မချိုပေမယ့်...မခါးပါဘူး

Chapter 29

~ Love Language ~

💜 Unicode 💜

အငယ့်ပုခုံးပေါ်ခေါင်းလေးမြှုပ်လို့ ပုခုံးထက်ကိုအနမ်းချွေတဲ့အခါ ခပ်သင်းသင်းရနံ့တစ်ခုက နှာဖျားဆီကိုအလည်လာတယ်။ အငယ့်ခမျာလဲ ရုတ်တရက်ကြီး သူ့ခါးကိုကိုင်လို့ ပုခုံးထက်ဆီလာမှီထားတဲ့ လူကြီးကြောင့် တွန်းပဲထုတ်ရမလား ငြိမ်ပဲနေရမလားမသဲကွဲပေ။ ရေချိုးခန်းထဲဝင်ပြီး ဘာတွေများအတွေးနက်လို့ ဝမ်းနည်းလာသလဲလို့ စိတ်ထဲကလဲတစ်ပူ,ပူမိနေသေးတာသူ့မှာ။

ဟင်း....ဟုတ်နေတာပဲ။ ဒီကိုယ်သင်းရနံ့လေး.....။"

Mark....ရှင်ဘာလုပ်နေတာလဲ။"

နေရောင်က အငယ်ရဲ့အမေးကိုမဖြေပါ။ အဲ့သည်အစား ထိုကလေးမရဲ့ပါးပြင်နုနုဆီ တစ်ဖက်လှည့်ကာ အနမ်းခြွေပါသည်။ တွန့်ခနဲတုန်သွားတဲ့အငယ်လေးက ဇဝေဇဝါနဲ့သူ့ရင်ဘတ်ကို ဆောင့်တွန်းထုတ်လိုက်မိတယ်။ ပြီးတော့သူ့ကိုနားမလည်မှုတွေနဲ့ သဘောမကျမှုတွေရောထွေးနေတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ကြည့်လာတယ်။ ပြီးတော့သူနမ်းလိုက်တဲ့ ပါးတစ်ဖက်ကို ဘေးစားပွဲပေါ်ကတစ်ရှူးတွေယူပြီး ခပ်ကြမ်းကြမ်းဖိသုတ်ပစ်လိုက်တာ ပါးတစ်ဖက်တောင်နီရဲသွားပါရောလား။ ဒီတစ်ခါမှာတော့ အံ့သြရတဲ့သူက နေရောင်ပါပဲ။

ကိုယ့်ကို.....အဲ့လောက်တောင်မုန်းတာလား။"

သူ့အမေးကိုအငယ်မဖြေပါ။ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး စိတ်ပျက်နေတဲ့အကြည့်နဲ့ သူ့ကိုရှောင်ကာထိုနေရာကနေ လှည့်ထွက်သွားလေရဲ့။ မုန်းပါတယ်ဆိုတဲ့စကား တစ်ခွန်းနဲ့တောင် ပြန်အပြောမခံလိုက်ရဘူး။ သူ့ရင်ဘတ်ထဲမှာ ဗလောင်ဆူနေပြီ။ သူ့ရဲ့ love language က Physical Touch ဖြစ်သလို သူချစ်ရတဲ့ဒီကလေးမရဲ့ နူးနူးညံ့ညံ့အထိအတွေ့ကိုလဲသူလိုအပ်တယ် ။ 

သူ့လိုပျိုတိုင်းကြိုက်တဲ့နာမည်ကျော်တစ်ယောက်က မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို  ရူးရူးမူးမူးဖြစ်မိတာ ပထမဦးဆုံးပါ။ ဒါပေမယ့်ဒီအခြေအနေမှာ ဒီလောက်ထိစိတ်ပျက်လက်ပျက် အငြင်းခံရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူကထင်မှာတဲ့လဲ။

သူ့ကိုရှောင်သွားတဲ့အငယ်လေးရဲ့ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မှာ နေရောင်ကနောက်ကိုလှည့်ပြီး အငယ့်လက်ကိုပြန်ဆွဲထားမိတယ်။ လွတ်ထွက်သွားမှာဆိုးတဲ့အလားပဲ တကယ့်ကိုတင်းတင်းကြပ်ကြပ်ရယ်။ အငယ့်လက်ကောက်ဝတ်လေးတောင် နီရဲသွားတယ်။ သူ့အကြည့်တွေကလဲ ခက်ထန်တယ်။