HAYALPEREST

27.Bölüm

Sevgili okuyucularım anlayışınız icin teşekürler,  şükürler olsun ki sınavlarım bitti şimdi daha sık bölümler atmaya çalışacağım.

Bugün kitabın taslağına baktım ve önümüzdeki bölümler en çok merak ettiğiniz veya edeceginiz bölümler olacak. Bölümle ilgili görüşlerinizi almak istiyorum.
Nereden okuduğunuzu da merak ediyorum...

Sizleri seviyorum canlar 🌏🌎🌍

Bugün baran ile birlikte aynı odada uyuyacaktık. Nasıl yapacağımız konuda hiç bir fikrim yoktu.
Akşam yemeğinde barana doktor ile ne konuştuklarını sorsam da söylememişti.
Baran çalışma odasına gitmiş ben ise salonda oturmuş düşünüyordum.
İllaki bir odada uyuyacaksak eğer bu benim odam olmalıydı.

Yarım saat sonra baran salona inmişti. "Ben uyuyorum seninde uykun gelince gelirsin " dedi uykum geliyordu ama baranın önceden bir yerden bahsetmesi beni meraklandırmıştı.

"Nereye geliyorum " dedim meraklı bir ses tonuyla.

"Odama "

"Niye senin odan benim odamda uyuyalım " dan diyede tam olarak yabancı olmasada öyle birinin odasında uyulmaz.

"Şimdi bunu mu tartışacağız ? " karar veremiyorum dünden razıymış gibi tamam diyemezdim ki . Birincisi baran yabancı değildi , ikincisi benim iyleşmem için çabalıyordu bu iki sonucu göz önünde bulundurarak kabul ettim.

"Tamam sonuçta benim için uğraşıyorsun , ben üzerimi değiştirip gelirim " dedim ve ayağa kalktım.

Pijama takımımı giydim sabah yaptığım at kuyruğu modelinde olan saçımı açtım. Uyurken saçlarımın açık olmasını seviyordum.

Asansöre binip baranın odasına çıktım.

Odaya girdiğimde baran kendine benim uyuyacağım kısma yer yatağı yapmıştı.
Ellerini başının altında birleştirmiş gözlerini kapatmıştı. Siyah tişört giyindiği için kol kaslarını görüyordum.

Yerde mi yatacaktı ? İyileşmek için birini rahat yatağından etmek istemezdim. Bu duruma üzülmüştüm.

Yatağın yanına yaklaşıp " baran , sen yatağına geç ben yerde uyumaktan rahatsız olmam " dedim kıpırdamıyordu. "Baran " biraz daha yüksek sesle seslendim.
Uykusu çok mu ağırdı acaba yada bilerek konuşmuyordu.

Işığı kapatıp yerine yatağın başında duran  loş ışıkları açtım.
Kocaman yatağa girdim,  baran ile yan yana yatıyorduk , tek farkla o yerde ben yüksekte.

"Baran rahatsız olursan yer değiştirebiliriz " dedim yine ses yoktu artık sinirlenmeye başlıyordum.
Kolluğumu çıkardım kenara indirdim.
Barana doğru dönüp yüzünü dikkatlice incelemeye başladım. Uyuyup uyumadığını çözmek istiyordum.
Yok  yine anlamadım aklıma başka bir şey geldi.

"Burda illaki sigara vardır , nereye koymuştur acaba "blöf yapmama rağmen uyandığını belli etmiyordu. Bunu daha önce fermanın üzerinde denediğimde  başarılı olmuştum. Dayanamayıp yataktan biraz sarkıp işaret parmağımla karnının yan kısmını dürttüm . " uyumadığını biliyorum " dedim.

Gözünü açtı  "karnımı deldiğin için uyumuş olsamda artık uyandım  " dedi .

"İki saniyede uyunulmaz bir kere " dedim sabır çeker gibi nefes alıp verdi ardından " efendim gül seni dinliyorum " dedi.

" istersen yer değiştirelim ben yer yatağından rahatsız olmam " dedim bu cümleyi kaç kere kurmuştum.

"Sorun değil halimden menunum " dedi zorlanınca yatağına geçeceğini düşünüyordum. Teklif var ısrar yok.