HAYALPEREST

7.Bölüm

Merhaba sevgili okuyucularım sizleri çok seviyorum.
Geçen haftadan oluşan aksaklıktan dolayı size mahçup hissediyorum.

Covid aşısı olduğumdan dolayı oluşan bazı hatalar olabilir şimdiden affetmenizi istiyorum.

İyi okumalar...

Bir yere çok fazla benimsersen haddini bilemezsin. Hiç bir yere benimsememeli insan , şu dünyada bile kalıcı değiliz.
Bir söz , bir kelime, bir cümle insandan insana farklılık gösterir.
Kiminde değersiz veya önemsiz iken hoşlandığın birinin ağzından işitmek çok farklı.

Oysaki dedemden Çok fazla küfür işitmiştim , hiç bir zaman bu kadar beni etkilemediği halde baranın içinde küfür , hakaret olmadığı bir cümle kalbimi sızlatıyordu.
En son bu duyguyu dedemin bana ilk hakaret ettiği zaman ve fermandan ümitimi kestiğim zaman hissetmiştim.

Baran yerden göğe kadar haklıydı benim bu evde herhangi bir yerim yoktu.

"Bilerek yapmadım! Kaç defa özür diledim" akın daha fazla dayanamayıp ayaklandı.

"Akın! " Bende ayaklandım. Baran hiç istifini bozmuyordu.

"Baran haklı , Her şey benim hadsizliğim yüzünden , akın baranla aranı bozmaya değmez " barana döndüm. Gözlerinin içine baka baka "yaptığımız anlaşmayı süresini kısa tut "dedim ve ikisini salonda bırakıp odama çıktım.

Hastalık psikolojisinden çıkmak için kısa bir duş aldım.
Hastalığımdan geriye kalan sadece boğaz ağrısıydı.
Üzerime rastgele pijama takımı giyindim.
Saçlarımı kurutmadan yatağa girdim.
Başıma ne geldiyse aklanmazdım.

Büyük bir offf çekerek tekrar yataktan çıktım. Işığı kapatmadan uyuyamadığım için rahatımı bozmak zorunda kaldım.
Tüm sinirimi düğmeden çıkardım.

Yaklaşık bir saate yakın yatakta dönüp duruyorum. Akının gidişi baranın benim için sarf ettiği sözler beynimin içinde dönüp dolaşıyordu.
Ne kadar düşünürsen düşüneyim sonuç baran haklıya çıkıyordu.

Uyumak için anı düşünürsem uyuyamazdım , bu konuyu kapatıp urfa'daki güzel anılarımı düşünmeye başladım.
Eski anılarımı bile düşünürken herşeyi süzgeçten geçiriyordum.
Fermanın olmadığı anılar.

**********

Dalmak uyumaya dahil miydi ? Sadece iki defa daldım. Uykum gelmiyordu. Yarım saat boyunca yatakta oturmuş karşımdaki duvarla bakışıyorduk.
Duvarın milli miline her yerini incelemiştim.
Karşımda incelenecek duvar kalmayınca sessiz adımlarla salona indim.
Baranı uyandırmak istemiyordum.

Sabahın köründe çalışmaya gitsem üzerine gecenin üçünde biri beni rahatsız etse sinir krizi geçirirdim. Bana yapılmasını istemediğim şeyleri başkasına yapmamalıydım.

Bugün bile şirkete gitmediği halde kargalardan önce uyanmıştı.
Adamın uyku saatini neden takip ediyorsam artık. Evde yapacak işim olmadığı için her şeyi takip ediyordum.
Mesela sabah kahvaltısı barandan önce kurulur benden sonrada toplanıyordu. Her cuma eve temizlik işçileri gelir evi temizler giderlerdi. Daha şuan aklıma gelmeyen çok şey vardı.

Mutfağa gidip kendime nane limon kaynattım. Başımda kimse olmayınca kendi kendime bakmak zorundayım.
Kaynattığım nane limonu gözüme çarpan kırmızı kupa bardağına boşalttım.
Bardağı alıp kış bahçesine çıkmaya karar verdim. Kar yağışı durmasına rağmen kış bahçesinden , bahçedeki karı izlemekten zevk alıyordum.

Hem ben ömrümde ilk defa bu kadar karı bir arada görüyordum.
Güneş doğmasına iki buçuk saat vardı.
Burda kaldığım sürece ilk defa güneşten önce uyanmıştım.
Hiç uyuyamadığım için uyanmış da sayılmazdım.
Güneşi bekledim diyebilirim.