçsam nasıl olurdu acaba ben şimdi barana ne diyeceğim. Baranla Hint dizilerindeki gibi bakışıyorduk.

"Kızım sorunların ne olursa olsun kaçma, kaçarsan sorunlar Tom'un Jerryi kovaladığı gibi kovalar." Babamın sesini Polyanna beynimin içinde yankılamasına izin veriyordu.
Tüm kontrol Polyannadaydı

"Ba-baran şey ımm "cümlelerimi toparlayamıyordum " Herkes taktiklerimi Uygulamak zorunda değil , ben sadece akını test etmek istemiştim."

Akının kahkahaları tüm salonda yankılanıyordu.

"Tebrik ederim " yanıma yaklaştı.

"Şimdiye kadar kimse şirketlerimi dolandırmaya veya hırsızlık yapmaya kalkmamıştı."yüzünde anlamadığım bir ifade vardı. Kızıyor mu gülüyor mu ? Belli değil.

"Seni tanımadığı içindir" kahkasını kesip lafa girdi.

"Ben hırsızlık yapmadım ve yapmamda "sesim biraz yüksek çıkmıştı, şimdide tüm suç bana kalacaktı.
Sabır çekerek koltuğa oturdu. Neden sabır çektiğini anlamadım.

" zekanı böyle şeylere neden yoruyosun"yüzümü inceliyordu.

"Zekam kötü şeylere daha çok çalışıyor , ne yapabilirim.
Dedim ve akına kötü kötü bakmaya başladım.

Beni kandırdığı için utanması gerekirken sırıtıyordu. Utanmaz herif.

"Hem ben bu taktiklerim sayesinde dedemi dolandırmaya çalışanları buldum." Kimse bunun için beni tebrik etmediklerini hatırlıyorum.

Aramızda oluşan sessizlik konun kapandığını söylüyordu. Ama ben bu konuyu şimdilik kapatıyordum büyük konuyu akınla yalnız başına konuşmak istiyorum.
Baran telefonuna dalmış akın ise bir tablete bir bana bakıp gülüyordu.
Şeytan diyor ki şu yastığı al akını boğ. Kendimi zor tutuyorum.
Artık eski arkadaş niteliğine girmişti.